blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Antoin Bòi

Literaire middag Dutch Caribbean Book Club

Dutch Caribbean Book Club nodigt u uit voor een literaire middag op zaterdag 9 november 2013 van 12.00 tot 16.00 uur in Theater De Vaillant Den Haag. Heeft u de roman Mijn zuster de negerin van Cola Debrot gelezen? En wilt u deelnemen aan een boeiende discussie waarbij Walter Palm als discussieleider zal optreden? Bezoek dan deze literaire middag.

1e druk van Mijn zuster de negerin (1935)
Ook het boek Bonaire, zout en koloniale geschiedenis van Boi Antoin en Cees Luckhardt komt aan de orde. Cees Luckhardt geeft een lezing hierover. We zullen tevens stilstaan bij het heengaan van Jules de Palm. Alwin Toppenberg zal een ‘in memoriam’ uitspreken. In november bestaat Dutch Caribbean Book Club 1 jaar. We blikken terug op onze activiteiten en kijken vooruit naar onze bijeenkomsten in 2014. Dansgroep Caribbean Dance Flamboyan zal acte de présence geven met dansstijlen als de Seú en de onvergetelijke Remailo.
Aanmelden: dutchcaribbeanbookclub@gmail.com
Toegang: € 5,00
Datum: zaterdag 9 november 2013 van 12.00 tot 16.00 uur
Locatie: Theater De Vaillant, Hobbemastraat 120, 2526 JS Den Haag
Routebeschrijving: http://www.devaillant.nl/over-het-theater/adres-en-openingstijden/item172 Parkeren: In de omgeving van Theater De Vaillant kunt u van 9.00-24.00 uur alleen tegen betaling parkeren. Pinnen of chippen.
Bezoek onze website: www.dutchcaribbeanbookclub.wordpress.com

 

Documentaire laat de zorgen van Bonaire zien

door Belkis Osepa

 
Kralendijk – Bonairianen blijven hun zorgen uiten over de verslechterde sociaal-economische situatie op het eiland. Zo ook in de documentaire Onder Elkaar van de NTR die op zaterdag 13 april is uitgezonden. In de derde aflevering genaamd ‘Bonaire – Zwartkijkers’ kwamen in vogelvlucht de onderwerpen integratie van Nederlanders, armoede, alleenstaande moederschap, overleven in een bijzondere gemeente van Nederland en impulsen voor de jeugd aan de orde.
Onder Elkaar heeft sinds de start van de serie eind maart veel losgewoeld. Op Curaçao stonden de kranten bol van commentaar over de aflevering over slecht geïntegreerde of racistische Nederlanders. Iedereen keek dan ook uit naar de aflevering op Bonaire, waarbij in de inleiding gesproken werd over ‘het bounty eiland, waar de bewoners nu in opstand komen tegen de te snelle veranderingen sinds oktober 2010 toen Bonaire een gemeente van Nederland werd.‘
Bonaire – Zwartkijkersbegon met het personage van de 22-jarige Choko Frans. Als fervente windsurfer verdient hij de kost bij een surfschool, helpt toeristen en traint jongeren. Frans die wereldkampioen windsurfer wil worden, biedt kinderen van Bonaire ook een andere kijk op het leven. Hij vangt kinderen van wie de ouders hard moeten werken om geld te verdienen op. Naast zijn droom om wereldkampioen te worden, heeft hij ook als levensdoel meer kinderen aan te zetten tot sporten.
 
Ondernemer Roosje Winklaar die vijf dagen per week snacks verkoopt vanuit haar busje, verwoordde in de uitzending haar ontevredenheid over de gang van zaken na oktober 2010 en over de asociale Nederlanders die volgens haar ondertussen op het eiland wonen. “Zij bepalen wat er met ons gebeurt. Willen ze ons uitroeien, zodat zij hier komen genieten vaan het paradijs? Ik heb niets tegen makamba’s, maar wat ze doen, wat ze uitspoken, dat zit me dwars. Het gedrag.”
Armoede
Ook journalist Bòi Antoin kwam aan het woord in Bonaire – Zwartkijkers. Hij gaf uitleg over de uitzichtloze situatie van veel arme Bonairianen op het eiland. Antoin: “Voor veel arme Bonairianen is het overleven. Veel mensen hebben het moeilijk en schamen zich om naar buiten te komen met hun armoede.” Antoin bracht de programmamakers naar een arm gezin, dat soms niets te eten heeft en dan hulp krijgt van de lokale pastoor.
Antoin belichtte ook het onderwerp van integratie. “Slechts een kleine groep Nederlanders wil integreren. De meesten niet.” Bij de snackbus van Roosje Winklaar kwam integratie weer ter sprake. Een Nederlander die 22 jaar op het eiland woont kon niet goed uitleggen hoe het komt dat zij nog steeds geen Papiamentu kan spreken.
Leguaan
Ook het vangen van leguanen als onderdeel van de Bonairiaanse cultuur en hoe Nederlanders daarnaar kijken werd op film vastgelegd. Antoin liet zien hoe een leguaan werd gevangen en vervolgens met vrienden leguanensoep at.
Op Facebook becommentarieerde een kijker de uitzending als volgt: “Heerlijk een leguaan vangen, lekker eten en windsurfen. Een uitnodiging om meer Europees volk aan te trekken.” En dat is juist wat Roosje Winklaar nog velen andere Bonairianen niet willen. Meer Europese Nederlanders die volgens hen het eiland ‘veroveren’ en goede posities van de eilandbewoners wegnemen.
[van Caribisch Netwerk, 14 april 2013]

Bonaire, zout en koloniale geschiedenis

Het eiland Bonaire is nu formeel een Nederlandse gemeente, maar was eeuwenlang een Nederlandse kolonie. De geschiedenis van het eiland is nauw verbonden geweest met de geschiedenis van de slavenhandel en wel om een hele specifieke reden: zout. Bijna elk schip dat naar Afrika en/of het Caribisch gebied vertrok, had enkele tonnen zout aan boord voor het drogen en/of conserveren van voedsel. Zonder zout was er geen scheepvaart mogelijk en dus ook geen Transatlantische handel in mensen.

Het zout op Bonaire werd geproduceerd in zoutpannen. Tijdens de periode van slavernij werden tot slaaf gemaakte Afrikanen gedwongen om daar te werken. Dit boek bevat een systematische beschrijving van de geschiedenis van Bonaire, zout en kolonialisme.

Schrijvers: Bòi Antoin en Cees Luckhardt
Amrit Consultancy
ISBN: 978-90-74897-73-0 Prijs: € 12,50

Tula en Maskarada moeten op de Unescolijst komen

Het slavernijmonument op Curaçao. Foto: Belkis Osepa

door Belkis Osepa
Willemstad– De geschiedenis van Tula op Curaçao en de Maskarada-viering op Bonaire zijn twee tradities die ongetwijfeld op de Unescolijst van Immaterieel Erfgoed zouden moeten komen. Deze week vindt er in Deurne een internationaal congres plaats over het Immaterieel Erfgoed.

In Nederland wordt er al druk gesproken over de Nederlandse tradities en rituelen die op de Unesco-lijst kunnen staan. Welke tradities en rituelen kunnen de Caribische eilanden aandragen voor de Unesco-lijst?

TulaAntropoloog Su Girigori van het archeologisch en antropologisch instituut van Curaçao, NAAM, vindt dat de nationale held van Curaçao, Tula, op de lijst moet komen te staan. “Hij was de leider van de grootste slavenrevolutie op 17 augustus 1795. Hij staat voor kracht om door te zetten voor gelijkheid om als mens behandeld te worden.” Als tweede traditie noemt Girigori de Tambú.

Viering Maskarada vroeger. Foto: Bòi Antoin

 

MaskaradaBòi Antoin, kenner van de Bonairiaanse geschiedenis en van het cultureel erfgoed van zijn eiland, noemt de maskarada-viering als traditie die op de Unsco-lijst van Immaterieel Erfgoed moet komen. Antoin: “Maskarada is uniek. Van alle Caribische eilanden in het Koninkrijk, wordt alleen op Bonaire Maskarada gevierd.”

De Maskarada-optocht vindt plaats op nieuwjaardag. Een groep gemaskerde mensen in traditionele kleding gaat samen met een groep muzikanten dansend de straat op. Ze geven opvoeringen van het dagelijks leven op Bonaire. Eerste optreden is bij het huis van de gezaghebber. Daarna treedt de groep op verschillende plekken op en gaat daarna langs huizen in de buurt Nort Saliña, waar de oorsprong ligt van de Maskarada.

[RNW, 14 februari 2012]

Lantamentu di katibu na Boneiru


Lantamentu di katibu na Boneiru
Outor: Bòi Antoin
Lees de hele tekst op Caribseek, klik hier

Project digitalisatie Bonaire krijgt vorm


Kralendijk — Teun de Bruijn van het erfgoedcentrum DiEP uit Dordrecht was deze week op Bonaire om een inventarisatie te maken van al het archiefmateriaal van FuHiKuBo, de stichting die door Bòi Antoin is opgericht om onder andere een collectie aan documenten, publicaties, en foto’s te beheren. Het digitalisatieproject begint vorm te krijgen.

In de nabije toekomst moet het mogelijk zijn om historische informatie over Bonaire op te zoeken op de website. FuHiKuBo heeft al een hoop historisch materiaal verzameld, zoals documenten, foto’s en tijdschriften, die allemaal gedigitaliseerd zullen worden. Samen met Bòi Antoin werken Mimoun Himmit en Marieke Knol van Mobiliteit in Muziek, dat in Dordrecht is gevestigd. Samen met het Plataforma Kultural hebben zij een project in Nederland gestart onder de naam ‘Bonbiní Bonaire’ en hiervoor verschillende fondsen benaderd. Teun de Bruijn bezocht FuHiKuBo, dat is gevestigd in Fundashon Cas Boneriano en hij ging ook naar het kantoor van Bonaire Communication Services N.V. (Extrá Boneiru), waar reeds audiocassettes worden gedigitaliseerd. Dat gebeurt door Ubaldo Anthony, terwijl Nicky Pietersz dit ook op Curaçao doet.

Donderdagmiddag meldde de eerste vrijwilligers zich om aanwijzingen te krijgen. Het zijn drie vrouwen die reeds ervaring hebben met het archiveren van werk omdat zij werkten op de afdeling Post en Archief van de overheid. Zij zullen beginnen met de duizenden foto’s, negatieven, kranten, documenten, boeken tijdschriften te archiveren die vervolgens naar Nederland gestuurd worden voor digitalisering.

[uit Amigoe, 9 juli 2011]

DiEP helpt bij digitaliseren van archief Bonaire

Kralendijk/Dordrecht — Het Erfgoedcentrum van Dordrecht DiEP gaat meewerken aan het digitaliseren en ontsluiten van het archief op Bonaire. “De stadsarchivaris van Dordrecht, Teun de Bruijn, brengt begin juli samen met de Dordtse cultureel ondernemers Mimoun Himmit en Marieke Knol van het bureau Mobiliteit in Muziek, een bezoek aan het eiland om het project voor te bereiden, zodat dit aan het eind van 2011 met financiële steun van onder meer de Mondriaan Stichting van start kan gaan”, meldt de website Dordrecht.net.

Erfgoedcentrum DiEP bestaat sinds 1 januari 2007 en is een samenwerking tussen het Stadsarchief Dordrecht en Bureau Monumentenzorg en Archeologie. Journalist en auteur Franklin ‘Boi’ Antoin heeft op Bonaire de afgelopen jaren een uitgebreide collectie aan Bonairiaans cultureel erfgoed, bestaande uit foto’s uit de 20e eeuw, videobanden, audiotapes, voorwerpen, boeken en documenten, opgebouwd. Het materiaal is opgeslagen in een ruimte van ongeveer zes bij vier meter en de bewaarcondities zijn verre van ideaal, waardoor de achteruitgang in de materiële staat goed te zien is, meldt de website.

Plataforma Kultural en Fundashon Históriko Kultural Boneriano hebben het initiatief genomen om het aanwezige materiaal te laten digitaliseren en te ontsluiten. Zij werken daarbij samen met Erfgoedcentrum DiEP, het Nationaal Archief in Den Haag en het Instituut voor Beeld en Geluid in Hilversum. De collectie zal het komende jaar worden geïnventariseerd en geconserveerd, waarmee het materiaal geschikt is gemaakt voor digitalisering. Vervolgens wordt het materiaal ontsloten voor een breed publiek.

In Dordrecht woont, volgens Dordrecht.net, het grootste aantal Bonairianen in Nederland en de stad heeft daarom een nauwe band met dit eiland. “Dit verklaart voor een groot gedeelte, dat het initiatief voor dit project in de oudste stad van Holland is genomen. De betrokken partijen voelen een sterke urgentie om het archief van Boi Antoin te behouden. Veel materiaal dreigt op termijn te vergaan als het niet op een duurzame manier wordt geconserveerd. Door het materiaal te digitaliseren kan het tevens worden ontsloten voor een breed publiek.”

Onder de bevolking van Bonaire bestaat grote interesse voor het archiefmateriaal. Europese Nederlanders kunnen door het materiaal meer te weten komen over hun nieuwe, bijzondere gemeente. Ook kan het materiaal worden gebruikt bij onderzoek en onderwijs op cultureel, muzikaal en historisch gebied.

[uit Amigoe, 25 juni 2011]

Krusa Laman

Van 12 tot en met 17 april wordt op Curaçao het literatuurfestival Krusa Laman georganiseerd, met deelname van internationale (Yasmine Allas, Bernice Chauly, Bas Heijne, Iman Humaydan) en lokale auteurs, artiesten en musici (Bòi Antoin, Roy Evers, Diana Lebacs, Shrinivāsi, Elia Isenia, Dennis Aalse, Dolce Música, Johnny Kleinmoedig). Krusa Laman is een schrijverstournee van het Internationaal Literatuurfestival Winternachten, Den Haag, dat sinds 2001 op onder andere Curaçao wordt gehouden.

Het thema dit jaar (2010) is: A Sense of Belonging. Tijdens het festival dragen alle auteurs en artiesten in hun eigen taal voor. De vertaling hiervan in het Papiaments en het Engels wordt simultaan op een groot scherm geprojecteerd. De FPI, Fundashon Planifikashon di Idioma, verzorgt de coördinatie en met haar team vertalers ook de vertaling van alle teksten in het Papiaments. Ten behoeve van het Curaçaose publiek is er een subthema in het Papiaments toegevoegd: Kaminda rais a kue tera.

Een ander subthema is migratie en migratie in de literatuur. In opdracht van de FPI schreef de Curaçaose antropoloog Richenel Ansano speciaal voor dit festival een gevoelig essay, getiteld Between Love and Terror: Having a Sense of Belonging is no Joke. Dit essay zal samen met het programmablad gratis worden verspreid onder alle bezoekers van het festival

Naast de voordrachten van de auteurs en artiesten op vrijdagavond 16 april in Villa Maria, Scharloo, vertoont kunstenaar Frouwkje Smit een artistieke diashow van een aantal bekende en relatief onbekende, zowel oudere als jonge Curaçaose (migranten)auteurs en kunstenaars. Veelzijdige artiest, schrijver en theatermaker Roland Colastica praat de hele vrijdagavondshow wervelend aan elkaar.

Kaarten zijn verkrijgbaar bij de FPI aan de Jan Noorduijnweg 32b, Mensing’s Caminada en Teatro Luna Blou.

Op de foto: Roland Colastica

Weinig Nederlands-Caraïbische schwung op Winternachten

Geen schrijvers uit Suriname, op de editie van het Haagse festival Winternachten dit jaar, dat a.s. donderdag 14 januari opent. Hé, zitten ze daar te suffen in Suriname, schiet het niet op? Of zitten de scouts van Winternachten (i.c. Lucia Nankoe) te slapen?

Wel optredens van Surinamers die in Nederland leven: Karin Amatmoekrim, Gerard Spong en een retrospectief gewijd aan de films van Frank Zichem. Van de Bovenwinden is er Wycliffe Smith (ook bepaald niet de jongste onder de Nederlands-Caraïbiërs), uit Haïti Kettly Mars en uit de Dominicaanse Republiek Juno Diaz.

Verder is er een onderdeel over de nieuwe staatkundige structuur van de Antillen – waar een literair festival al niet op komt – onder de noemer ‘How to Bluff Your Way into Saba, Statia and Bonaire’. Winternachten zegt er dit over:

Een spoedcursus nieuwe Nederlandse gemeenten! Nog een paar maanden en ons land krijgt er drie Caribische eilanden bij: Saba, Sint Eustatius en Bonaire. Laat je nu voorlichten over de taal en geschiedenis van deze tropische eilanden door de ingevlogen deskundigen van de eilanden zelf.Het hoogste punt van Nederland ligt binnenkort niet langer in Limburg, maar op Saba. Nederlandse natuurbeschermers zullen zich moeten gaan bekommeren om koraalriffen. Maar ook de taal en cultuur gaan veranderen. Komen het Papiamentu en het Antilliaans Engels in aanmerking voor dezelfde status als het Fries? Dat valt nog te bezien. Maar in ieder geval kan het geen kwaad als de inwoners van Nederland alvast een paar woorden Papiamentu en Antilliaans Engels gaan leren en basiskennis cultuur en geschiedenis van de nieuwe Nederlandse gemeenten krijgen. Die kans krijgt het publiek tijdens dit programma op Winternachten.

Een lichtvoetig programma met een spoedcursus nieuwe talen van Nederland, een inleiding in de literatuur, de volksverhalen en de geschiedenis, en een kennismaking met de muzikale tradities van de drie eilanden. Schrijvers en musici uit Saba, Statia en Bonaire voorzien het publiek van alles dat het moet weten over taal en cultuur van het nieuwe Nederland. Gilbert Wawoe (oud lid van de Raad van State) was nauw betrokken bij het overgangsproces van de drie eilanden. Hij vertelt over de soms wonderlijke bestuurlijke en juridische problemen die gepaard gingen met deze unieke staatkundige verandering. Kun je de Nederlandse wetten zomaar laten gelden voor (sub)tropische eilanden? Wycliffe Smith, schrijver van Saba, geeft het publiek met verhalen en gedichten een beeld van de cultuur en geschiedenis van Saba en Statia. Schrijver en journalist Bòi Antoin, begaan met het lot van zijn geboorte-eiland Bonaire, vertelt verhalen over de geschiedenis en cultuur van Bonaire. Musicus Victor Sams (afkomstig van Statia) treedt op met het onafscheidelijke steelpan duo Cornel Brown en Leroy James, beiden afkomstig van Statia. Het programma wordt gepresenteerd door actrice Paulette Smit en Ruben Severina.

Theater aan het Spui – kleine zaal – za 16 jan – 14.00 uur
€15,- (Uitpas €13,50 CJP/Studenten/Ooievaarspas €7,50)

Links: Portret van Bòi Antoin, door Henk Roozendaal

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter