blog | werkgroep caraïbische letteren

Kwame Dandillo – Paramaribo

Heerenstraat Paramaribo met links de YWCA, ca. 1940
Verloren loop ik langs
je mooie straten
en zie de krotten
als een reeks van gaten
in een blinkend wit gebit
De mensen schuiven transpirerend
in alverzengend zonlicht rond
en vraag mij vreemd verwonderd af
waarom men lacht
waar vinden zij de kracht
te gaan te staan
terwijl de hitte stijgt
en elk levend wezen hijgt
Ik voel de drang naar vrijheid
wurgend om mij heen
Vergeef mij als ik
in mijn wanhoop meen
dat oog om oog en tand om tand
de wet moet zijn van elk land
waar scharen armen eindloos paraderen
tussen limousines van
de nieuwe heren
[uit Palito, 1970]
Paramaribo 2014

Your comment please...

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter