Eerste exemplaar Groeten uit Paramaribo voor laatste voormoeder Rubia Blom
Er werd uitsluitend op vertoon van kassabon gesigneerd bij Scheltema, afgelopen zaterdag, 1 juli. Maar dat kon niet voorkomen dat de stapels van Carls Haarnacks nieuwe boek Groeten uit Paramaribo, Suriname in 500 oude prentbriefkaarten te snel slonken. Niet iedereen kon ter plekke een exemplaar bemachtigen. Op zoveel kopers onder het voor deze boekpresentatie toegestroomde publiek had Amsterdams grootste boekhandel zelfs op de dag van Keti Koti blijkbaar niet gerekend.
Er is iets met dit boek, zoals ook met andere verzamelstukken uit Haarnacks collectie (die hij o.a. op Facebook laat zien) dat je de adem doet inhouden. Belangrijk erfgoed uit zijn Buku Biblioteca Surinamica wordt op een buitengewoon esthetische wijze gepresenteerd. Mag dat eigenlijk wel, zoveel esthetiek, bij terugblik op een pijnlijk verleden? Geeft die niet een te lieflijk beeld van een gruwelijke geschiedenis? Een vraag die de auteur zichzelf ook stelde. Maar zelfs de als immer kritisch bekend staande interviewster Ellen Ombre werd vrolijk van dit boek. Déze blik op het verleden, via de invalshoek van deze bijzondere prentbriefkaarten, vertekent dat verleden niet, is er een waardevolle aanvulling op. ‘Dit culturele erfgoed vormt een fonkelende fotografische weergave van de rijke Surinaamse geschiedenis en cultuur, in een verleden dat niet eens zo ver weg ligt’, zegt Cynthia McLeod in het voorwoord.
Carl Haarnack droeg het boek op aan de ‘slechts zeven moeders die mij scheiden van het Suriname van eind achttiende eeuw’. De laatste daarvan, Rubia Blom (1937), ontving op 1 juli het eerste exemplaar uit handen van haar zoon.
RSS
Facebook
Twitter
