blog | werkgroep caraïbische letteren

Groot filmzalencomplex voor Paramaribo

Levenswerk Eddy Wijngaarde bijna voltooid!

door Ricardo E. Meyer

Ik heb het in de regel niet zo op superlatieven. Ze hebben in mijn beleving maar al te vaak een vervlakkende werking, waardoor initiatieven en gebeurtenissen die het werkelijk verdienen, niet die aandacht krijgen waar ze aanspraak op maken. Maar goed, ik begrijp ook wel dat ik niet het monopolie van het geschreven woord bezit, noch dat die behoefte zich ooit van mij meester zal maken. Voor wat dat betreft laat ook ik als goed democraat graag 1.000 bloemen bloeien, ‘a wansi wan lo fu dem lay maka nanga furadan spesrutu na ini a yari disi’.

Het goede nieuws dat ik vandaag graag met jullie deel is dat het levenswerk van Eddy Wijngaarde haar voltooing nadert, wat wil zeggen dat de Republiek Suriname binnenkort een gigantische attractie rijker is, die op elk gebied kan meedoen met elk soortgelijk project, waar ook ter wereld. ‘The city of smiles’, zoals Paramaribo gelet op de gastvrijheid van haar kleurrijke bevolking ook wel om bekend staat, mocht zich – en dat zelfs internationaal – al laten voorstaan op haar tongstrelende keuken en haar jaarlijks terugkerende Avond Vierdaagse en Pagara-estafette, maar moro e doro!

Op zaterdag 24 april j.l. mocht ik me om 18.00 uur met een groepje andere genodigden melden bij de nog in de steigers staande Multiplex van The Back Lot (TBL) bij de Hermitage Mall en wel voor ‘a sneak preview’ van wat daar per juni a.s. zoal te gebeuren staat. We werden even na zessen door Hennah Draaibaar die samen met Eddy Wijngaarde de iniatiefnemer is van dit project, met een snelle lift meegenomen naar de 2e verdieping, waar we in zaal 1 werden opgewacht door onze gastheer en C.E.O. van TBL Multiplex N.V Eddy Wijngaarde, om vervolgens gedurende bijna 30 minuten te worden getrakteerd op een ‘state of the art’ vertoning van een aaneenschakeling van uiteenlopende nieuwe Amerikaanse trailers. Een meerdere zinnen prikkelende gewaarwording, kan ik jullie verzekeren, die de vraag wanneer het echte werk gaat beginnen, alleen maar brandender maakt.

De fully airconditioned filmzaal nr. 1 oogt alsof ze 600 bezoekers kan herbergen. In werkelijkheid heeft het een nog altijd respectabele capaciteit van 338 stoelen. Zeg maar gerust “fauteuils”, waarin je je met je ogen wijd open toch weer waant in één van de comfortabele VIP-stoelen van onze prestigieuze STAR bioscoop van Emile de la Fuenta van weleer, waar menigeen zijn of haar eerste of zoveelste kus tijdens een zaterdagmiddag matinee voorstelling heeft gestolen.

Alleen, beeld, geluid en ambiance van TBL zijn 10 maal indrukwekkender. Dit, beste vrinden, is Genieten met een hoofdletter “G“! In het hart van de Multiplex, de projectieruimte, staan diverse digitale Barco-projectoren opgesteld, die worden gevoed via een Dolby server en geluidsinstallatie, waarvan het geluid haar uitweg naar onze trommelvliezen vindt via echte JBL-boxen. De filmdoeken in alle vijf zalen (er zijn nog vier kleinere zalen met elk 166 stoelen) hebben een zodanige kwaliteit, dat je door de bijzondere weergave van het beeld, vanaf elke plek in de zaal alles goed kan zien. Kortom, aan alles is af te zien dat TBL in ontwerp zowel als uitvoering veel aandacht heeft besteedt aan de kwaliteitsbeleving van haar a.s. bezoekers.

Als ik deze ‘landmark’ in wording optel bij onze bijna gerenoveerde kathedraal, de vorige week in gebruik genomen gerenoveerde Nieuwe Haven, Zsa Zsa Zu (de discotheek, waarin vroeger theater de Paarl was gehuisvest), het Marriot Hotel en niet te vergeten Royal Torarica, om maar wat te noemen, dan neemt het voorrecht om in deze stad te mogen wonen alleen maar grotere proporties aan.

Wat de door Jim Klinkhamer ontworpen Multiplex ook zo bijzonder maakt, is de fantastische foyer, die door de beglazing waarin het gegoten is, zeeën van licht toelaat en continue zicht biedt op de omgeving waarin het gebouw is opgetrokken.
Natuurlijk ben ik net als veel andere trendwatchers erg benieuwd of het TBL Cinemas gaat lukken haar nieuwe multifunctionele uitgaanscentrum dat ruim 8.5 miljoen US dollars heeft gekost en nagenoeg geheel in Surinaamse handen ligt, rendabel te maken en te houden. Gelet op de toegepaste vormgeving, inrichting en de geprojecteerde hoge kwaliteit van de dienstverlening, denk ik van wel. “TBL’s filmtheater is trouwens behalve voor film- en andere vertoningen ook geschikt gemaakt voor satelietontvangsten, wat ongekende mogelijkheden geeft om met alternatieve ‘content’ de zalen gevuld te houden. Zo kunnen bezoekers behalve voor een filmvertoning ook naar TBL voor een life toneelstuk uit Londen of een life concert uit L.A. en wie weet zelfs lifebeeld en geluid van de WK-voetbal in Zuid Afrika, waar we nog mee bezig zijn.” Aldus mijn zegsman, Eddy Wijngaarde.

Waar ik wel mijn hart voor vasthoud is de instandhouding van al dat mooie meubilair in de vele ruimtes die de Multiplex telt. Het zou niet de eerste keer zijn dat betalende bezoekers de dekking van het duister misbruiken om nodeloos schade aan te richten aan andermans haven en goed.

De ruimtelijk opgezette Multiplex beschikt behalve over vijf filmzalen, een grote projectieruimte en een foyer, ook nog over een grote kantoorunit op de 4e verdieping van ca. 320 m². Op de begane grond bevinden zich verder diverse verhuurbare bedrijfsruimtes, waarvan al 80% is verhuurd. Behalve een sjieke sigarenboer, een ijssalon en een ticketbureau van Surinam Airways, komt er nog een verkooppunt van alle grote confectiemerken en als icing op de cake een heus Grande Café.

Wat jullie in elk geval van mij moeten weten is dat Paramaribo en daarmee Suriname een mega trekpleister rijker is en jullie zodra jullie ons weer met een bezoek vereren, ook tijd moeten vrijmaken voor een avondje en misschien zelfs een dagje TBL. Gelet op de grootse plannen van Eddy Wijgaarde c.s. m.b.t. de programmering en het voorzieningenniveau van de Multiplex, kan ik niet anders dan een bezoek warm bij jullie aan te bevelen.

De eerlijkheid gebiedt mij ondertussen wel tot het maken van een serieuze kanttekening bij mijn eigen enthousiasme. Ons land is politiek helaas nog steeds niet stabiel. Het risico dat Desiree Delano Bouterse na 25 mei a.s. met zijn Mega Combinatie ‘The city of smiles’ veranderd in ‘The city of tears’, is helaas niet geheel denkbeeldig. Maar ja, ook dat is democratie en als het overwegend jonge electoraat en de 32 % nu nog zwevende kiezers liever een machtsstaat heeft dan een rechtsstaat, dan suma na mi? Misschien moeten jullie toch nog even afstemmen met jullie stemgerechtigde achterban in dit land om zeker te stellen dat ze toch nog een keer kiezen voor en ontwikkeling, welvaart en stabiliteit, zodat ook deze investering kan renderen en ‘meki moro kan doro’.

Hebben jullie in elk geval weer “De Hartelijke Groeten Uit Paramaribo”.

Op de bovenste foto: Eddy Wijngaarde

Your comment please...

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter