blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: canon

Felle discussie over de literaire canon gaat nu over schrijvers

Toen in 2002 een lijst klassieke werken werd opgesteld, ging het over literaire kwaliteit en historische waarde, schrijft René van Stipriaan.

read on…

Een tekst op reis – Elly de Waard en de Spiegel van de Surinaamse poëzie

door Agnes Andeweg

Wie de Surinaamse poëzie wil leren kennen heeft sinds 1995 een prachtig boek tot zijn beschikking: de Spiegel van de Surinaamse poëzie. Van de oude liedkunst tot de jongste dichters. In deze vuistdikke bloemlezing heeft Michiel van Kempen – een van de weinige lite­ratuurwetenschappers in Nederland die zich bezighoudt met de Surinaamse literatuur – gedichten bij elkaar gebracht van bekende, minder bekende en volledig onbekende dichters van Surinaamse origine.

read on…

Een Canon voor Suriname

door Hilde Neus

De Canon

De discussie over de canon is momenteel heel actueel. Maar… wat is een canon eigenlijk? Het woord komt oorspronkelijk uit het Grieks en betekent richtsnoer of liniaal. Het wordt overdrachtelijk gebruikt in de zin van wet, maatstaf of norm en ook ‘lijst’. Canon staat voor werken of gebeurtenissen, die belangrijk zijn en niet vergeten mogen worden.

read on…

Canonenquête 2022

Welke boeken doen er écht toe? Praat mee over de Nederlandstalige literaire canon. Deze enquête van 13 vragen kost je ongeveer 10 minuten.

read on…

Vanuit het heden over het verleden naar nieuwe inzichten en perspectieven

Inaugurele rede Prof. Elisabeth Echteld

Samenvatting van de rede, uitgesproken door Elisabeth Echteld in de Aula van de UoC op 24 februari 2022, ter aanvaarding van haar leerstoel Literatuurwetenschap en literatuurgeschiedenis, met betrekking tot de lokale en Caribische literatuur aam de Algemene Faculteit, University of Curaçao

read on…

Anton de Kom: Anangsieh tories

door Jerry Dewnarain

Op 22 februari 2022 verschijnt bij Uitgeverij Atlas Contact Anangsieh tories. Verhalen van de spin uit Suriname. De Anton de Kom Stichting maakte samen met Uitgeverij AtlasContact een niet voor de handel bestemde uitgave van Ba Anangsieh, verhaaltjes van de spin uit Suriname met twee ‘eigen vertelsels’. Deze verhalen zijn opgetekend door Anton de Kom zelf en zijn geïnspireerd op de verhalen van de gewiekste spin Anansie die zijn grootmoeder vertelde. De Kom zegt zelf over de verhalen: ‘Deze verhaaltjes zijn van mijn land. Ik ben in Suriname geboren. Het land van de eeuwige zonneschijn. A. de Kom.’

read on…

Waar is de Caraïbische literatuur in de canon?

Geen Hermans en Reve maar Helman en Roemer. Verdienen de Caraïbische letteren meer aandacht?

read on…

Commotie rond cultureel vertoon Suriname op Dubai Expo

 door Audry Wajwakana

PARAMARIBO – “Het doet me pijn. Waar ik al jaren bezig ben met het verhaal dat de koto na de afschaffing van de slavernij is ontwikkeld en absoluut niets te maken heeft met wives of slave owners, dan wordt het juist wel gezegd op zo een grote internationale tentoonstelling.” De koto is een eigen Afro-Surinaamse creatie. Daarom is Christine van Russel-Henar niet te spreken over het filmpje dat viraal gaat op sociale media. Daarop geeft Ivan Tai-Apin een groep bezoekers van de Expo 2020 Dubai uitleg over de Afro-Surinaamse klederdracht.

read on…

Bescherming van ons cultureel erfgoed is essentieel

door Quito Nicolaas

Na geruime tijd dat er haast geen wetenschappelijke belangstelling bestond om onderzoek op de Nederlands-Caraïbische eilanden te verrichten, werd twee jaar geleden het initiatief genomen om aandacht op het vlak van het cultureel erfgoed te besteden.

read on…

Het nieuwe lezen en de vernieuwing van het leesonderwijs in een post-koloniale wereld

door Michiel van Kempen

Als literatuur altijd in beweging is, dan volgt daaruit dat literatuurgeschiedenis en literatuuronderwijs ook altijd meebewegen. Dat is ook altijd zo geweest. Het denken over literatuuronderwijs lijkt op dit moment hevig in beweging te zijn, maar dat is op zich niet zo uniek. Ook dat dat denken mede ingegeven wordt door de vrees voor ‘ontlezing’ is op zich niet zo uniek: inherent aan literatuuronderwijs is de doelstelling om diegenen die niet lezen te bewegen om boeken ter hand te nemen. Voor wat betreft het literatuuronderwijs in het Nederlands is wel een nieuw element dat de literatuur van de voormalige Nederlandse koloniën en als ‘afgeleide’ daarvan de migrantenliteratuur bijzondere aandacht vraagt.

read on…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter