blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: column

Iedere Nederlander zou Keti Koti moeten vieren

door Karin Amatmoekrim

In de oude binnenstad van Paramaribo, tussen de regeringsgebouwen langs de oever van de Surinamerivier, staat een standbeeld van een man en een vrouw. Ze dragen tassen met zich mee, hun blik verwachtingsvol op een punt aan de horizon gericht. Aan de stand van hun voeten zie je dat ze in beweging zijn: vastbesloten om vooruit te gaan, in de richting van die horizon.

read on…

Wim Rutgers: Jan Paul Delgeur – Ditjes en Datjes

door Jeroen Heuvel

Dit is geen bespreking maar een bericht. Een blij bericht. Wim Rutgers heeft bijeengebracht alle Ditjes en Datjes van Jan Paul Delgeur, en geschreven een inleiding en toelichting op leven en werk van Delgeur in een digitale uitgave die 595 pagina’s beslaat. Gratis beschikbaar op:

read on…

Mijn kankantri….

door Carry-Ann Tjong-Ayong

Dit was de grootste kankantri die ik ooit heb gezien. Een reus onder de reuzenbomen met een rechte metershoge stam en een brede regelmatig wijdverspreide kruin. De wortels vormden kamertjes en de uitlopers liepen meters ver onder de grond om hier en daar als omgevallen boomstammen  weer boven te komen en vervolgens weer te verdwijnen. Tot ver in de omtrek kon je deze reuzenboom zien. Als je uit de stad aan kwam rijden over het toenmalig Pad van Wanica, zag je hem al kilometers van te voren.

read on…

Dree Peremans

door Sharda Ganga

Het is geen goede week. Vandaag is de man overleden die mij, in september 1992, tot columnist heeft gebombardeerd. Dree Peremans was producer van een radioprogramma in België/Vlaanderen. Het was een literair en muzikaal en reis- en van alles programma getiteld Het Einde van de Wereld.

read on…

Het bos… een paradijs

door Rogeria Burgers

Veertien jaar lang maakte ik radiodocumentaires in Suriname voor bijna alle Nederlandse omroepen. Nu ga ik er alleen nog maar met vakantie, ik heb de lockdown getrotseerd en ben er voor de 18de keer. Zittend aan de Surinamerivier, de zonsondergang maakt de schemering overbodig. Mijmerend tussen de ratten en de kikkers, het gekwetter van de vogels in de late avondzon met het overweldigende uitzicht op de Wijdenboschbrug, de boten op weg naar de haven, in café Riverside, waar de evergreens uit de boxen schallen, daar overdenk ik het verleden…

read on…

IDFA flies t(r)opics

door Rogeria Burgers

IDA flies t(r)opics. Zo heette het radioprogramma dat ik toentertijd voor de HUMAN maakte.. het zal 2005 of 2007 of of zijn geweest..

Ik liep in de hortus botanicus in Amsterdam en kwam Eddie Wijngaarde tegen.. ik kende hem uit Suriname en wij spraken over zijn voornemen.. de idfa naar Paramaribo te brengen in verkleinde verkorte vorm met 10 films.. de – backlot – had hij opgezet vanuit de gedachte dat heel S zou kunnen dienen als decor voor filmsets..

read on…

Cocktailqueen

door Kadushi *

“Mijn opdracht is de kroonprinses voor te stellen aan Nederland”, aldus Claudia de Breij over AMALIA, de weergave van een serie gesprekken die cabaretière voerde met Prinses der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau en kroonprinses van het Koninkrijk der Nederlanden Catharina-Amalia Beatrix Carmen Victoria. De Breij was door de Rijksvoorlichtingsdienst uitverkoren om een boekje te schrijven ter gelegenheid van de 18de verjaardag van Amalia op 7 december.

read on…

Noemt de Chief Diversity Officer rationaliteit nou ‘westers’?

door Daniela Hooghiemstra

Koloniale conflicten zijn uitgevochten door soldaten, maar de huidige culturele nasleep ervan is in handen van marketingspecialisten. Op universiteiten draait de ‘Chief Diversity Officer’ overuren. Nadat het Utrechtse University College vorig jaar het baanbrekende plan had gelanceerd om het lesprogramma te ‘dekoloniseren’, zette de Universiteit van Amsterdam (UvA) vorige week een najaarsoffensief in met de presentatie van een ‘decolonization toolkit’ waarmee studenten en medewerkers zichzélf kunnen dekoloniseren. Een revolutionaire ‘bottom-upbenadering, die de ‘top-down-aanpak’ in Utrecht in één klap van de kaart veegt.

read on…

Herinneringen aan W.F. Hermans

door Carry-Ann Tjong-Ayong

Groningen.

“Dit moet je lezen,” zei De Dweil, (meneer Meijling), mijn leraar Nederlands op de Rijks-HBS. Hij overhandigde mij De donkere kamer van Damocles van Willem Frederik Hermans. Ik viel al meteen voor de titel en voor de naam van de schrijver. Mijn broer en mijn oom heten Willem Frederik Robert.

read on…

Suriname: ver en dichtbij

door Ruben Gowricharn

Enkele jaren geleden kuierde ik langs één van de brede straten van Miami. Uit de tegenovergestelde richting kwam een creools gezin. Het was te zien dat ze geen Amerikaanse of Jamaicaanse creolen waren, maar waar ze precies vandaan kwamen kon ik niet opmaken. Ik keek dus een beetje nieuwsgierig naar de mensen. De vrouw zag mij kijken en riep plotseling met uitgestoken vinger: ‘Surinamer!’. Zij waren inderdaad Surinaamse creolen. Maar ook de vrouw kon mij als Surinamer herkennen, hoewel ik toen meer dan een kwart eeuw in Nederland woonde.

read on…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter