blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Album van de Caraïbische poëzie

Frank Martinus Arion – Hou ze trouw

Hou ze trouw!
Bisschop Nicolaas besloot
bij het breken van de Spaanse banden
toch in Holland te blijven.
Het zijn wel protestantse, goddeloze landen,
maar hun koloniën zijn toch maar rijk en groot.

read on…

Alfred Schaffer – Good riddance to him!

‘Mi ta kansá’, dichtte de Curaçaose dichter en schrijver Pierre Lauffer (1920–1981) in het Papiaments. ‘Ik ben moe’, of anders gezegd: tijd om te sterven. Dat betekent in dit geval: liefst geen ijdel gesodemieter aan mijn graf, ‘ningun diskurso o ko’i makaku / di kwalke komediante / ku ke hasi su mes interesante’, of in de vertaling van vriend en schrijver Jules de Palm: ‘blijf dan niet staan wachten / op een toespraak of aanstellerig gedoe / van de een of andere komediant’. Geen zogenaamd verdriet, het leven is nu eenmaal eindig, daar helpt geen moedertje lief aan.

read on…

Theo Hiemcke – Stoelmanstraat

Van toen mijn land nog jong was wil ik spreken,
van bruine kinderen door de zon gebrand,
van groene tuinen waar van volbehangen manjabomen
rijpe vruchten vielen in het zand.
Van toen de tijd nog bijna stilstond wil ik zingen
en slechts bewoog van ‘s ochtends vroeg naar ‘s avonds laat.
Van toen – nog niet gehinderd door herinneringen –
ik zorgeloos speelde in de Stoelmanstraat.

read on…

A.C. Henriquez – Belangeloosheid

Mijn God, geef aan een meid,
De grootste zedigheid,
De poezeligste handjes,
De kleenste en witste tandjes,
Den meest beschaafden geest.
Het netste en schoonste leest,
De sprekendste der oogjes,
Fluwele wenkbrauwboogjes,
Geef haar een vel zo fijn,
Als ’t allerfijnst satijn,
Een stem vol melodij,
En… schenk haar dan aan mij.

read on…

Eugène Drenthe – Pasa gwe/Heengegaan

Pasa gwe

A waka kon
dun dun
frei so
lek’ smoko
pasa gwe
mek’ pasi
fu dungru neti
saka panya blaka

wunyu wunyu
ben doro monti
pe libi pasi
ben kron kron

marki tiki
knapu
e wakti f’ sori
den di no doro marki
na kaba ten
fu a yari
di pasa gwe

read on…

Alexander Willem Marcus (1880-1953) – Een raad aan halfgeleerden

Een dorpsbarbier won d’eersten prijs
Van honderdduizend zilvren pop,
Maar bleef er even dom bij als voorheen ‑
Of neen, hij werd er wijs, want ras ontdekte hij,
Dat hij om dit vermogen zich moest voegen naar den stand.
Maar hoe? hij had er gaven noch talent,
Van politiek verstond hij A noch B,
En spreken als een tinnegieter doet
Van schoone kunsten, dacht hij, past mij niet.
Dus naar den praktizijn van ‘t dorp. Voor geld.
Zal hij mij leeren wat een rijke zooal past.
Zo sprak de praktizijn: `door ‘t druk geredeneer
Komt uwe ongeletterdheid zoo dadlijk aan het licht,
Op ‘t feest zal men u dra herkennen voor…
Het beste, dat ‘k u aanbevelen kan, mijnheer,
Laat door uw kleeding zien uw stand,
Geef rijklijk fooitjes; woon veel feesten bij,
Vervoeg u steeds bij knappe lieden; mijd
De halfgeleerden; laat de jeugd voor wat zij is.
En als men u tot redeneeren noodt,
Schud dan bedenklijk ‘t hoofd,
Maar spreek geen woord.’

read on…

Kemara (ps. van Vincent Karijowidjojo, geb. 1956) – Nalika budhal tandur/Op weg naar de sawa

Nalikane ing bang wetan sunar surya rantak‑rantak
lan tumetesing ebun amiwiti sinangling ing pepatra,
kadya sinebaran gulma inten lan kencana, kinencar,
sarwi Batara Bayu ndhalang srana mega‑mega,
mayang lampahan mega gagal mendhung nunggal
sarta kelir antariksa lazuardi,
aku kelingan…
kluruke jago, sesautan ngambali crita asih,
kairing wiramaning kodhok ngorek
lan manuk‑manuk ngoceh,
sinartan bethet klawan perkutut dhedhe,
aku krasa…
lunyune galengan‑galengan blethok,
suket‑suket lukar panganggo siram jamas ebun resep,
samparan anyep,
yekti kaelinganku tan bisa klalen wektu kuwi,
nalika sliramu lumaku,
nrabas rerumputan sarta sampingan bathik lawas klebus ebun,
teles klebes sarwi blethok kraket ing tlapakan,
budhal angrapungi tandur sawah pategalan,
sliramu wektu kuwi angasta tanganku
ngidung sarkara pocung,
lela‑lela ledhung, lela‑lela ledhung…

read on…

Elis Juliana – Pijn

diep
verlangende
knagende pijn
in de linkerkamer
van mijn hart
waar jij slaapt
mijn Cayenne

mijn rechterhand
schiet naar mijn borst
mijn droge lippen
fluist’ren jouw naam
roze Cayenne
bloem van mijn naam

read on…

Dorothy Wong Loi Sing – Gedicht

De druk van letters op papier
keur ik niet diep genoeg
om in te werken op jouw stramme rug.
De geprononceerde schreeuw van klanken
door een zelfbewuste microfoon
moet, ritmisch een patroon verklankend
zich rijgen aan een houten spit
in jouw doorkerfd evenwicht
en ter plekke de balans verstoren
zodat je hangt, en ligt, en zit
in onmogelijke standen.

read on…

André Emiel Gilbert Brouwn – Wi Na Sranang-mang

Mi n’ aab’ trob’ if trawang mek’babarie,
Mi n’e jere tak’ Afrika e karie.
Ma wan san’ mi sab’ wawang:
Mi na Sranang-mang!

read on…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter