blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Cairo Edgar

Het nieuwe lezen en de vernieuwing van het leesonderwijs in een post-koloniale wereld

door Michiel van Kempen

Als literatuur altijd in beweging is, dan volgt daaruit dat literatuurgeschiedenis en literatuuronderwijs ook altijd meebewegen. Dat is ook altijd zo geweest. Het denken over literatuuronderwijs lijkt op dit moment hevig in beweging te zijn, maar dat is op zich niet zo uniek. Ook dat dat denken mede ingegeven wordt door de vrees voor ‘ontlezing’ is op zich niet zo uniek: inherent aan literatuuronderwijs is de doelstelling om diegenen die niet lezen te bewegen om boeken ter hand te nemen. Voor wat betreft het literatuuronderwijs in het Nederlands is wel een nieuw element dat de literatuur van de voormalige Nederlandse koloniën en als ‘afgeleide’ daarvan de migrantenliteratuur bijzondere aandacht vraagt.

read on…

Edgar Cairo – Nyuntenkrioro/ Kind van een nieuw getij

Nyuntenkrioro

san a liba sondro syoro, syoro sondro yu,
mi moi pramisiwan, di no ben doro?
a datmek’ mi anga yu prakseri, ben de tu.

a ondro neti f’ leigi odo sondro nofo, pran!:
wan sper sper ondrofeni lai en tru
fu tya kruya’ g’ a kawnaliba, gwe go lani.

mek’ un no go, mek’ un tan tai tori nain’
wi ati. yu na mi watra! mi na yu goron!
dan fa kruya’ kan lolo, sondro fu wi frudu?

nyuntenkrioro! ten, na so a e par en boto go
pe kondre sa keba nanga na syoro, kari se;
dape so libi tuka k’ba, e genti lobi f’ doro!

[Sranantongo]

read on…

Koloniale literatuur herlezen: ‘Om te weten waar je naartoe gaat, moet je weten waar je vandaan komt’

door Elien Spillebeen

Dat het een andere tijd was, toen de literatuur verscheen die we vandaag koloniaal noemen. Verbannen of verketteren hoeft niet, maar veel boeken kunnen wel context en nieuwe lezersperspectieven gebruiken. Dat is precies wat twee nieuwe essaybundels, een Nederlandse en een Vlaamse, beogen. Ze geven een zwarte tegenstem aan vooral witte koloniale verhalen.

read on…

Ziende, maar op de tast

Een verhaal dat 123 jaar wil overbruggen

door Michiel van Kempen

1.
Dit verhaal begint heel eenvoudig. Ik zit aan de ontbijttafel en kijk naar mijn zoontje. Hij eet zijn boterham niet op, hij houdt zijn hoofd stil en kijkt de tuin in, maar zijn ogen zien niets. Nu zou ik hem kunnen vragen wat er in hem omgaat en hij kan daarvan een heel beperkte weergave in woorden geven. Maar wat er precies in dat hoofd is omgegaan zal ik nooit weten. Hij droomt met open ogen en een droom kan nooit exact genoeg worden naverteld. Ik kan een hersenscan van hem laten maken, maar de print van zijn hersenstructuur zal me niet de informatie opleveren om hem te begrijpen. Hij draagt bovendien mijn genen niet. Hij is volledig soeverein – als ik er maar om denk dat hij op tijd eet.
‘Denk je aan je boterham? We moeten zo weg.’

read on…

Het andere postkoloniale oog

Essaybundel over Nederlandse (post)koloniale litera- en cultuur

door Jeroen Heuvel

‘Wat past er in wezen niet binnen je vakgebied?’ Een van de vragen die letterkundigen kregen voorgeschoteld tijdens een feest, bij het twaalfeneenhalfjarig bestaan van de leerstoel Nederlands-Caraïbische Letteren aan de Universiteit van Amsterdam. ‘Wat is altijd buiten het zichtveld gebleven, of wat zorgde voor zoveel ongemak dat je het maar liet liggen?’

read on…

Een indrukwekkende slavernijstudie vastgedraaid in politieke correctheid

door Michiel van Kempen

Marjoleine Kars heeft met Bloed in de rivier een fascinerend verhaal geschreven over de vroegste Surinamers. Nu ik dit schrijf, realiseer ik me maar al te goed hoe complex deze mededeling is. Want het boek gaat over de slavenopstand van 1763 in de kolonie Berbice. Het is dus een boek waarin de focus ligt bij de mensen die uit Afrika naar de Amerika’s werden gesleept, die zich met kracht verzet hebben tegen de slavernij en die ook eigen gemeenschappen diep in de binnenlanden hebben gevormd: de marrons.

read on…

Edgar Cairo overleed 20 jaar geleden

Twintig jaar geleden overleed Edgar Cairo, vermoedelijk op 14 november in zijn woning in Amsterdam. Hij is gevonden op 16 november.

read on…

Astrid H. Roemer via de lens van Cindy Kerseborn

Op 17 september was het een jaar geleden dat cineaste Cindy Kerseborn overleed. In De Balie in Amsterdam werd op donderdag 29 september daarbij stilgestaan met de vertoning van haar films, en een avond met Abram de Swaan, Sherman de Jesus, Michiel van Kempen en Marlene Dumas als sprekers (integraal terug te zien op de site van de Balie, klik hier). Enkele jaren geleden sprak Giselle Ecury met Kerseborn, de tekst volgt hieronder.

read on…

Carlo Jadnanansing bundelt zijn kritieken opnieuw

Carlo Jadnanansing is een actief publicist op rechtsgebied. Maar de Surinaamse notaris schrijft ook met grote regelmaat over literatuur, films, theater en muziek – ook op deze blogspot treft u zijn stukken met regelmaat aan. Twee nieuwe bundels met zijn kritieken zijn nu uitgekomen.

read on…

‘Laat ze me mars eten’

door Rasit Elibol
Na het lezen van het werk van Edgar Cairo (1948-2000) kun je maar één ding concluderen: Nederland was nog niet klaar voor een schrijver als hij, met zijn eigen taal, zijn eigen woorden, zijn eigen vertelstructuren. Een Afro-Surinaamse man die vond dat de kolonisator geen alleenrecht had op de taal en dat de eigen taal niet onder mocht sneeuwen.

read on…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter