De honderd talen van kinderen
De Italiaanse pedagoog en filosoof Loris Malaguzzi (1920-1994) was een van de voortrekkers van kindgericht, kindvriendelijk onderwijs. Onderstaand gedicht van hem past volgens ons bij 1 juli in Suriname. Kinderen zijn in wezen zo vrij, maar binnen opvoeding en onderwijs lijkt het soms of de slavernij nog bestaat! [redactie de Ware Tijd literair].
De honderd talen van kinderen
Zeker, de honderd is er wel
Het kind
bestaat uit honderd.
Het kind heeft
honderd talen
honderd handen
honderd gedachten
honderd manieren van denken
van spelen, van spreken.
Honderd, altijd weer honderd
manieren van luisteren
verwonderen en liefhebben.
Honderd vreugden
om te zingen
en te begrijpen
honderd werelden
om te ontdekken
honderd werelden
om te verzinnen
honderd werelden
om te dromen.
Het kind heeft
honderd talen
(en nog honderd honderd honderd meer)
maar ze pakken er negenennegentig af.
De school en de samenleving
scheiden het hoofd van het lichaam.
Zij zeggen tegen het kind
dat hij zonder handen moet denken
zonder hoofd handelen
moet luisteren en niet praten
moet begrijpen zonder vreugde
alleen met pasen en kerstmis
mag liefhebben en verwonderen.
Ze zeggen tegen het kind:
ik geef je de al ontdekte wereld
en van de honderd
pakken ze er negenennegentig af.
Ze zeggen tegen het kind
dat werk en spel
realiteit en fantasie
wetenschap en verbeelding
hemel en aarde
verstand en droom
dingen zijn
die niet bij elkaar horen.
En dus vertellen ze het kind
dat de honderd er niet is.
Het kind zegt:
Zeker de honderd is er wel.
Loris Malaguzzi In: De Reggio Emilia-benadering bij educatie van jonge kinderen door Carolyn Edwards, Leila Gandini & George Forman (redactie), 2de druk. Uitgeverij SWP, 2005. ISBN 90 6665 206 3
RSS
Facebook
Twitter
