blog | werkgroep caraïbische letteren

‘Dan stort de boel in. En dan? Stukje typen?’

door Marjoleine de Vos

Wat maakt het leven de moeite waard? Dichter Radna Fabias houdt niet van te veel abstract geklets. „Ik wil de details die betrekking hebben op het lichaam.”

Nederland, Utrecht 9 mei 2019, dichter Radna Fabias. Radna Fabias (1983) is geboren en getogen op de Nederlandse Antillen. Zij studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht en won in 2016 de poëzieprijs van de stad Oostende. Voor haar debuut Habitus ontving ze de C. Buddingh-prijs. Foto: Bianca Sistermans

Hoe het met haar gaat, vraag ik aan de telefoon. Dichter Radna Fabias (1983) zit alleen thuis in Utrecht. „Al mijn vrienden zijn zinnen op schermen geworden”, zegt ze. „Iedereen vraagt hoe het gaat. Als ik het al weet, kost het me moeite dat onder woorden te brengen, ik kan het vaak alleen voelen.”

Dichters worden geacht wat ze voelen onder woorden te kunnen brengen maar zo werkt het niet. Gedichten, en dat geldt zeker ook voor die van Fabias, zijn niet de neerslag van gevoelens – het zijn gemaakte teksten, de resultaten van materiaal verzamelen, ordenen, vormen. En van schrappen en zwoegen en verzinnen – en formuleren en bij dat alles proberen niet te vergeten waar het ook alweer om begonnen was. Dan schrijft iemand bijvoorbeeld dit: „angst dempt schoonheid/ dat werpt weer licht op waarom schoonheid schaars is”.

Radna Fabias moet wel de succesvolste dichterdebutant ooit geweest zijn. Haar bundel Habitus, uitgekomen in februari 2018, werd opvallend goed ontvangen en bekroond met vijf prijzen. 

Lees hier het hele interview in NRC, 15 mei/gedrukt 18 mei 2020

Your comment please...

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter