blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Benali Abdelkader

Abdelkader Benali maakt nieuwe zesdelige serie boekentelevisie

 

20090905 Werkgroep Caraïbische Letteren. OBA. Lelu! Lelu!  (Abdelkader Benali), Rappa. ©Roeland F

Abdelkader Benali (links) naast Rappa. Foto © Roeland Fossen

De Nederlands-Marokkaanse schrijver Abdelkader Benali maakte vorig jaar een goede beurt met zijn tv-programma Benali in Boeken. Daarin nam hij een aantal auteurs op sleeptouw om hen over de impact van een stad op hun schrijverschap te laten praten. Vanaf 10 april komt hij terug bij de NTR (op Nederland 2) met een nieuw tv-programma dat eenvoudigweg Benali Boekt heet. Zes zondagavonden lang, tussen 22.55 en 23.20 uur, trekt hij op met Nederlandse schrijvers, “op zoek naar hun persoonlijke drijfveren.” In de ontmoetingen duikt Benali het privéleven van de schrijvers in en gaat hij met ze op zoek naar de bron van hun schrijverschap. Wat zet hun pen in beweging? De serie levert “soms onthullende verhalen op over de relatie tussen de geschreven boeken en het persoonlijke leven”, zo wordt aangekondigd. Centraal staan de auteurs Connie Palmen, Doeschka Meijsing, Tommy Wieringa, Thomas Rosenboom, Leon de Winter en Ramsey Nasr. Zo reist Benali met Connie Palmen naar het huis in Zuid-Frankrijk, “waar ze rouwt om haar overleden echtgenoot Hans van Mierlo”, gaat hij op bezoek bij Leon de Winter in zijn Amerikaanse woonplaats Los Angeles en zeilt hij met Thomas Rosenboom terug naar ervaringen uit zijn jeugd. Vanaf zondag 15 mei 2011 is Benali ook present in het NTR-programma Het Beloofde Land, een vijfdelige serie over de invloed van migratie op de Nederlandse samenleving.

Albert Helman en Tjalie Robinson

De Gids over 100 jaar Tjalie Robinson
“Ze liepen allebei voor de troepen uit. Ze zagen zichzelf als iets compleet anders dan Hollander, konden aan hun afkeer van het karakteristiek-Hollandse nooit luidruchtig genoeg uiting geven, ze verlieten Nederland voor lange tijden, maar bleven hun leven lang uiteindelijk toch ook met tal van draden aan het vermaledijde landje aan de Noordzee verbonden. Albert Helman en Tjalie Robinson: een karakterverkenning op basis van brieven.”
Zo begint het artikel van Michiel van Kempen waarin hij Albert Helman en Tjalie Robinson contrasterend in beeld brengt. Helman, the lonely wolf in de Surinaamse letteren, en Tjalie Robinson, de voorman van de Indische gemeenschap in Nederland. Het artikel staat in het zoiuist verschenen nummer van De Gids (jaargang 174, 2011, nr. 1) dat voor een flink deel gewijd is aan Tjalie Robinson (pseudoniem van Jan Boon), de schrijver, journalist en strijder voor het Indische erfgoed, die honderd jaar geleden geboren werd. Er zijn bijdragen van Wim Willems, Willem Otterspeer, Adriaan van Dis, Abdelkader Benali, en Michiel van Kempen en twee prozastukken van Tjalie Robinson zelf.

Birney in Matchboox

De serie Matchboox heeft een verhaal van Alfred Birney aan haar collectie toegevoegd, De taart en de kat. De website van Matchboox meldt over de plot nogal summier: “Is de droom van een vrouw een waanvoorstelling of toch niet?”

Een Matchboox is een klein, handgemaakt boekje in een lucifersdoosje. Ze worden gemaakt vanuit een match van schrijvers en illustrators / beeldend kunstenaars. In de serie Matchboox zijn ook verhalen uitgebracht van bijvoorbeeld Ramsey Nasr en Abelkader Benali, maar ook van minder bekende schrijvers als Ronald Giphart en Arnon Grunberg.

Alfred Birney vond zijn match in Joyce Bloem, die tien jaar geleden al mooie stukken schreef en illustreerde voor Birneys geruchtmakend E-zine Yournael van Cyberney & Co.

Alfred Alexander Birney (1951) is een Nederlands schrijver, essayist en columnist. Hij debuteerde in 1987 met de roman Tamara’s lunapark. In 1991 kreeg hij voor zijn oeuvre (1987-1991) de literaire G.W.J. Paagman-prijs uitgereikt. Van 2002 tot 2005 was Alfred Birney verbonden als columnist bij de Haagsche Courant, zijn onaflatende verdediging van de multiculturele samenleving werd hem niet altijd in dank afgenomen. Zijn laatste boeken zijn Rivier de Lossie en Rivier de IJssel.

Prijs voor een Matchboox is € 4,95. Levertijd is een week. Alle informatie over het boekje met het kortste verhaal dat Alfred Birney ooit schreef is op deze webpagina van Matchboox te vinden.

Here To Stay

[bericht van Gita Hacham]

Hierbij wil ik je uitnodigen voor mijn Tentoonstelling Here to stay. De opening is op 11 november om 17 uur in het CBK- Zuidoost, Anton de Komplein 120, Amsterdam. Ik hoop van harte dat je er bij wil zijn.

“Een installatie van kunstenaar en theatermaker Gita Hacham waarin mensen onthullen wat Here to Stay voor hen betekent. Bekende en minder bekende personen zullen voorspelbare en onvoorstelbare verhalen delen… Filosofische bespiegelingen naast down to earth-berichten, ontroering en verwondering gelinkt aan het alledaagse leven in vorm van objecten.”

Op dezelfde dag 11 november om 20 uur mag ik de openingsvoorstelling doen voor het Black Magic Woman Festival bij het Bijlmerparktheater 5 minuten lopen van het CBK .

Gita Hacham studeerde aan de Nederlandse Film en Televisie Academie in Amsterdam en haalde haar master-graad bij DASARTS. Ze is een multidisciplinaire maker/kunstenaar. Zij werkt als schrijver en regisseur voor toneel en film, schrijft poëzie en treedt op als ‘spoken word’ artiest en dichter. Daarnaast maakt zij kunstinstallaties met gebruik van beeld en geluid.

Tentoonstellling informatie bij CBK:

Concept en uitvoering: Gita Hacham
Theatertechniek / geluid in objecten: Hein Drost
Geluidstechnicus: Jaap Lindijer
Productieleiding: Shyama Daryanani
Productie: Christine Overmeer
Projectleiding CBK Zuidoost: Renske de Jong

Met medewerking van: Abdelkader Benali, Dr Bloeme Evers, Chris Keulemans, Dominique Almeida, Jair Stranders, Loes Kuiper, Moniek Toebosch en Şaban Ol

Informatie voorstellling bij Bijlmerparktheater:

Concept, Film en Spoken word: Gita Hacham
Jazzmuziek: Pablo Nahar
Fysiek theater: Gerindo Kartadinata

Here to Stay is het thema van het Black Magic Woman Festival 2010. CBK Zuidoost nodigde Hacham uit om een tentoonstelling en performance rond het thema ‘Here to Stay’ te maken. De performance op 11 november 2010 is de openingsactiviteit van het Black Magic Woman Festival 2010 in het Bijlmer Parktheater.

Route naar CBK: klik hier
Route beschrijving Bijlmerparktheater: klik hier
Black Magic Festival: klik hier

Bernardo Ashetu herdrukt

In de twintig delen van zijn fameuze Sandwichreeks, uitgegeven bij Van Gennep, verzamelde Gerrit Komrij zowel nieuwe dichters onder wie Abdelkader Benali, Bas Belleman, Hélène Gelens en Maarten Inghels als bloemleesde hij ten onrechte vergeten dichters, bijvoorbeeld de Surinamer Bernardo Ashetu. Komrij startte de reeks op toen hij Dichter des Vaderlands was. Veel stof deed hij ook opwaaien met het laatste deeltje uit de reeks: Bombast en larie. Daarin bracht hij “de afschuwelijkste gedichten uit de Nederlandse literatuur” samen.De reeks is nu herleefd door een herdruk van alle deeltjes in twee banden onder de titel Clubsandwich. De uitgave van in totaal 912 pagina’s bevat respectievelijk alle debuten en alle bundels van ‘vergeten dichters’. Ze zijn zowel tezamen met buikband als afzonderlijk verkrijgbaar. Prijs voor de 2 delen € 25,-.

Over het bundeltje met werk van Bernardo Ashetu, Dat ik zong, schreef Het Parool: ‘Het is Komrij wéér gelukt een heel bijzondere dichter aan de vergetelheid te ontrukken.’

In het voorjaar van 2011 verschijnt bij In de Knipscheer een nieuwe, grote keuze uit het nagelaten werk van Bernardo Ashetu onder de titel Dat ik je liefheb.

Onderzoek: ‘Recensenten kijken niet langer naar afkomst schrijver’

door Hans Cottyn

Volgens een wetenschappelijk onderzoek is de etnische achtergrond van Marokkaans-Nederlandse auteurs de afgelopen jaren steeds minder belangrijk geworden. De auteurs van het wetenschappelijk artikel in Mens & Maatschappij hebben vastgesteld dat recensenten in de periode 1995-2009 steeds minder vaak de etniciteit van een auteur hebben vermeld.

De wetenschappers analyseren in het sociaal-wetenschappelijk tijdschrift Mens & Maatschappij bijna 130 recensies van de boeken van negen Marokkaans-Nederlandse auteurs, onder wie Hafid Bouazza, Abdelkader Benali en Naima El Bezaz. “Het gebruik van etnische minderheidslabels in de recensies van Marokkaans-Nederlandse auteurs neemt tussen 1995 en 2009 significant af”, schrijven ze. Ter vergelijking hebben de onderzoekers ook gekeken hoe de literaire kritiek in de Verenigde Staten en Duitsland de afkomst van schrijvers in krantenstukken opnam. Voor de Amerikaanse recensent bleek de Mexicaanse afkomst van een auteur veel minder een vermeldenswaardig feit dan voor de Nederlandse of Duitse criticus die een Marokkaanse Nederlander of een Turkse Duitser moest beoordelen. Volgens het artikel is dit in de Nederlandse kritiek de laatste jaren dus minder een punt, terwijl in Duitsland ook nu nog vaak de Turkse afkomst van een auteur wordt aangehaald. Zie ook Nu.nl.

[Ontleend aan De Papieren Man]

2e editie Literair Café Intercultureel

Op 13 oktober organiseert het Nederlands Letterenfonds de 2e editie van Literair Café Intercultureel, hét podium waar bekende Nederlandse schrijvers debutanten introduceren met een dubbele culturele achtergrond. Het café valt in de Kinderboekenweek en staat in het teken van de kinder- en jeugdliteratuur.

Schrijver Abdelkader Benali, tevens samensteller van de bundel ‘De Nederlandse kinderliteratuur in 100 en enige kinderverhalen’, presenteert de volgende gasten: Roland Colastica (Curaçao, debuterend met jeugdroman – rechts op de foto), Sjoerd Kuyper (kinderboekenschrijver, coach van Colastica), Rachid Novaire (auteur, debuterend met kinderverhaal) en Klaartje Dullemond (scenarioschrijfster van Libanese afkomst, werkend aan kinderboek).

Muziek: Izaline Calister (zang) en Marc Bischoff (piano)
Datum: 13 oktober 2010
Tijd: 20.00
Locatie: Perdu, Kloveniersburgwal 86, Amsterdam
Entree: gratis
Aanmelding en info: klik hier

Vijfde editie LiteSide Festival

Het LiteSide Festival laat voor de vijfde keer grenzen tussen verschillende culturen vervagen! De jubileumeditie van het festival presenteert van 20 t/m 22 augustus in Cultuurpark Westergasfabriek (Amsterdam) een actuele mix oriëntaalse en westerse cross-overs van muziek, dans, literatuur, theater, beeldende kunst en film. Jonge talenten tonen de artistieke creativiteit die ontstaat vanuit kruisbestuiving tussen oosterse en westerse culturen. Daarnaast zijn volop oriëntaalse hapjes en drankjes verkrijgbaar en draaien dj’s het hele festival de lekkerste muziek.
Uiteenlopende (inter)nationale voorstellingen en tentoonstellingen tonen de nieuwste Europese grootstedelijke cultuur. Te zien zijn onder meer de Turkse danser Ziya Azazi, die dervish dansen combineert met westerse club beats, de oriëntaals geïnspireerde Engelse graffitikunstenaar Mohammed Ali en de Frans/Libanese trompettist Ibrahim Maalouf. Deze jazzmuzikant zorgt samen met zijn band én ‘oriëntaalse trompet’ voor spannende mix oriëntaalse jazz- en wereldmuziek. Tijdens de Shimmy Shake Show worden bijzondere buikdansacts gecombineerd met dansstijlen als jazz, trapeze, Bollywood, gothic en salsa.

Van WoordWijven tot Abdelkader Benali
Zes sterke vrouwen laten tijdens WoordWijven zien en horen waar zij verbaal voor staan. WoordWijven is een concept van journaliste/artieste Raja Felgata, die hiermee een podium biedt voor de stem van de vrouw. Met onder andere spoken word artiesten als The Change Agent, V en Zulile.
De befaamde Nederlandse auteur Abdelkader Benali is gastheer van zijn eigen literaire LiteSide-diner waarbij alle zintuigen geprikkeld worden. Tijdens deze avond draagt hij een – speciaal voor LiteSide geschreven – literair stuk voor. Het culinaire team van Eat & Meet Arabia zorgt voor bijpassende zinnenprikkelende gerechten. Samen nemen zij bezoekers mee op een culinaire, literaire ontdekkingstocht door de Arabische mediterrane wereld.
.

Abdelkader Benali en Rappa op de Tweede Caraibische Letterendag. Foto © Roeland Fossen

Vijfjarig jubileum met Aziz Bekkaoui
Op zaterdag bijt de befaamde Amsterdamse modeontwerper Aziz Bekkaoui de spits af van het speciale event rond het vijfjarige jubileum van het festival. Aziz trakteert het publiek op een artistieke performance waarin zijn ontwerpen verweven worden met live muziek en oriëntaalse invloeden. Daarna verschijnt onder meer de Nederlandse Gypsy zangeres Kingalita met haar Turo Rudi Gypsy Band. Als special act zal Kingalita – samen met Turkse vrouwen uit Amsterdam-West – de bezoekers verrassen met Turkse volksmuziek met een Gypsy-twist.

DJ’s, openluchtfilms, workshops en oosterse hapjes
Verder zijn op het festivalterrein diverse interactieve projecten, Arabische wijnproeverijen en buikdansworkshops. ‘s Avonds zijn er gratis filmvoorstellingen in de openlucht. In de Oriëntaalse lounge kan iedereen elkaar in Arabische sferen ontmoeten onder het genot van oosterse hapjes en drankjes en spontane voorstellingen. Daarnaast draaien DJ’s er gedurende het hele festival de lekkerste muziek.


Abdelkader Benali op de Caraïbische Letterendag

20090905 Werkgroep Caraïbische Letteren. OBA. Lelu! Lelu! (Abdelkader Benali), Rappa. ©Roeland F


Abdelkader Benali is een van de gasten op de Tweede Caraïbische Letterendag op zaterdag 5 september a.s. in de Openbare Bibliotheek van Amsterdam (aanvang 19.00 uur). In het programma wordt bijzondere aandacht gewijd aan Edgar Cairo, onder meer via een toneelstuk, en Abdelkader Benali neemt deel aan het debat na de pauze. De deelnemers dragen voor uit hun eigen werk en gaan in debat over de vraag wat de Grote Voorlopers in de literatuur voor betekenis hebben voor jonge schrijvers.

Abdelkader Benali (links) naast Rappa op de Caraïbische Letterendag. Foto © Roeland Fossen

Naast Abdelkader Benali is er een stroom aan andere gasten: Rappa en Ellen Ombre uit Suriname, Arthur en Henriëtte Cairo (broer en zus van Edgar Cairo), Noraly Beyer, Felix Burleson die toneel speelt, Lydia Emanuels, Eva Essed-Fruin, Maarten van Hinte, Ena Jansen, Michiel van Kempen, Bert Paasman, Pamela Pattynama, Michael Tedja. De muziek is van de viermansformatie Sky Dive met Sanne Landvreugd. Presentatie is in handen van Manoushka Zeegelaar.

Sanne Landvreugd
Foto © Michiel van Kempen

Benali
Abdelkader Benali (1975) werd geboren in Marokko. Als klein jongetje kwam hij naar Nederland. Zijn ouders vestigden zich in Rotterdam, waar zijn vader een slagerij begon.
Benali debuteerde op eenentwintigjarige leeftijd met de roman Bruiloft aan zee, waarvoor hem de Geertjan Lubberhuizenprijs werd toegekend. Dit eerste boek betekende meteen zijn doorbraak in de letteren. Bruiloft aan zee werd onthaald op veel kritische lof en gewaardeerd als het ideale boek van een zeer getalenteerde allochtone schrijver die daarin op een even lucide als lichtvoetige manier een aspect van migrantenproblematiek literair verwerkte. De roman groeide langzaam uit tot een bestseller en werd vertaald in vele landen.
In de jaren direct daarna deed Benali ook van zich spreken als literatuurcriticus (in het Algemeen Dagblad), verhalen- en toneelschrijver, dichter en blogschrijver voor Vrij Nederland. Maar pas in 2002 verscheen zijn tweede roman, De langverwachte, waarmee hij definitief zijn naam vestigde als belangrijk schrijver in de Nederlandse literatuur. De langverwachte werd onderscheiden met de Libris Literatuur Prijs 2003.
Daarna verschenen de roman Laat het morgen mooi weer zijn (2005), Marokko door Nederlandse ogen 1605-2005 (samen met Herman Obdeijn), de dichtbundel Panacee, het toneelstuk Jasser en de reportage Berichten uit een belegerde stad (over Beiroet), Wie kan het paradijs weerstaan (briefwisseling met Michaël Zeeman), Feldman en ik, en tenslotte de roman De Marathonloper, Benali’s (literaire) verbeelding van zijn eigen ervaringen met en fascinatie voor het hardlopen. In 2009 verschijnt de roman De stem van mijn moeder, waarin Abdelkader Benali terurgkeert naar het thema uit o.a. Bruiloft aan zee: dat van het migrantenkind tussen twee culturen.

Voorjaar 2010 begint de NPS met een nieuw televisieprogramma over boeken, gepresenteerd door Abdelkader Benali. Het nieuwe wekelijkse programma, dat nog geen naam heeft, zal worden uitgezonden op woensdagen om half tien.

Fragment uit Feldman en ik
Door op mijn eentje rommelmarkten te gaan bezoeken, was ik in de voetsporen van mijn vader getreden. Het kan zijn dat ik ze bezocht omdat ik de illusie koesterde dat ik daar, in die beduimelde wereld van verwaarloosde mensen en dingen, als rook kon vervliegen zonder verplicht identiteitsbewijs.Alsof de zware sigarenlucht die er hing, de stemmen die overal opklonken, het kakelen van de hooggeblondeerde dames de ideale omstandigheden creëerden voor een geslaagde vlucht uit de barre werkelijkheid. Het was een plek waar mensen zichzelf waren, zonder franje, waar ze geen loze gebaren hoefden te maken en geen last hadden van zichzelf.Zo doolde ik daar, die bewuste dag, door de hallen, met beide handen in de zakken, totdat, net nadat ik had besloten maar weer eens op huis aan te gaan omdat het tijd werd om iets te gaan eten wat niet druipend van het vet onder een laag ketchup en mayonaise schuilging, mijn oog viel op 88 richtlijnen voor het schrijven van een dagboek, opgesteld door Lavoisier Carmel. Uit het Spaans vertaald met een nawoord van dokter Miguel Marineiro.
‘Ligt daar al een tijdje,’ zei de verkoper, die in de smiezen had naar welk boek mijn belangstelling uitging. ‘Heb ik uit de boedel van een weduwe. De staat had voor haar organen maar een luttel bedrag over. Ze moest haar spullen verkopen, waaronder de boeken die haar man verzameld had.’Ik reikte met een onbestemde gretigheid naar het boekje en net op het moment dat mijn hand het omklemde, greep ook een andere hand, toebehorend aan een jongeman van ongeveer mijn leeftijd, alleen wat langer en in het bezit van een donkere bos krullend haar en een opvallend bleek gelaat – alsof hij een ziekte onder de leden had die zijn bloedsomloop vertraagde –, het exemplaar vast. Zijn verschijning had mijn medelijden kunnen opwekken, maar dat gebeurde niet. Ik moest en zou het boekje aan deze begerige bleekscheet ontfutselen.
Anders dan mijn vader was het mijn gewoonte altijd iets op een rommelmarkt te kopen. Ik had al eens twintig eierdopjes gekocht. En een verlengsnoer. En een bot slagersmes. Had ik dat verlengsnoer en dat slagersmes bij me gehad, dan zou ik er die jongen mee gedreigd hebben. Ik bemerkte zelfs dat ik er een handgemeen voor zou overhebben, mocht die jongen de zaak op de spits willen drijven, want er was me ineens alles aan gelegen om in het bezit van dit papieren prullarium te komen. Het was niet zozeer dat ik dit boekje wilde hebben, maar eerder dat ik voelde dat het boekje míj wilde hebben.
Omdat twee handen aan het boekje trokken scheurde het enigszins uit elkaar. De jongen maakte zich schielijk uit de voeten en liep naar de stalletjes verderop waar hij opging in het gewoel van de menigte. Ik had gewonnen.‘Wie het eerst maalt, het eerst haalt,’ zei ik en ik gaf het aan de verkoper.
‘Je bent een taaie,’ zei de verkoper, een man met bloemkooloren die beslist niet in aanmerking kwamen voor donorschap, en hij deed het boek in een verfomfaaid plastic tasje. Hij overhandigde me het en vroeg de prijs die erin gestaan had.
Toen hij me het wisselgeld teruggaf, keek hij me heel strak aan, alsof hij precies wilde weten wie hij voor zich had. ‘Je bent nog niet veranderd,’ zei hij, ‘dat is vreemd want op jouw leeftijd begint de grote schoonmaak zo’n beetje.’ Met de grote schoonmaak bedoelde hij dat mensen, zodra ze volwassen waren, de eerste aanbiedingen ontvingen van bedrijven die je voor luttele bedragen opties voor operaties wilden aanbieden in ruil voor je bereidheid in geval van overlijden je lichaam aan hen af te staan.

‘Ik heb daar niet zo’n zin in,’ zei ik korzelig en ik stak het boek in mijn tas.

[Informatie en fragment ontleend aan de website van Abdelkader Benali]

Het volledige programma van de Letterendag vindt u hier

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter