blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: column

Lago Sportpark Aruba ‘50-‘60

door Ken Mangroelal

Zonder schroom durf ik te zeggen dat ik mijn loopbaan als schoenenpoetser begon. Twee van mijn ooms speelden cricket in het Lago Sportpark op Aruba en zij hadden mij als zesjarige, onwetend over kinderarbeid, de taak opgelegd hun witte cricketschoenen onberispelijk wit te houden. Zij leverden het witsel en ik het poetswerk voor een kwartje per paar. Ik was trots op hen want zij bekwaamden zich in een sport van enige imperial allure. read on…

Mohammedcartoon

door Hanneke van Almelo

Een Mohammedcartoon, mag dat? Natuurlijk mag dat. Wat was er dan eigenlijk aan de hand? Wat speelde er? Om het voorval te duiden, eerst wat achtergrond. read on…

De echte roof in de wetenschap

door Rosanne Hertzberger

Mooie scoop op de voorpagina van de Volkskrant deze week: na het doorlichten van honderdduizenden publicaties in de wetenschappelijke tijdschriften van schimmige uitgevers werd een paar honderd keer een Nederlandse naam aangetroffen. Ook gerenommeerde Nederlandse wetenschappers blijken in zogenaamde ‘predatory journals’ te publiceren, oftewel rooftijdschriften. read on…

17.000 lousy SRD’s

Openluchtmuseum Nieuw-Amsterdam met sluiting bedreigd

door Stuart Rahan

De mate van ontwikkeling van een samenleving is ook af te lezen aan de waardering voor cultuur. Hoe hoger de waardering, hoe grootser de cultuuruiting. Hoe lager daarentegen, hoe sneller cultuurverval optreedt. Een volk dat steeds verder verarmt in zijn cultuurbeleving is gedoemd in de marge, lees schaduw, van hoogontwikkelde culturen te verdorren. In de schaduw is geen zon, de hoognodige energie voor ontwikkeling. Als daar geen geld voor wordt vrijgemaakt, zal onze hooggewaardeerde cultuur ooit slechts een gemeenschappelijke herinnering zijn. Iets wat we niet moeten willen. read on…

Starting university and becoming the black girl all over again

by Ayanna van der Maten

I grew up in Hackney in East London in a mixed heritage family. I had always felt my race; I had always seen from tv, from the way teachers treated me, from the way old white ladies received my presence, that I was not quite right. I had always known since being a very young child that BLACK was not ideal in the eyes of society. It was not beautiful, it was not smart and it was generally not very pleasing. I had known this, I had internalised it, and I had eventually learned to overcome and stand above it. read on…

Dean Bowen – Dat kleine woordje

Mijn vriendin begint te grinniken.
Ik kijk haar verrast aan en vraag waar ze zo om moet lachen.
Ze zegt me dat ik haar zelden reden geef om stil te staan bij het gegeven dat ik onder andere een Surinaamse achtergrond heb. Dat ik dit slechts in een aspect van mijn spreken verraad.
Ik kijk verward als ze me vraagt of ik weet waarover ze het heeft en zeg haar dat ik werkelijk geen idee heb. read on…

Pijnlijk misverstand: identiteitsjournalistiek

door Tom-Jan Meeus

In het Brabantse dorp van mijn jeugd noemden ze mijn vader d’n hengstenboer. Hij toerde met een trekkertje en aanhanger door het platteland, vooral langs boeren, en liet zijn hengsten tegen betaling merries bevruchten. De rest van het jaar verbouwde hij wat graan en hield hij enkele koeien – en soms een varken. Hij had geen opleiding, hij had amper geld. Er waren twaalf kinderen. read on…

Ik schaamde me voor die Van Heemstra-steen op een bergtop in Suriname

door Marjolijn van Heemstra

Ooit bezocht ik de Volzberg in Suriname. Een zware tocht door de jungle en daarna in de brandende zon een klim naar de granieten top. Bovenop de berg ligt een plakkaat met mijn achternaam erop, daar neergelegd door een voorvader die gouverneur was van Suriname en een eeuw voor mij dezelfde weg aflegde. read on…

Dat waren de namen

door Paul Scheffer

De nieuwe directeur van kunstcentrum Witte de With heet Sofía Hernández Chong Cuy. Het is een fijne smeltkroes van invloeden, die de uit Mexico afkomstige curator ons met haar naam laat zien. Ondertussen gaat ze leiding geven aan een instituut dat gebukt gaat onder zijn eigen naamgeving. De zeventiende-eeuwse admiraal Witte Corneliszoon de With mag volgens de raad van toezicht niet langer worden geëerd. read on…

Het vijfde inzicht

 door Pim de la Parra

Toen ik twee weken geleden wakker werd wist ik opeens dat ik niet langer door moest gaan met het schrijven van deze column. Een poos daarvoor had dit besluit zich al aangekondigd: ik besefte dat ik de lezers eigenlijk niets meer te vertellen heb. Ook drong het tot me door dat ik met het schrijven en publiceren van deze column een subtiel ego-ik in stand houd en versterk. Wat me ervan weerhoudt om dieper af te dalen in de stilte van mezelf. Iets waar ik gezien mijn rijpe leeftijd toch wel aan toe ben. read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter