blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Berchem Michel

Michael Slory: Doen woorden er nog toe?

Woord bij de herdenking van Michael Slory, Vereniging Ons Suriname, zondag 17 maart 2019

door Michiel van Kempen

Bij deze herdenking van Michael Slory zien we de film van zijn leven voorbijkomen. Maar de beelden van die film confronteren ons ook met onszelf: waar waren wij in dit leven, hoe hebben wij het gedaan? In 35 jaar heb ik de eer gehad om met Michael Slory om te gaan, mee te werken aan een film over hem, zijn boeken te recenseren, zijn poëzie te vertalen en vijf bundels uit zijn werk samen te stellen. In die jaren heeft zich steeds sterker de overtuiging in mij vastgezet dat we hier niet alleen te maken hebben met een van de allergrootsten uit de Surinaamse literatuur, maar ook uit de Caraïbische literatuur en daarbovenuit nog in de literatuur in het Sranantongo, het Nederlands en het Spaans. Maar deze plaatsbepaling is nog gemakkelijk. Hebben we hem ten diepste wel begrepen? read on…

Trefossa – Wan tru puwema

wan tru puwema na wan skreki‑sani.

wan tru puwema na wan strei te f’ dede.
wan tru puwema na wan tra kondre,
pe yu kan go
te yu p’sa dede fosi.
wan tru puwema na den wortu d’ e tan abra
te ala trawan n’ in’ yu libi wasi gwe;
wan koko soso,
ma wan di kan sproiti
nyun libi.
lon na mi abra dan,
Arusubanya fu grontapu.
kande wandei, wandei
mofo fu mi sa broko opo
fu taki gi onowsruwan tu wortu
di, te den gro, sa trowe lepi stari,
di mi de suku now.
.
 een echt gedicht
een echt gedicht is iets dat je hevig bevangt.
een echt gedicht is een strijd op leven en dood.
een echt gedicht is een ander land,
waar je pas komt
als je de dood doorleefd hebt.
een echt gedicht zijn de woorden die overblijven
als alle andere in je leven zijn weggespoeld;
een pit alleen maar,
maar een die doet ontspruiten
nieuw leven.
stort je over mij heen, dan,
Aroesoebanja der wereld. *
misschien zal eens,
eens mijn mond opengaan
om te zeggen tot de eenvoudigen enkele woorden
die, als ze volgroeid zijn, gerijpte sterren zullen afwer­pen,
die ik thans zoek.
[* Aroesoebanja: naam van een vroegere stroomversnelling in de Surinamerivier; hier symbolisch voor de problemen van het leven]
[Vertaling: Michel Berchem]

Trefossa – Bro/Rust

bro

no pori mi prakseri noyaso,
no kari mi fu luku no wan pe,
tide mi ati trusu mi fu go
te na wan tiri kriki, farawe.

no tak’ na lon mi wani lon gowe
fu di mi frede strei èn krei nomo,
ma kondre b’bari lontu mi so te,
san mi mu du? mi brudu wani bro.

na kriki sei dren kondre mi sa si,
pe ala sani moro swit’ lek’ dya
èn skreki tori no sa trobi mi.

te m’ drai kon baka sonten mi sa tron
wan p’kinso moro betre libisma,
di sabi lafu, sabi tya fonfon.

rust

stoor niet mijn denken op dit ogenblik,
roep mij nu niet om waar dan ook te kijken,
vandaag drijft mij m’n hart te gaan
tot aan een stille beek, ver weg.

zeg niet dat ik wegvluchten wil
uit vrees voor strijd slechts en geween,
maar rondom mij zovéél rumoer,
wat moet ik doen? mijn bloed wil rust.

daar bij de kreek zal ik ‘t droom land zien,
waar alles zoeter is dan hier
en waar geen schrikverhaal mij hind’ren zal.

als ik teruggekeerd zal zijn, misschien ben ‘k dan
een beetje beter, ander mens geworden,
die lachen kan, en slaag kan dragen.

[Vertaling: Michel Berchem]

Foto: @ Karin Anema

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter