blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Martinus Arion Frank

Gaat het om het Caribisch Perspectief, of meer over Kleurrijk en Erkenning?

Tekst van de 7de Cola Debrot-lezing door Rita Rahman

Zoals aangekondigd stel ik mij vanmiddag de vraag of in het werk van Caribisch Nederlandse schrijvers het Caribisch perspectief centraal kan blijven staan of enkel hun eigen integratie in Nederland. Tussen die twee opties vermoed ik een spanningsveld, een conflict dat tot innerlijke onrust, tot ongemak of zelfs een permanente spagaat aanleiding kan geven. Ontegenzeggelijk zal dit spanningsveld het schrijfwerk onder druk zetten, en daarmee ook de creatieve inspiratie.

read on…

Twintig Caraïbische schrijvers om zelf te ontdekken

door Arjen Mulder

Al een maand of drie lees ik weinig anders dan Surinaamse literatuur. De aanleiding was de aankondiging door uitgeverij Das Mag van het boek Dat wij zongen, met bijdragen door een reeks schrijvers voor wie ik grote bewondering koester over twintig Caraïbische schrijvers van wie ik velen nog niet kende.

read on…

Biografen over Albert Helman en Frank Martinus Arion

Caraïbische salon Huis De Pinto zondag 26 februari

Twee sleutelfiguren uit de Nederlands-Caraïbische culturele wereld van de 20ste eeuw zijn Albert Helman en Frank Martinus Arion. Het waren krachtige persoonlijkheden die een indrukwekkend literair oeuvre nalieten: Helman schreef de nog altijd herdrukte eerste slavernijroman de De stille plantage, en Arion het legendarische Dubbelspel.

read on…

Frank Martinus Arion – Farao, laga mi pueblo su lenga lòs/ Farao, ontbind de banden van mijn moedertaal

Dediká na Kolegio Erasmo, promé i úniko skol di Papiamentu na Mundu

Farao, laga mi pueblo su lenga lòs,
sino tur lagadishi lo baha na awa bai
bèk siglonan glasial sin sonrisa
tempu palabra n’tabata inbentá ainda.

read on…

Recht doen aan emancipatie

De bedrieglijke dramatiek van zwarte Heilsprofeten

door Aart G. Broek

Op maandag 19 december 2022 werd de slavernij in de West afgeschaft. Eindelijk sprak de Nederlandse premier Rutte het verlossende woord. Honderdzestig jaar geleden werd de afschaffing aangekondigd, maar van emancipatie was tot op die maandag nog geen sprake geweest. In het Nationaal Archief, gehuisvest in Den Haag, gaf Rutte het startschot voor het langverwachte en als langdurig ingeschatte proces van ‘erkennen, excuses en herstel’. Dit wil zeggen: daadwerkelijk ervaren wat slavernij behelst, oprechte schuldbekentenis van wit Nederland, en ruimhartige herstelbetalingen aan de nazaten van slaven.

read on…

Verbod op het woord neger

door Hilde Neus

Na de suggestie uit 2001 om het woord neger uit het woordenboek te schrappen, moet het gebruik ervan nu strafbaar worden gesteld. Enkele belangenorganisaties, waaronder Kick Out Zwarte Piet en Vereniging Antilliaans Netwerk, hebben ‘randvoorwaarden’ opgesteld om excuses van het kabinet over het slavernijverleden te accepteren. Waaronder: het discriminerende woord neger wordt verboden. Inmiddels is de eis overgewaaid naar Suriname, gezien berichten in de lokale pers.

read on…

De eerste bloemlezing van de Nederlandse poëzie

100 gedichten uit het Koninkrijk van 1945 tot nu

Met deze bloemlezing wil Bruinja een andere blik op de Nederlandse poëzie bieden. In bijna alle belangrijke bloemlezingen tot dusver ontbreken bijvoorbeeld de Friese en de Antilliaanse poëzie, terwijl die poëzie in contact staat met de Nederlandstalige poëzie en de wereldpoëzie.

read on…

Felle discussie over de literaire canon gaat nu over schrijvers

Toen in 2002 een lijst klassieke werken werd opgesteld, ging het over literaire kwaliteit en historische waarde, schrijft René van Stipriaan.

read on…

Toespraak tot Jit Narain bij de presentatie van Dat wij zongen

Tiende Caraïbische Letterendag, Rotterdam, HNI, 8 oktober 2022

door Rita Rahman

Dames en heren,

Fijn dat ik op deze viering van de 10de Letteren Dag van de Werkgroep Caribische Letteren, het eerste en ingezegende exemplaar van Dat wij zongen mag overhandigen aan Jit Narain, u allen wel bekend als een van de grote dichters van Suriname.

read on…

Max Havelaar en Reynaert zijn dé Nederlandstalige literaire klassieken; vrouwelijke auteurs in opmars

Dat blijkt uit de resultaten van de canonenquête die vandaag bekend zijn gemaakt bij de Nacht van de Canon (Gent) en bij De Taalstaat. Bijna 2.000 lezers wereldwijd gaven hun mening over vragen als ‘Kunnen we met een canon onze klassieken behoeden voor de vergetelheid? Welke rol speelt een Nederlandstalige literaire canon in een geglobaliseerde samenleving?’ En de lastigste vraag: ‘Welke werken behoren dan tot die literaire canon?’ Max Havelaar van Multatuli (1860) komt naar voren als het meest klassieke werk van de Nederlandstalige literatuur. Op ruime afstand volgen de dertiende-eeuwse Van den vos Reynaerde en De avonden van Gerard Reve uit 1947.

read on…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter