blog | werkgroep caraïbische letteren

Rockers bij een strijkkwartet? Richt je op uniform publiek

door Dimitri van der Werf
In het interview ‘We moeten cultuur stutten en steunen’ (31/8) gaf minister Ingrid van Engelshoven (Cultuur, D66) te kennen dat zij op bezoek was gegaan in „zalen bij nieuwe muziek, bij de Matthäus-Passion, bij urban arts, pop in de Melkweg en een volksmusical in Weert”. Zij zag in het publiek „geen afspiegeling van de Nederlandse samenleving” en concludeerde dat daar nog veel te winnen valt. In haar streven naar diversiteit maakt de minister echter een denkfout.

De culturele sector als geheel een afspiegeling van de samenleving I foto Aart G. Broek

Zij miskent dat concert- en theaterbezoekers niet alleen voor de muziek en het theaterstuk op stap gaan, maar ook omdat ze zich graag vereenzelvigen met een subcultuur. Een bezoeker van de vorige week opgeheven Meesterpianisten-serie bied je geen alternatief met een volksmusical.Als dit wordt bedoeld met het streven naar diversiteit, doorkruist onze cultuurpolitiek bovendien les één van marketing: maak nooit een product voor iedereen, maar richt je op een specifieke doelgroep. Nieuw publiek voor je kunstvorm winnen is een streven dat elke culturele instelling moet koesteren. Maar de mogelijkheden zijn niet onbeperkt. Het risico is dat culturele instellingen voor de bühne cultureel diverse producties – feitelijk staatskunst – gaan programmeren waar je niemand een plezier mee doet. Wenselijker lijkt me dat de culturele sector als geheel een afspiegeling van de samenleving is, en dat de musici in een strijkkwartet niet op hun kop hoeven te staan om ook hardrockers in hun zaal te krijgen.

Ontleend aan NRC, 1 september 2020.

Your comment please...

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter