blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Chang Helen

De beste boeken van 2018 – de Ware Tijd Literair

Cobi Pengels beste boek: Marlène van Niekerk, Agaat
In dit stukje de hoofdlijnen van het mooiste boek dat ik in 2018 las. Zuid-Afrika, tweede helft vorige eeuw. De dikste rode draad: die van de apartheid. Toch redt blanke boerin Milla een verwaarloosd, seksueel misbruikt zwart meisje uit haar ellendige situatie. read on…

De Taal in beweging in de Surinaamse muziek

Op het komende Colloquium Neerlandicum (IVN-congres) in Leuven presenteren Helen Chang (IOL) en, Wanita Ramnath en Lila Gobardhan-Rambocus (beiden van de Anton de Kom Universiteit van Suriname) een voordracht over de Taal in beweging in de Surinaamse muziek. read on…

Aruba: synergie van literatuur en taal

Van 22 tot en met 24 november is op de universiteit van Aruba een dubbelconferentie gehouden. Voor Suriname waren er vier mensen aanwezig: Helen Chang, Diana Menke, Jerry Dewnarain en Hilde Neus. Zo waren er de Cross over-bijeenkomst over literatuur en de Caran-bijeenkomst. Caran is het Caribisch platform voor Neerlandici, dat financieel wordt ondersteund door de Nederlandse Taalunie. De voormalige West, bestaande uit de Boven- en Benedenwindse Eilanden én Suriname, komen bij elkaar om de positie van het Nederlands in de verschillende gebieden te bespreken en een bijdrage te leveren aan de uitstippeling van beleid. read on…

Cross Over & CARAN 2017: een fotoreportage

Cross Over & CARAN 2017 organiseerden een Dubbelconferentie over Nederlandse taal- letterkunde in en van het Caribisch gebied van 22 tot en met 24 november 2017 in de Aula van de Universiteit van Aruba, J.E. Irausquinplein 4, Oranjestad. Een fotoreportage. read on…

De mooiste boeken, gelezen door de redactie van de Literaire Pagina en medewerkers

Helen Chang

Het beste boek dat ik in 2016 heb gelezen? Bij fictie zou ik een keuze moeten maken tussen Malva van Hagar Peeters en Orgelman van Mark Schaevers. De boeken hebben gemeen dat ze een biografie zijn. Het ene over de dochter van de Chileense dichter Pablo Neruda en het andere over de Duitse kunstenaar Felix Nussbaum. Toch kies ik liever voor non-fictie, in dit geval Wi Rutu; Tijdschrift voor Surinaamse Genealogie, dat halfjaarlijks wordt uitgegeven door de Stichting voor Surinaamse Genealogie en dat wordt verstrekt aan de donateurs van deze stichting. read on…

Licht als leid/lijd motief

door Helen Chang

De Lichtkamer is een spannende roman die zich grotendeels afspeelt op Curaçao. In een heldere schrijfstijl schetst Henriette de Mezquita (1930) het leven van enkele bewoners.
De lichtkamer is de röntgenkamer van De Kliniek op Curaçao waar een Nederlands radiologenechtpaar werkt. Uit röntgenfoto’s blijkt volgens het echtpaar dat alles in orde is met Martha, de dochter van Ana. Bij een second opinion in een ander ziekenhuis blijkt Martha een grote borsttumor met uitzaaiingen te hebben. Martha overlijdt, Ana sleept de radiologen voor de
rechter die slechts een waarschuwing geeft omdat het een eerste fout betreft. Ana’s zus Bets is jurist en die verdedigt de zaak van Martha. read on…

30 jaar De Ware Tijd Literair (II)

Ons eigen ding

door Tessa Leuwsha

Sinds ik me in 1995 in Suriname vestigde, bestaat mijn zaterdagochtendritueel uit opstaan, baden en de Ware Tijd kopen. Aan het ontbijt lees ik vervolgens de krant, altijd van achteren naar voren, een gewoonte waarvan ik niet meer weet hoe ik eraan kom. Het langst doe ik over de Literaire Pagina. In de jaren negentig was internet nog geen gemeengoed en toen al hield die pagina me wekelijks in contact met wat ik het liefst deed: lezen. En schrijven, als kind al. Gedichtjes en opstellen vol gedragen meningen over wat me maar bezighield: mijn straat, mijn stad, mijn land – toen nog Nederland. Via de Ware Tijd Literair maakte ik kennis met mijn nieuwe land, Suriname. En precies dat is voor mij de kracht van literatuur. Die toont je mens en samenleving in de meest uiteenlopende facetten. Soms als een kloppend hart, soms als een pijnlijk geweten. read on…

De Inktaapnominaties: Peeters & Brouwers

Van de redactie van De Ware Tijd Literair

In het kader van de week van het Nederlands besteden we op deze pagina aandacht aan twee Inktaapnominaties, die ook door scholieren in Suriname zullen worden gelezen. Zij zullen begin volgend jaar een van de boeken als winnaar kiezen. Al besproken zijn Fansi’s stilte van Tessa Leuwsha, de inzending vanuit het Caribisch gebied. Marieke Visser heeft Jij zegt het van Connie Palmen besproken. Een van de vier Inktaapnominaties voor 2017 is Het hout van Jeroen Brouwers. Hoewel Jerry Dewnarain op de Literaire pagina eerder een samenvatting heeft gegeven van dit boek, krijgt u in deze editie een uitgebreidere versie. Verder komt Malva van Hagar Peeters aan bod. Beide romans gaan over liefde voor kinderen, wel op een heel verschillende wijze uitgewerkt. read on…

De Inktaap 2016

door Helen Chang

De Inktaap is een literaire prijs van het Nederlandse taalgebied, waarbij middelbare scholieren uit Suriname, Curaçao, Aruba, Vlaanderen en Nederland uit 4 boeken het beste boek kiezen. Dit jaar konden de deelnemers kiezen uit:
Ik kom terug van Adriaan van Dis, winnaar van de Libris Literatuurprijs 2015
Orgelman van Mark Schaevers, winnaar van de Gouden Boekenuil 2015,
Oorlog en terpentijn van Stefan Hertmans, winnaar van de Ako Literatuurprijs 2014
Vervoering van Shantie Singh, de Caribische nominatie. read on…

Extra ‘Surinaams’ boek maakt Inktaap leuker

Scholieren op de slotdag van Inktaap, 13 maart ´12 in de aula van Celos

Scholieren in Nederland, Vlaanderen, Suriname en Curaçao hebben afgelopen maandag De Maagd Marino van Yves Petry uitgeroepen tot beste boek. De Vlaamse schrijver is daarmee de winnaar geworden van De Inktaap 2012, een literaire jongerenprijs in het Nederlandse taalgebied. In Suriname werd een extra boek gelezen.

In Suriname hebben elf middelbare scholen enthousiast meegedaan. Helen Chang van de Taalunie in Suriname organiseert de Inktaapverkiezing van Suriname: “Ik vind het frappant dat jongeren van alle gebieden hetzelfde boek kiezen.” Het was wel een spannende strijd, want De schilder en het meisje van Margriet de Moor deed het in Suriname ook goed.

Surinaams boek

Nieuw was deze keer dat de roman Kuis van Rihana Jamaludin buiten mededinging in Suriname werd meegelezen. Volgens de regels komen alleen boeken die al een literaire prijs hebben gewonnen in aanmerking voor de Inktaap. “We wilden in Suriname ook een Surinaams boek hebben voor wat meer herkenning voor de kinderen”, zegt Chang.

De Surinaamse kinderen hebben dus vier boeken gelezen in plaats van drie. De scholen stemden ermee in dat ze Kuis zelf moesten kopen, terwijl de andere drie boeken door de Taalunie ter beschikking werden gesteld. Alle vier de boeken werden in de klas besproken. “De kinderen vonden Kuis het makkelijkste en mooiste boek om te lezen.”

Volgend jaar

Het experiment is volgens Chang een succes. Voor volgend jaar zijn al twee ‘Surinaamse’ boeken geselecteerd. De leerlingen kunnen nu al per sms stemmen welk boek ze extra willen lezen: het postuum verschenen Plantage d’amour van Clark Accord en Het gym van Karin Amatmoekrim.

Beluister het interview met Helen Chang, projectleider van de Nederlandse Taalunie, op Radio Nederland Wereldomroep Klik hier

Bron: site RNW 14 maart 2012

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter