blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Crommelin Wigbold

Genocide van indianen – Leren van geschiedenis 122

door Hilde Neus

In de strijd tussen Israël en de Palestijnen wordt ook de strijd over een woord betrokken: genocide. Israël ontkent dat er in Gaza nu hetzelfde gebeurt als tijdens de Holocaust in WO 2. Toen zijn er 6 miljoen Joden vermoord met het doel het gehele volk uit te roeien. De parallellen lijken onontkoombaar: een begrensde, omheinde locatie waar mensen niet uit kunnen, waar zeer beperkt transport in kan, en waar bommen op worden gegooid en landcharges worden uitgevoerd door het Israëlische leger. Met als resultaat al meer dan 25.000 doden, 70% vrouwen en kinderen. Wat is genocide? Handelingen die bedoeld zijn om een nationale, etnische of godsdienstige groep geheel of gedeeltelijk te vernietigen. Met deze definitie kunnen we ons afvragen of er in Suriname sprake was van genocide van de Inheemsen.

read on…

De gravin van Nassau – Leren van geschiedenis 114

door Hilde Neus

Omdat Suriname een kolonie was van Nederland (vanaf 1667) is er altijd bemoeienis geweest vanuit die kant. Gebieden werden veroverd in naam van de koning, zelfs toen die er nog niet was. Tot 1795 bestond de Nederlanden uit een aantal provinciën, die bij elkaar werden gehouden door de stadhouder, die bij tijden niet eens zelf zetelde in Den Haag.

read on…

Saramaccakanaal – Leren van geschiedenis 112

door Hilde Neus

Onlangs verscheen het bericht dat minister Nurmohammed een ronde zal starten om de bewustwording rondom de rehabilitatie van het Saramaccakanaal te vergroten. Al in 2019 is het project ‘Saramacca Canal Rehabilitation’ door OW gelanceerd, met een financiering van de World Bank voor 35 miljoen US. Nog door voormalig minister Hoefdraad getekend, na jaren van voorbereiding. Het project zou starten in 2021 en afgerond worden in 2024. Het kanaal moet in de toekomst, naast een transportfunctie ook dienst doen als afwatering- en bergingssysteem voor overtollig water in Paramaribo. De schutkolken moeten gerehabiliteerd worden waardoor schepen er weer goed door kunnen varen. Het duurt lang allemaal, de uitvoering van dit project. Maar vroeger was dat niet anders.

read on…

De symboliek van het Plein – Leren van geschiedenis 92

door Hilde Neus

De plaats waar de Surinaamse bevolking de democratie het sterkst beleefd is – vreemd genoeg – niet het gebouw waarin De Nationale Assemblee (DNS) bijeenkomt, maar het Plein. In 1975 werd het dan ook van Oranjeplein en Gouvernementsplein omgedoopt in Onafhankelijksheidsplein. Omdat het aan het ontstaansbegin van de stad Paramaribo ligt, is het op vele afbeeldingen te zien. Als hobbelig veld met zelfs een vijver en koeien ervoor, als exercitieplaats, uitstalling voor standbeelden als Pengel en Lachmon (nadat Wilhelmina die voor het paleis stond verwijderd en verplaatst werd naar Fort Zeelandia). Altijd al als centrum van protesten; zo is er een foto bekend van een beweging op het Plein tegen de uitzetting van Anton de Kom (1933). Maar ook als plaats waar herdenkingen (Koninginnedag, Onafhankelijkheid) en feestdagen worden gevierd (gebedsbijeenkomsten van de moslims, dia-ontstekingen, of een kappa met zuiverend water met nieuwjaar). En vanaf 2017 als pleisterplaats voor activisten.

read on…

Speelkaarten als betaalmiddel – Leren van geschiedenis 76

door Hilde Neus

Momenteel is er veel discussie over de OMO-obligaties die de Centrale Bank van Suriname uitgeeft, met als argument dat ze contante Srd-biljetten aan de samenleving wil onttrekken om zo de stijging van de valutakoers te beteugelen. De vraag die hierbij speelt is, of het juist is dat mensen die veel geld tot hun beschikking hebben, hiervoor bankpapieren kunnen aanschaffen binnen deze monetaire actie. En zodanig grote winsten kunnen maken, omdat de bank een enorm hoge rente toekent aan deze investeerders. Bovendien drijft dit de reguliere rentes ook op.

read on…

Werkweigering (deel 1) – Leren van geschiedenis 39

door Hilde Neus

Tegenwoordig, als werknemers het niet eens zijn met de werkomstandigheden of het loon, gaan ze in staking. Soms wordt er door de werkgever gezwaaid met ‘no work, no pay’, maar dat was tijdens de slavernij een nietszeggend dreigement, omdat er sowieso geen salaris werd betaald. Toen ging het er anders aan toe. Deze zaak over werkweigering is interessant, omdat we van beide kanten het verhaal te horen krijgen: het perspectief van eigenaar Penard, maar ook het tegenbericht van slaven Jan Baas, Jan Plaisir en Dagon. Een geschiedenis van protest in twee delen.

read on…

Zolang de herinnering leeft, is het leed niet voor niets geleden

In dit huis, in 1672 gebouwd, woonde en werkte tot 1690 Paulus Godin,
bewindvoerder van de West-Indische Compagnie (WIC)
en directeur van de Sociëteit van Suriname.
In deze functies was hij verantwoordelijk voor het opkopen en verkopen
van Afrikanen die tot slaven werden gemaakt en vervoerd werden
naar het Caribisch gebied, het vroegere West-Indië.
Vandaag telt onze stad veel Amsterdammers van wie deze Afrikanen de voorouders zijn.

read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter