blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Amatmoekrim Karin

Anil Ramdas: Nooit meer thuis

Schrijver Anil Ramdas laat in 2012 met zijn zelfgekozen dood Nederland in verbijstering achter. Zelfs zijn beste vrienden hebben zijn abrupte einde niet zien aankomen. Hoe heeft het zover kunnen komen?

read on…

Dat wij zongen

Twintig Caraïbische schrijvers om nooit te vergeten

door Jeroen Heuvel

Essays over en fragmenten van, vaak literaire, geschriften van aan aantal kernfiguren uit de Nederlands-Caraïbische literatuurgeschiedenis. Deze bundel is bij de tiende Caraïbische Letterendag van de Werkgroep Caraïbische Letteren, in oktober 2022, ten doop gehouden. De essayisten kregen de vraag voorgeschoteld: ‘Wie zijn de groten die mij voorgingen en op wier schouders heb ik kunnen worden wie ik ben?’

read on…

Het gemis van Anil Ramdas

Caraïbische salon Huis De Pinto zondag 27 november 

Als er ooit een tijd is geweest, dat we de scherpzinnige essayist en programmamaker Anil Ramdas nodig hebben, dan is het nu wel. Alle onderwerpen die sinds Black Lives Matter op de agenda zijn gekomen, stelde Ramdas al eens aan de orde in zijn scherpzinnige stukken voor NRC en De Groene, in het VPRO-televisieprogramma Blauw Licht en in zijn essaybundels en reisverslagen. Michiel van Kempen gaat in gesprek met schrijfster en promovenda Karin Amatmoekrim en theatermaker en columnist Shantie Singh over het gemis van Anil Ramdas.  

read on…

8 oktober: lustrumviering – 10de Caraïbische Letterendag

Alles is Anana – koop nu tickets

Op zaterdagmiddag 8 oktober vindt de 10de Caraïbische Letterendag plaats. Deze lustrumviering vindt plaats in het HNI in Rotterdam. Na ruim twee jaar uitstel vanwege corona viert de Werkgroep Caraïbische Letteren eindelijk een nieuwe editie, gewijd aan de grote voorlopers. Twintig schrijvers stellen zich de vraag: wie zijn onze helden? Bij deze gelegenheid verschijnt de bundel Dat wij zongen, met essays van 21 auteurs over 20 groten die hen voorgingen.

read on…

Clark Accord schijnt een Surinaamse musicus te zijn

Volgens Wim van Willigen, die een You Tube-kanaal beheert met besprekingen van Nederlandstalige literatuur, schijnt Clark Accord een Surinaamse musicus te zijn. Dat zegt hij aan het begin van zijn bespreking van de roman Het gym van Karin Amatmoekrim.

read on…

Iedere Nederlander zou Keti Koti moeten vieren

door Karin Amatmoekrim

In de oude binnenstad van Paramaribo, tussen de regeringsgebouwen langs de oever van de Surinamerivier, staat een standbeeld van een man en een vrouw. Ze dragen tassen met zich mee, hun blik verwachtingsvol op een punt aan de horizon gericht. Aan de stand van hun voeten zie je dat ze in beweging zijn: vastbesloten om vooruit te gaan, in de richting van die horizon.

read on…

Taekwondo-grootmeester Eric Lie wordt met staatseer begraven

De Surinaamse Taekwondo-grootmeester Eric Lie, die afgelopen week overleed, wordt zaterdag met staatseer begraven. Dit meldt Arthy Lie zojuist aan Waterkant.Net.

read on…

Op de Schans met o.a. Adriaan van Dis en Karin Amatmoekrim

Op de Schans is terug van Vlieland en weer geland in hartje Amsterdam. We gaan terug naar waar we gebleven waren: eens in de zoveel maanden staan gevestigd schrijvers naast jong talent tijdens Op de Schans. In de huiskamer van ontwerper Bonne Reijn vindt een literaire explosie plaats, gepresenteerd door Alma Mathijsen.

read on…

Edward Said en het Oriëntalisme

De Palestijns-Amerikaanse literatuurwetenschapper Edward Said zorgde in 1978 met zijn boek Oriëntalisme voor een grote omslag in de geesteswetenschappen en Midden-Oostenstudies. Met de term definieerde Said de stereotiepe ‘westerse’ kijk op het Oosten.

read on…

Het nieuwe lezen en de vernieuwing van het leesonderwijs in een post-koloniale wereld

door Michiel van Kempen

Als literatuur altijd in beweging is, dan volgt daaruit dat literatuurgeschiedenis en literatuuronderwijs ook altijd meebewegen. Dat is ook altijd zo geweest. Het denken over literatuuronderwijs lijkt op dit moment hevig in beweging te zijn, maar dat is op zich niet zo uniek. Ook dat dat denken mede ingegeven wordt door de vrees voor ‘ontlezing’ is op zich niet zo uniek: inherent aan literatuuronderwijs is de doelstelling om diegenen die niet lezen te bewegen om boeken ter hand te nemen. Voor wat betreft het literatuuronderwijs in het Nederlands is wel een nieuw element dat de literatuur van de voormalige Nederlandse koloniën en als ‘afgeleide’ daarvan de migrantenliteratuur bijzondere aandacht vraagt.

read on…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter