blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Beyer Noraly

Album van de Caraïbische Poëzie: Verzen over de slavernij

Van de redactie [van de Ware Tijd Literair]

Michiel van Kempen en Bert Paasman hebben een poëziebundel samengesteld, met een voorwoord van Noraly Beyer. Zij vertelt welke invloed de orale poëzie, liedjes en versjes op Curaçao van invloed zijn geweest op haar tropengevoel en dat deze, samen met de Surinaamse invloeden, haar melancholisch maken en terugvoeren naar allerlei herinneringen.
Dit prachtige koffietafelboek blinkt uit in twee aspecten: een selectie van gedichten uit het Caribisch gebied; vanaf het prille begin van literaire uitingen tot aan het heden. Daarnaast is het een feest aan kleur en een variatie aan afbeeldingen, als bloemen gestrooid tussen de tekst. 230 pagina’s aan moimoi.     

read on…

Poëtische geschiedkunde: het Album van de Caraïbische poëzie

door Eric de Brabander

Onlangs kreeg ik het schitterend uitgegeven Album van de Caraïbische poëzie in handen. In eerste instantie dacht ik een fraaie dichtbundel te pakken te hebben. Het boek is echter veel meer dan dat. Het is een wandeling langs de geschiedenis van de voormalige Nederlandse koloniëen in de West: Curaçao, Aruba, Bonaire, Sint Maarten, Saba, Sint Eustatius en Suriname.

read on…

Het trauma van Suriname

door Diederik Samwel

Veertig jaar na dato verschijnen twee documentaires over de Decembermoorden in Suriname. Noraly Beyer en Ida Does hebben de getuigenissen in het strafproces bestudeerd en geënsceneerd, terwijl Ananta Khemradj laat zien hoe de jongere generatie worstelt met het verleden. ‘De polarisatie wordt in stand gehouden.’

read on…

Het is geen Verleden

Op 8 december 1982 zijn vijftien mannen gefolterd en vermoord in Fort Zeelandia in Paramaribo, Suriname.

In  Het is geen Verleden – 08 12 1982  blikt regisseur Ida Does aan de hand van getuigenissen, archiefbeelden en het werk van hedendaagse kunstenaars terug op de gebeurtenissen van die nacht, dit jaar veertig jaar geleden. Journalist Noraly Beyer spreekt in de documentaire met jongeren en generatiegenoten over een verleden dat geen verleden blijkt te zijn.

read on…

Alfred Schaffer – Good riddance to him!

‘Mi ta kansá’, dichtte de Curaçaose dichter en schrijver Pierre Lauffer (1920–1981) in het Papiaments. ‘Ik ben moe’, of anders gezegd: tijd om te sterven. Dat betekent in dit geval: liefst geen ijdel gesodemieter aan mijn graf, ‘ningun diskurso o ko’i makaku / di kwalke komediante / ku ke hasi su mes interesante’, of in de vertaling van vriend en schrijver Jules de Palm: ‘blijf dan niet staan wachten / op een toespraak of aanstellerig gedoe / van de een of andere komediant’. Geen zogenaamd verdriet, het leven is nu eenmaal eindig, daar helpt geen moedertje lief aan.

read on…

De Surinaamse monologen

door Jerry Dewnarain

Het lijkt wel alsof de literatuur zich tegenwoordig  afstandelijk houdt van de politiek. Hiermee bedoel ik dat er amper  schrijvers zijn onder politici. Als die er zijn, dan maken zij hun politieke discours of laat me liever zeggen hun politieke engagement liever niet openlijk kenbaar. Ze zijn liever stil. Hebben Surinaamse presidenten memoires achtergelaten?

read on…

Album van de Caraïbische poëzie: reis door geschiedenis en emoties

door Naomi van Marle

Het Album van de Caraïbische poëzie, samengesteld door de hoogleraren Michiel van Kempen en Bert Paasman in samenwerking met journaliste Noraly Beyer, is buitengewoon veelzijdig. Het telt bijna tweehonderd gedichten en liedjes die zowel een esthetische als een  informatieve en soms een humoristische waarde hebben.

read on…

Van de kust van Guinea naar de Brandaris op Bonaire, met een Caraïbisch poëziealbum

door Klaas de Groot

De kolossale verzameling Album van de Caraïbische poëzie, samengesteld en geredigeerd door Michiel van Kempen en Bert Paasman, is solide gegrondvest. Het boek heeft een voorwoord van Noraly Beyer en een inleiding, een indeling in 12 thema’s, bronnenlijsten, een register, veel voetnoten en vertalingen. Het boek oogt  als een bloemlezing, dat is het gedeeltelijk; maar het is een echt poëziealbum, want er staat ook  niet eerder gepubliceerd werk in.

read on…

Het Album van de Caraïbische poëzie: dwars en geketend

Onrust tekent het Album van de Caraïbische poëzie, een bloemlezing met vier eeuwen verzen uit de voormalige Nederlandse West: Suriname en zes eilanden in de Caraïben. De ontwrichtende invloed van de slavernij is alom voelbaar in deze diverse bundel, van de gedichten van Shrinivási en Radna Fabias tot de rapnummers van Typhoon, en van de volkse liedjes tot de reclameteksten.

read on…

Slavernijverleden verdient nationale dag

De landelijke herdenking van het slavernijverleden is elk jaar in Amsterdam, maar is niet erkend als nationale (feest)dag. Het zal ook leiden tot meer educatie en meer begrip. Op 1 juli herdenken en vieren we de afschaffing van de slavernij. De gevolgen van het koloniale verleden werken nog altijd door in het heden. Maar na bijna 150 jaar is 1 juli nog steeds niet officieel erkend en een nationale herdenkings- en feestdag blijft uit. Waarom dat wel moet gebeuren, betoogt Jerry Afriyie.

read on…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter