Celestine Raalte presenteert Fri yeye
Paramaribo – “Op deze manier verwerk ik mijn gevoelens over de dingen die ik voel en die mij bezighouden. Zo geef ik het een plaats in mijn leven.” Zo beschrijft dichteres en voordrachtskunstenares Celestine Raalte de totstandkoming van haar eerste cd, Fri yeye.
“Ik ben er al heel lang mee bezig, vijftien jaar, maar ik wilde het samen met mijn kinderen doen en die zijn er nu klaar voor, nu zijn ze bewust van wat dit project betekent voor mij.”
De gedichten die op kunstige wijze worden voorgedragen vertellen het verhaal van het leven van Raalte. “Ik heb in Nederland gewoond en werd daar geconfronteerd met veel kromme zaken. Zo werd mijn dochter vreselijk gepest om haar huidskleur en ik voelde een boosheid. Boosheid om dat wat de zwarte mens is aangedaan. Door mijn gedachten vast te leggen in gedichtenbundels en dit keer met een cd, schrijf ik dingen van mij af. Ik geef het een plaats in mijn leven. Maar ik steek ook de hand in eigen boezem. Daarom is het eerste werk op mijn cd Ingi Mama.” De gedachte daarachter is volgens Raalte dat de zwarten een algemeen pardon willen ontvangen van de blanken, maar zelf nog geen pardon hebben gevraagd aan de voorouders van de inheemsen, wiens territoir zij zo pardoes zijn binnengetreden. “De Ingi Mama heeft onze mensen ondersteund en we hebben het gered. Ik verplicht niemand daartoe, maar ik had er behoefte aan om het namens mijn bere, mijn voorouders, te doen.”
Raalte meent dat de zwarte mens ook eens goed naar zichzelf moet kijken en aan zichzelf moet werken. “Want wat is er gebeurd na 1 juli 1863? Wij hebben feest gevierd en zijn nooit opgehouden. Ik zeg altijd: een paar bigi yari’s minder gevierd, betekent het geld hebben om een kind naar de universiteit te sturen. Als ik zie dat mijn mensen feesten, maar niet verder komen, dan doet het pijn. Ik vraag me echt af of wij zaken voldoende hebben verwerkt, hebben wij gerouwd? Kijk, ik ben blij voor mensen die nergens last van hebben, maar ik heb er nog moeite mee. Een oerboosheid is diep in mij en met mijn werken maak ik anderen deelgenoot daarvan. Ik roep in mijn gedichten ook op tot bewustwording, werken aan een eigen positief zelfbeeld en respect hebben voor elkaar en de cultuur die wij meegekregen hebben. Dat is heel belangrijk.”
De cd bevat zestien nummers die afwisselend begeleid worden door achtergrondoptredens van Blessings Nelstein en Marvin Smit. Turu Leerdam (drum) en Lorenzo Kiban (percussie) doen de muzikale begeleiding. De gedichten worden op gevarieerde manier gebracht. Met Alonki, toont het team een enorme creativiteit. Het is een vrolijk deuntje en toch is de boodschap dat er gerouwd moet worden om verder te kunnen gaan. In Tori Mi is alleen de diepe stem van Raalte nodig om de ferme boodschap over te brengen. In het nummer Zapata Yaw gedenkt zij een oude vriend, een meester in het kongaspel, die helaas geen werk heeft kunnen uitgeven. De cd is uitgegeven onder Raaltes eigen label Akwenda Productions.
Er volgt meer van Akwenda. “Mijn nieuwe gedichtenbundel komt eraan, ik ga mijn modelijn launchen met een modeshow en mijn boek met eigen ontwerpen ook uitgeven. En als het goed is nog meer cd’s.” Fri Yeye wordt officieel gepresenteerd tijdens de bijeenkomst van de organisatie Fiti Fu Wini op 26 juni aan de Sir Winston Chirchillweg no.793. De cd zal er verkocht worden tegen een introductietarief. “Ik heb er bewust voor gekozen om het daar te doen, omdat mijn zaadje – want zo noem ik deze cd – daar op goede grond valt en de boom groot zal worden.”
[uit de Ware Tijd, 24/06/2011]
RSS
Facebook
Twitter
