blog | werkgroep caraïbische letteren

Ook Nick en Simon schrijven over bergen beklimmen en haat overwinnen. Maar wie zou hen moeten vertalen?

door Sylvia Witteman


Wie mag Amanda Gormans gedicht The Hill We Climb vertalen? Het antwoord leek mij ‘iemand die veel ervaring heeft met het vertalen van gedichten’, maar zo simpel bleek dat niet te liggen. Er kwam veel commotie van de kwestie en de vraag wie er gelijk heeft, mag u zelf beantwoorden.

[…] Het was prachtig. Ik was diep onder de indruk. Ontroerend en koninklijk stond zij daar, als symbool van hoop voor Amerika na het verslaan van het monster Trump. Amanda.

Cactus / Delno Tromp

[…] De volgende dag las ik haar gedicht nog eens over en verbaasde me. Zo, afgedrukt in al die laaiend enthousiaste kranten, zonder haar betoverende performance, vond ik het eigenlijk niet zo’n geweldig gedicht. Al die afgepeigerde metaforen, oneindige schaduwen, het uitstrekken van armen naar elkaar, een zee die doorwaad moet worden en de nieuwe dageraad die zal bloeien als die heuvel eenmaal beklommen is. Ik moest erg lachen toen ik las wat cabaretier Katinka Polderman op Twitter zei over The Hill We Climb: ‘Gorman is toch wel een beetje de Nick en Simon van de Amerikaanse poëzie.’

Lees de column in de Volkskrant, 5 maart 2021.

Your comment please...

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter