blog | werkgroep caraïbische letteren

Nooit meer Indië: de zes denkfouten van Kester Freriks

Begin oktober verscheen Kester Freriks’ ‘pamflet’ voor ‘eerherstel’ van tempo doeloe – zeg maar de goede oude tijd in Nederlands-Indië. Daags ervoor verschafte NRC Handelsblad zijn eigen medewerker de ruimte om zijn punt alvast te maken. ‘Tempo doeloe – ook een mooie tijd’ kopte het stuk (klik hier). Meteen verschenen er verontwaardigde en vlammende reacties die beweerden dat Freriks het systematische geweld van het kolonialisme ontkende of verzachtte. Ook Remco Raben was geneigd zich bij dit koor aan te sluiten, maar hield zich in: zijn naam is Pavlov, zegt hij, maar de hond bleef aangelijnd. Dit was te gemakkelijk. Misschien had Kester Freriks ons iets te vertellen. Konden we niet, in plaats van hem a priori af te fikken, proberen te begrijpen waarom Freriks dit pamflet geschreven heeft? Welk punt maakt hij precies? Laten we dat eerst proberen vast te stellen. Vervolgens kunnen we zien of hij overtuigt.

“Vele honderdduizenden Nederlanders ontlenen hun identiteit aan hun geboorte en jeugd in Indië, hun verblijf daar, een binding met ouders en voorouders ginds. Als je het koloniale verleden in het licht van hedendaags schuldgevoel beziet, dan vernietig je dat verleden.” (Kester Freriks) 

Wat betoogt Freriks? Dat witte en bruine Nederlandse mensen die in Indië hebben gewoond recht hebben op hun goede herinneringen aan hun tijd in de kolonie. Dat deze gevoelens momenteel onder druk van de ‘hedendaagse geschiedschrijvers’ en andere aanklagers plaats in de geschiedenis krijgen. Dat door de antikoloniale wind die de laatste jaren de Nederlandse samenleving striemt geen oog meer is voor de goede kanten van de koloniale samenleving. Dat er wel degelijk minder mooie dingen zijn gebeurd onder het koloniale bestuur, maar dat dat ons beeld niet mag overheersen. En dat de ophef over slavernij, het racistisch gehalte van Kuifje in Afrika, Zwarte Piet en standbeelden tot doel heeft het koloniale verleden uit te wissen. Een verdediging van het kolonialisme is nodig, aldus Freriks, omdat er een cultuurverschuiving plaatsvindt waarin hij monddood wordt gemaakt.

Lees hier verder in de Nederlandse Boekengids

Kester Freriks
Tempo doeloe, een omhelzing
Athenaeum-Polak & Van Gennep 2018, 111 blz.

Lees hier ook ‘Tempo Doeloe? Een gruwelijke bezetting!’ van Reza Kartosen-Wong in NRC van 13 oktober 2018. Waarom vergoelijken veel oudere Indische-Nederlanders die gruwelijke koloniale tijd, vraag Reza Kartosen-Wong zich af.

Your comment please...

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter