blog | werkgroep caraïbische letteren

Erotische vertellingen uit de slavernijtijd (2)

Sisi Helena en Kwame

door Rachel Gefferie

We zaten op het houten bankje op het erf in Coronie onder de grote manjaboom. Pa Harry zat gehurkt met zijn hoofd steunend in zijn grote rechterhand. Voor hem op de grond stond een dyogo Parbobier en een gebloemd glas gevuld met schuimend bier. De avond viel in. De smoko patu verspreidde een doordringende rooklucht. Het was tijd voor switi tori’s. Srafuten tori noso fositen tori [slaventijdverhalen en verhalen over vroeger] noemde hij dat. Als pokuman had hij tal van deze verhalen gehoord. De poku’s werden namelijk herleid van deze srafuten en fositen tori’s. Hij begon te zingen…

 Illustratie van Fabian de Randamie

Bosi mi, bosi mi esi esi
Bosi mi, mi na sma sani
Bosi mi, noiti no gwe libi mi
Yu wani fu poti mi, fu poti mi na moeilijkheid

Kus mij, kus mij snel
Kus mij, ik behoor een ander toe
Kus mij, laat mij nimmer in de steek
Jij zult mij nog in de problemen brengen

Deze tori gaat over de liefdesaffaire tussen Sisi Helena en jonkuman Kwame. Sisi Helena was de vrouw van Masra Albertus. Ze was een mulat geboren uit een witte vader en een mulat moeder. Omdat ze niet volledig wit was kon Masra Albertus haar niet huwen volgens de gangbare huwelijkswetten. Deze golden slechts voor de Europeanen in Suriname. Ze werd dus zijn concubine wat in de volksmond ook bekend stond als ‘het Surinaams huwelijk’. De titel Sisi verdiende zij dankzij haar rol als beschermvrouwe van een van de meest welgestelde en hooggeëerde Du-gezelschappen van die tijd. Deze status benadrukte ze door het dragen van Franse jurken gemaakt van de mooiste zijde. Op het hoofd droeg zij steevast een hoed. Sisi Helena was een verschijning op zich. Vergezeld door haar groepje slavinnen, die als entourage dienden, werd ze in het voorbijgaan door velen nagestaard. Het was haar welgevormd lichaam dat dit nastaren ontlokte. Haar wespentaille rustte bevallig op haar voluptueus gevormde heupen. Flinke ronde billen dribbelden lustig bij elke stap. Het leek wel een stevige drumpartij. Haar smalle taille werd bekroond door twee weelderig gevormde borsten. De zachte kussentjes van haar volle borsten werden dankzij de zeer diepe hals van de Franse jurk extra benadrukt. Een strak getrokken korset, welke ze over de jurk droeg om haar taille te benadrukken, stootte de hele partij brutaal uitdagend vooruit.

Masra Albertus werkte als de vertegenwoordiger van de Sociëteit van Suriname die de touwtjes in handen had voor het reilen en zeilen van de Kolonie Suriname. Een zeer gewichtige functie had hij. Maandelijks rapportage uitbrengen aan zijn opdrachtgevers in Nederland en erop toezien dat de plantages in Suriname zoveel mogelijk winst opbrachten. Het opmerkelijke was dat Masra Albertus als zijn rechterhand een jonge vrijgekochte slaaf had, genaamd Kwame. Hij was eerst de futuboi van Masra Albertus. Deze had al gauw door dat Kwame buitengewoon intelligent was. Ook was hij zeer toegewijd aan zijn meester die een grote genegenheid voor hem koesterde. Masra Albertus wist dat hij Kwame met zijn leven kon vertrouwen. Aangezien het er soms erg grimmig aan toe ging in de kolonie, besloot hij Kwame te leren lezen, schrijven en rekenen en daarna tot zijn persoonlijke assistent te maken. Kwame was zeer ingenomen met deze functie en liet het ook als zodanig blijken. Behalve intelligent was Kwame onweerstaanbaar aantrekkelijk. Lang, slank, gespierd, met een strak zwart glanzende huid. Haren die golvend zijn hoge voorhoofd bedekten. Dit had hij te danken aan een mestieze grootmoeder. Een fijn gevormd gezicht met verleidelijke volle lippen. Lippen die beloften van zachte, harde, intense, diepe kussen schenen te onthullen.  

Twintig jaren jong was hij, Kwame. Sisi Helena was dertig jaar en kinderloos. Haar man Masra Albertus was reeds ver over de vijftig. Zowel Kwame als Sisi Helena waren zich beiden zeer bewust van elkaars aantrekkingskracht. Vanaf de eerste ontmoeting was er een voelbaar zinderend vuur tussen die twee. In het begin was hun relatie vriendschappelijk, maar al gauw sloeg die om in een intieme seksuele relatie. Heimelijk ontmoeten ze elkaar. Met name tijdens de afwezigheid van Masra Albertus was er sprake van lange hartstochtelijke ochtenden, middagen en nachten voor de twee lovers. De slaven en slavinnen in huis wisten er alles van. Maar vanwege hun genegenheid voor beide jonge duiven werd de affaire zorgvuldig geheim gehouden voor de Masra.  

Er was echter een slavin die niet kon meegenieten van deze hartstochtelijke affaire. Kokki Premiere. Met een toenemend gevoel van ongerustheid hield ze deze twee hitsige jongelingen scherp in de gaten. Met een diepe dyeme [zucht] klaagde ze bij Basi Carlo: “Bosi switi, ma a tyari sabi so [Kussen is zoet, maar het vereist grote wijsheid].” Hiermee uitte ze haar grootste bezorgdheid. De dag zou komen waarop die twee groot berouw zouden krijgen. Niet alleen voor deze twee zou er berouw zijn, maar voor de gehele slavenhuishouding. Basi Carlo wist maar al te goed waar Kokkie op zinspeelde.

Intussen werden Sisi Helena en Kwame steeds vindingrijker in het stillen van hun onverzadigbare honger naar elkaar. Speels zei ze weleens aan Kwame: “Kibido, Kibido, sutu yu peyri na ini mi ati, ma no boro mi ay [Cupido, Cupido, schiet eens jouw pijlen in mijn hart, maar zorg dat je mijn ogen niet doorboort].” Ze dreigde volledig te verdrinken in een bodemloze put van seksueel genot. Kwame bracht haar hoofd volledig op hol. Zijn liefdesstaaf wist haar keer op keer te drijven tot uiterste wellust. Schokkend tuimelde ze van het ene hoogtepunt in het ander. Maar volledige controle mocht ze absoluut niet verliezen! Per slot van rekening was ze ouder dan hij en ook nog getrouwd! Kwame genoot van zijn uitwerking op haar en zong op zulke momenten met zijn diepe, wat hese basstem: “Wanwan bun lobi de ete, ma ala de na sma anu [Hier en daar vind je nog wel een mooie liefje, maar de meesten behoren reeds een ander toe].” Zijn zang was meer als zelfspot bedoeld, aangezien hij wist dat hij Sisi Helena nooit voor zichzelf zou kunnen hebben. Voor hem  kon het geen kwaad om volop te genieten van het liefje van een ander. Kwame zag het als een genoegdoening. Bevrediging van de behoefte van de vrouw van zijn Masra. In bed!

Het bevredigingsspel van die twee werd heftiger. Op die bewuste dag was Masra Albertus in een bespreking met twee van de hoge heren van de Sociëteit Suriname. Ze waren naar Suriname afgereisd voor een persoonlijke oriëntatie omtrent de gang van zaken in de Kolonie. Kwame wist dat zijn Masra de hele dag in bespreking zou zijn. Schijnbaar onverschillig vroeg hij aan het kamermeisje van Sisi Helena of haar meesteres thuis was. Deze begreep de stille wenk en zei met luide stem: “Sisi is in haar zitkamer. Ze is aan het borduren.” De luide stem was vooral bedoeld om Sisi Helena te doen verstaan dat Kwame naar haar op zoek was. Het was het teken dat de kust veilig was. Tijd voor een portie hete seks. Als ze geluk had en ze voldoende tijd hadden kon het misschien zelfs een dubbele of driedubbele portie worden. Alleen al het vooruitzicht deed haar hart sneller kloppen. Eigenlijk klopte het knopje van haar roosje tussen haar stevige dijen veel intenser. Hoewel ze innerlijk de hartstocht voelde opborrelen, bleef ze uiterlijk kalm en ging rustig verder met borduren. Het leek alsof ze het gesprek tussen haar slavin en Kwame niet had opgevangen. Uiteindelijk legde ze haar borduurwerkje neer. Zittend op de vloer dichtbij haar meesteres was een slavin bezig het borduurgaren netjes naar kleur in een geweven mandje te sorteren. Sisi Helena boog zich naar haar toe en gebood haar naar de keuken te gaan en Kokkie wat verfrissing te vragen voor Masra Kwame.

Kwame, die al die tijd ongeduldig in zijn werkkamer had zitten wachten hoorde dit verzoek van de Sisi. Een brede grijns trok over zijn hele gezicht. Zijn diepzwarte pupillen vernauwden zich en begonnen te glanzen bij het vooruitzicht op wat komen zou. Snel bevochtigde hij zijn zachte dikke lippen met zijn tong. Hij beet op zijn tanden omdat hij voelde dat zijn jongeheer pijlsnel aan het groeien was in zijn katoenen pantalon. Gelukkig had hij van zijn Masra geleerd om onder de pantalon een lange onderbroek aan te doen. Deze kwam goed van pas en hielp zijn jongen enigszins in bedwang te houden. Daar kwam de slavin Amina aangelopen met een zilveren blad in de hand. Het blad was beladen met een groot glas orgeade, een flink stuk bojo met rozijnen en een schoteltje met daarop drie grote abongra-koekjes. Zorgvuldig legde ze het blad neer op de mahoniehouten buffettafel die tegen de linkermuur van de kamer stond. Hierna maakte ze eerbiedig een kosi voor Sisi Helena, die binnenkwam, en verliet achteruitlopend de kamer. Helena kwam zogenaamd erop toezien dat haar slavin de verfrissing keurig voor Masra Kwame had neergezet.

Zacht sloot de slavin de deur achter zich, wetende dat dit de verwachting was van haar meesteres. Zo gauw de deur achter haar in het slot viel, vloog ze naar de achtergalerij om de andere slavinnen te vertellen over hetgeen zich boven in de werkkamer van Masra Kwame aan het afspelen was. Ze moesten het echter maar doen met hun eigen verbeelding. Geen van hen had ooit met eigen ogen mogen aanschouwen hoe Kwame de Sisi krachtig en grondig onderwierp aan een interne en zeer intieme onderhoudsbeurt. Wisten ze maar dat hun verbeelding niet kon tippen aan de waarheid. Als meubels en muren konden praten!

Zo gauw Amina, de huisslavin, verdwenen was vlogen Helena en Kwame elkaar om de hals. Of beter gezegd, greep Kwame Helena vast rond de taille en hees haar behendig op het zwaar mahoniehouten bureau. Het waren vooral de borsten, billen en de weke zachtroze grot van Helena waar Kwame zijn handen aan vol had. Hij drukte haar plat op het bureau, rukte de lintjes van haar korset weg en woeps… daar sprongen haar strakke tepels in al hun glorie uit de jurk, bevrijd van het strakgetrokken korset. Met een woeste grom verborg Kwame zijn gezicht tussen haar machtige naar rozenwater ruikende meisjes. Hij pakte ze gretig in zijn handen. Het afwisselend zacht en dan weer harder knijpen en masseren van haar borsten ontlokte een zacht gekreun aan Sisi Helena. Ongeduldig begon ze de tailleband van haar jurk los te knopen. Ze kon zich niet snel genoeg bevrijden van het overdreven aantal boven- en onderrokken. Op zulke momenten vervloekte ze de door haar zo geprezen Franse mode. De rokken stonden veel te veel in de weg als het ging om een snel nummertje. Eindelijk gleden de zijden, kanten en katoenen rokken met een zachte plof op de met citroensap schoon geboende houten vloer. Gewillig spreidde Sisi Helena haar benen wijd open. Klaar om Kwame te ontvangen, geheel naar zijn eigen goedvinden.

Op dit soort momenten was het moeilijk Helena in te beelden als de statige, zelfverzekerde en gezaghebbende Sisi van het in die tijd meest geroemde Du-gezelschap. De geringste aanraking van Kwame maakte haar week, gedwee, afhankelijk en vooral koortsig smachtend naar meer. Kwame die maar al te graag inging op deze vrijwillige uitnodiging, sjorde behendig zijn broek van zijn lijf. Glorieus kwamen zijn strak gespierde billen bloot. Glanzend zwart. Bijna leek het alsof ze uit mahonie waren gebeeldhouwd. Zijn paal wipte fier uit de lange onderbroek. In volle lengte stond hij licht gebogen, hard en dik vooruit. In de houding! Klaar om daden te verrichten die steevast een zoet einde beloofden. Laat mij snel vertellen dat Kwame stamde van het geslacht van de Kromantins. Dit geslacht stond bekend om zijn onverzadigbare seksuele drift. Dominant in het bedrijven van de liefde, maar vooral zeer zwaar geschapen. Voor velen kon een zwaar geschapen geslacht minder prettig zijn, maar Kwame bezat de kunst om het genotsgrotje van Helena zodanig te beroeren dat het vanzelf uitdijde. Overlopend van vrouwelijk room veranderde haar grotje in een zacht uitgespreid bedje waarin de jongeheer van Kwame zich naar hartenlust kon wentelen. En wentelen deed hij zeer zeker! Liefst in combinatie met een vederlichte stoot, dan weer krachtig zodat hij Helena bijna de adem benam. Het liefst begroef hij zich meteen diep in haar. Maar hij wist dat dit te snel tot het einde van het spel zou leiden. Dus zou hij eerst beginnen met een uitgebreide verkenning van elke ronding, inclusief het met donshaar lichtbegroeide heuveltje tussen haar benen. Met een stevige greep lichtte hij haar van het bureaublad en droeg haar naar de rechtermuur van de kamer. Exact tegenover deze muur bevond zich een grote met koper ingelijste spiegel die reikte tot de vloer. De spiegel was door de Masra geplaatst, omdat hij zichzelf graag bewonderend bekeek in de spiegel. Kwame had zich altijd afgevraagd of dit gedrag niet te vrouwelijk was voor de Masra. Hardop had hij deze vraag nooit durven stellen. In ieder geval gebruikte hij de spiegel nu niet voor zelfbewondering. De spiegel droeg bij tot het genot van Helena. Kijkend naar de soepele beweging van elke spier van Kwame nam haar wellust een ongekende, bijna dierlijke vorm aan. Wild werd zij, vooral bij de aanblik van Kwame’s volle lippen, spierwitte tanden en lichtroze tong, likkend, zuigend en kussend tussen haar benen. Haar benen veranderden in elastiek. Kwame wist dat dit het sein was om van standje te veranderen. Opties zat in de kamer.

Het was overigens niet de eerste keer dat de muren en meubels van deze werkkamer werden gedoopt met het hete liefdesspel van Helena en Kwame. Nu was het de beurt aan de leren bureaustoel. Met de benen gespreid over de armleuning plaatste Kwame Helena zittend in de stoel. Op zijn knieën ging hij tussen de gespreide benen zitten. Zacht masseerde hij eerst de binnenkant van haar heupen. Tergend langzaam gleden zijn vingers steeds hoger, dichterbij haar nu wijd openstaand deurtje. Kwame wist dat deze standjes vooral moesten helpen om Sisi Helena klaar te maken voor de uiteindelijke grootse ontvangst in haar lichaam. Vakkundig gleden zijn vingers plagend dan weer gebiedend in en uit het openstaand deurtje. Schokkend en sidderend onderging Helena deze nauwkeurige behandeling. Ze werd volledig opgenomen door dit tartend spel en moest zich keer op keer rechtop in de stoel hijsen. Haar zintuigen registreerden nu slechts de geur, geluiden en smaak van seks. Al het andere werd automatisch naar de achtergrond verdreven. De zachte linnen stof van het bovenlijfje van de jurk plakte nu tegen haar tepels en veroorzaakte een prikkelende sensatie.

Toen hees Kwame haar uit de stoel. Intussen begon hij ook te verlangen naar de eerste ontlading. Zijn jongeheer begon steeds ongeduldiger te wippen en klopte heftig. Tot in zijn lies voelde hij het! Stevig pakte hij Helena vast en plaatste haar zittend op het bureaublad, haar benen hoog opgetrokken en haar voeten plat steunend op het blad. Automatisch deed Helena haar benen uit elkaar en doelgericht leidde Kwame zijn geluksstaaf naar de ingang van de glory. Nog even het spel opvoeren alvorens zich over te geven aan de verlossing. Nu werden de krachtige spieren van Helena ingezet. Zo gauw Kwame bij haar naar binnen gleed, grepen haar doorweekte wanden hem stevig vast en zogen hem verder naar binnen. Met een diepe zucht, druipend van puur genot, lieten de wanden weer los en werd meneer Johnny langzaam weer naar buiten gestoten. Was hij eenmaal buiten het grotje, dan vergat hij vooral niet om met zijn lid het knopje van haar roosje te strelen. Dit, wist hij, bracht de Sisi in een staat van zwijmel. Dan stootte hij weer met kracht haar grotje open. Helena voelde elke spier in haar lichaam zich spannen. De voorbereiding voor de eerste ontlading. Hoe zalig bouwde dit zich op. Over haar gehele lichaam voelde ze een warme gloed opkomen. Langzaam verspreidde die zich vanuit haar hoofdkruin naar haar onderbuik. Het kwam dichterbij. Ze voelde de stroom loskomen. Met een hese gil gaf ze zich over aan de ontlading. Schokkend greep ze Kwame’s bezwete schouders vast, wanhopig trachtend haar benen niet van het blad te laten glijden.

Met een zucht deed ze haar ogen open en keek weer op om Kwame liefdevol in de ogen te kijken. Ze keek recht in de ogen van Masra Albertus. Daar stond hij, als aan de grond genageld, zijn onderkaak open gezakt, zijn ogen puilend uit hun kassen. Eerst dacht Helena dat het een visioen was. Maar toen ze hem hysterisch Kwame’s naam hoorde schreeuwen wist zij dat het geen visioen was maar een nare akelige werkelijkheid. Op heterdaad betrapt in het heetst van hun spel! Kwame verkrampte. Zijn jongeheer floepte uit Sisi Helena en hing half stijf tussen zijn benen. Geen van de twee durfde zich te bewegen. Masra Albertus werd alsmaar hysterischer en riep de gehele slavenhuishouding bij elkaar. De slaven wisten meteen wat voor verschrikkelijks zich had voltrokken en hielden zich angstig en bevend gedeisd op de achtergalerij. Wachtende op wat nu zou komen. Straf zouden ze zeer zeker allemaal krijgen. Over één ding waren ze het allemaal in stilte eens: na lobi fu Kwame san breni Helena ai, now na berouw ben sa musu fu opo en baka! Het liefdesspel van Kwame verblindde Sisi Helena, nu zal het berouw moeten zijn die haar de ogen zal openen!

Ik hoorde een diepe zucht. Ik schrok. Het was Pa Harry. Ik was helemaal in het verhaal. Ik zat er middenin. Ademloos had ik zitten wachten op wat er met Kwame en Sisi zou gebeuren.

Lobi moro na siki!, zei Pa Harry met nog een diepe zucht. De verliefdheid van Helena en Kwame was erger dan een ziekte. Met name voor de slaven zou de liefde een dure prijs blijken te zijn, vervolgde Pa Harry. Het onnadenkend, lichtzinnig en vooral roekeloos gedrag van Sisi Helena en Kwame was hun duur komen te staan. ..

“A tori disi seki kondre fu tru! [Dit gebeurde zorgde voor een ware opschudding],” riep Pa Harry uit. Die dag had de basja geen handen genoeg om de door Masra Albertus opgedragen zweepslagen uit te delen. Masra Albertus wist voor elk een goeie reden te bedenken om als schuldige te worden gezien voor het gebeurde tussen zijn vrouw en Kwame. Als een lopend vuurtje ging dit voorval door de stad. Die tori was voor sommige afschrikwekkend en weer anderen schepten groot genoegen in vooral de afgang van Sisi Helena. Masra Albertus dumpte haar als afgedankt vuil. Gedaan was het met haar Du-vereniging “Lobi Konkru [Liefde is een verklikker]”. Trouwens, achteraf gezien was deze naam toepasselijk. Haar liefdesavonturen bleken haar grootste valkuil te zijn geweest. Kwame werd op aanklacht van de Masra naar het Fort Zeelandia gebracht waar hij een fikse spaanse-bok toegediend kreeg. Met een diepe dyeme zei Pa Harry “Wan dey prisiri, tin yari watr’ay [Een dag plezier, maar tien jaren verdriet].”

Toen wreef hij over zijn gezicht en zei met een spottende lach: “Grontapu paradijs switi, ma den maka fu en hebi [Het wereldse paradijs is zalig, maar de uiteindelijke doornen ervan zijn niet te dragen].”   

Rachel Gefferie

Serie Erotische vertellingen uit de slavernijtijd, nr. 1 en 3 (klik)

Zie hier ook deze vertelling verteld door Yves Tjon:

12 comments to “Erotische vertellingen uit de slavernijtijd (2)”

  • Hoi Rachel;
    Prachtig geschreven. Je brengt me helemaal in die tijd. Ik ruik de geuren en voel de hartstocht en seksuele drift van Kwame en Sis Helena. Ik sta steeds vanuit en hoekje op het balkon, of de kamer mee te genieten.

    Ik krijg snellere hartkloppingen van die spanning, want je voelt op je klompen dat er iets mis moet na gaan na zo een heerlijk erotisch spannend avontuur👏🏽👏🏽👏🏽👏🏽👏🏽👏🏽
    Nu even weer ademhalen.
    Thanks

    • Dankje Carla. Ben blij dat ik je een momentje gluren in andermans geheimpjes gun. Is toch lekker om mee te gluren…

  • Trots op je zus
    Wat een verhaal
    Heb echt genoten en verlang naar meer
    Brassa

    • Zus jij bent een van mijn eerste uur fans. Ik ben je zo dankbaar. Er komt meer. Zolang de fantasie strekt…

  • [Reactie verwijderd; enkel reacties mèt voor- en achternaam worden geplaatst.]

  • Een geweldig verhaal Rachel. Zooooo spannend,dat ik niet wilde stoppen met lezen. Smaakt naar meer!

    • Dag Maya
      Ik ben blij dat de verhalen jou boeien. Dankjewel voor de complimenten

  • Hi Rachel,
    Heel mooi geschreven. Het smaakt naar meer. Succes en kijk uit naar de volgende.
    Power

    • Dag Hortensia
      Wat ben ik blij ook een reactie van jou te ontvangen. Bedankt mi bigi misi

  • [Commentaar verwijderd. Alleen commentaar met voor- en achternaam wordt geplaatst – red. CU]

  • Mw Rachel,
    Ik ga mee met mw Bakboord in haar commentaar. Prachtig zoals het verhaal begint. ik denk dat de jonge mensen van nu vaker tijd moeten vrij maken om met ouderen te praten over vroeger. wat een verhalen. Ik wens vooral dat ook zij de weg naar deze verhalen vinden. Ik ben al een fan en hoop dat er spoedig een nieuw verhaal klaarligt. gaat u vooral door ! U hebt een bijzonder verteltrant die eist om verder te lezen. Vol spanning wacht ik op het boek, dus blijft u schrijven. Succes er mee Lizette

    • Enorm bedankt voor uw reactie. Zelf ben ik ook heel veel met ouderen in gesprek en ook van hun leer ik over de erotiek toen. U wilt niet weten wat voor verhalen er allemaal naar boven komen. Veel van mijn fantasie is daarom ook waarheid.

2 Trackbacks/Pings

Your comment please...

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter