blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Ashetu Bernardo

Bernardo Ashetu – Matroos

Matroos

Het kleine land
en het schip dat binnenloopt.
De kleine matroos die
aan wal stapt.
Het meisje dat lacht
en roept:
Jij daar, jij kleine matroos!
De weide.
Het verwijlen
en straks weer verder zeilen.
De valreep die wacht.

read on…

Het andere postkoloniale oog

Essaybundel over Nederlandse (post)koloniale litera- en cultuur

door Jeroen Heuvel

‘Wat past er in wezen niet binnen je vakgebied?’ Een van de vragen die letterkundigen kregen voorgeschoteld tijdens een feest, bij het twaalfeneenhalfjarig bestaan van de leerstoel Nederlands-Caraïbische Letteren aan de Universiteit van Amsterdam. ‘Wat is altijd buiten het zichtveld gebleven, of wat zorgde voor zoveel ongemak dat je het maar liet liggen?’

read on…

Bernardo Ashetu – Hallo Rolham

Hallo Rolham

Haarlem, zei de man,
wij kunnen niet verder.
Open u Sesam
en zo trok ik verder
vol lonklicht van sterren.
Hallo Rolham, iemand
bracht mij een verdwaasde geur.

read on…

Bernardo Ashetu – Sneeuw

Sneeuw

‘t Was laat.
‘t Was diep in de winter
achter bij een bos kale takken.
De hond die huilde was
bijna dood en langzaam
vielen vlokken
langzaam en genadeloos wit.

read on…

Het andere postkoloniale oog

De Nederlandse (post)koloniale cultuur en literatuur zit vol verrassingen. Wat onbelicht was, wordt in de net verschenen, veelzijdige bundel Het andere postkoloniale oog uitgelicht en wat misschien wel bekend leek, krijgt een totaal nieuwe belichting.

read on…

Bernardo Ashetu – Schaduwen

Wij hielden ons
muisstil bij de
komst van veertien
nieuwe oorlogsschepen.

read on…

Bernardo Ashetu – Morgen

Vandaag nog
is er yoghurt met banaan.

Vandaag nog
zit de kanarie
op de slurf van een olifant. read on…

Bernardo Ashetu, 1929 4 maart 2019

Monnik

 

Op mijn verjaardag
werd ik monnik.

Rose was mijn pij van
eenmaal vergankelijkheid.

Efemeer verwekte ik zware
slagregens met m’n nek aan een
nek verblind in mijn waardigheid. read on…

Een durian als handgranaat

Over zeven ‘Indische’ gedichten van Bernardo Ashetu

door Klaas de Groot

De poëzie van Bernardo Ashetu heeft veel weg van een oceaan. Achter iedere horizon ligt een andere einder. Iedere herlezing zorgt ervoor dat nieuwe ruimtes zich openen, nieuwe perspectieven zich presenteren. Dit hoeft niet te verwonderen, want achter het pseudoniem school immers de zeeman Hendrik George (Henk) van Ommeren. Een man die vele zeeën en oceanen heeft gezien. read on…

Bernardo Ashetu – Aeonen

Aeonen

Een tros druiven
werd sterrenhemel
in mijn lichaam
toen ik naar god moest.

Rijden rijden rijden
en ik vond 80 miljoen
in uw vloed, mijn god
maar hoe, hoe spleet ge mij. read on…

Bernardo Ashetu – Marcel

Marcel

 

Hij liep op de punten van
lichte schoenen het dak af.

Zijn zeden waren verkwikkelijk licht. read on…

Bernardo Ashetu – De moeder

Eén simpel gegeven
schoot op
in deze broze dag. read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter