blog | werkgroep caraïbische letteren
Categorie: Geschiedenis

Het kruisen van schepen – Leren van geschiedenis 108

door Hilde Neus

Elke dag varen er grote en kleinere schepen over de Surinamerivier. Recentelijk is de vaargeul uitgebaggerd zodat grote vrachtboten – waaronder containerschepen – door het diepste deel van de rivier kunnen varen. De aanvoer van modder vanaf de bovenloop van de rivieren maakt dat er steeds dichtslibbing plaatsvindt. Hoe meer de rivier meandert hoe moeilijker het navigeren. Water stroomt van hoog naar laag, en zoekt daarbij de gemakkelijkste weg. Ook de breedte beïnvloedt de bevaarbaarheid, zoals bij de Cotticarivier: smal, bochtig en diep. Om op veilige manier over de rivier te varen zijn er regels waaraan het vaarverkeer zich dient te houden. Anders gebeuren er ongelukken die vele opvarenden het leven kunnen kosten.

lees verder…

Bevrijd ons van zwart-activistische ketenen


door Aart G. Broek

Het laatste waar getormenteerde nazaten van de slaven op zitten te wachten is een slavernijmuseum. Dat zal meer dan 100 miljoen euro gaan kosten en in Amsterdam een prominente plek aan het IJ moeten krijgen, zo wil het adviesrapport Vertel het hele verhaal. In zoverre zwarte emancipatie nog extra ondersteuning behoeft, dan liggen de prioriteiten toch echt niet bij de subsidiëring van een zwarte elite en haar lucratieve tijdspassering.

lees verder…

Aannames slavernijverleden in familiekroniek ontkracht: ‘Wij zijn geen zielig volk’

“Er is geen enkele reden tot schaamte voor ons verleden. Onze voorouders hebben hard gewerkt om te komen waar we nu zijn”, zegt de 74-jarige Roline Redmond. Praten over het slavernijverleden is voor sommige families nog altijd pijnlijk. Toch lukte het haar. Zij deed tien jaar onderzoek naar haar tot slaaf gemaakte voorouders en de familiegeschiedenis en legde die vast in de familiekroniek ‘De Doorsons. Op zoek naar een Afro-Amerikaanse slavenfamilie in het Caribisch Gebied’.

lees verder…

Vertel in het slavernijmuseum het héle verhaal over de slavenhandel hélemaal

door Han van der Horst

Voor het Scheepvaartmuseum in Amsterdam ligt al meer dan dertig jaar de nauwkeurige replica van een spiegelretourschip, ooit het werkpaard van de Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC). Het origineel – met een singulier gebrek aan fantasie ‘Amsterdam’ genoemd – kreeg geen kans een schuldig schip te worden: op de eerste reis al zag de kapitein zich door een vliegende storm genoodzaakt haar op een Engels strand te zetten waar ze in het zand wegzakte. De 335 opvarenden wisten het vege lijf te redden.

lees verder…

Activistisch herschrijven van geschiedenis

De bundel The Future of the Dutch Colonial Past heeft slechts één doel: de Nederlanders zich te laten schamen voor het veroveren, exploiteren en besturen van hun overzeese koloniën.

door Piet Emmer

lees verder…

Het verzenden van pakketjes – Leren van geschiedenis 107

door Hilde Neus

We betalen elk jaar trouw de revenuen voor onze postbus aan het Kerkplein. Maar als we erlangs rijden en in de box kijken is die negen van de tien keren leeg. Al lang laat ik geen boeken meer opsturen naar Suriname omdat ze niet aankomen. Achter het loketje bij de postbusvakjes zit een leger aan kabouters die de drukwerken in alle haast wegdragen en ze gaan bestuderen. Dat is verdrietig voor diegene die ze opstuurt, maar zeker ook voor mij. Ik kijk altijd uit naar boeken, hoe meer hoe beter. Want ik lees graag. En meestal worden de boeken gestuurd, zodat er door mij en collega’s een recensie over geschreven kan worden. En de Surinaamse gemeenschap breed wordt geïnformeerd over al het zinvolle en mooie wat er in het buitenland aan publicaties verschijnt.

lees verder…

Je wordt zelf niet wit door anderen zwart te maken

Op maandag 19 december 2022 bood minister-president Mark Rutte publiekelijk en doelgericht excuses aan voor het handelen van de Nederlandse staat in het slavernijverleden. Tevens hadden ministers en staatssecretarissen zich verspreid over de gebiedsdelen die ooit ‘de West’ werden genoemd, te weten Suriname, Aruba, Bonaire, Curaçao, Sint-Eustatius, Sint-Maarten en Saba.

lees verder…

Schoenen maken de man – Leren van geschiedenis 106

door Hilde Neus

Alles is duur, zeker goede schoenen zijn momenteel nauwelijks te betalen. Exemplaren van leer al helemaal niet. Zelfs met een redelijk inkomen is het een hele uitgave om een tiende van je salaris aan een paar schoenen uit te geven. En dat moet de rest van het gezin er ook nog hip bijlopen. Sneakers, of sportschoenen zijn in, vooral voor de jeugd. De prijs van Nikes, of Jordans kan makkelijk 200 US dollar bedragen. Schoenen zijn een statussymbool geworden, en niet slechts een manier om je voeten te beschermen tegen scherpe voorwerpen op de weg. De inheemsen droegen daartegen al schoenen gemaakt van huiden, op gevlochten van rietplanten.      

lees verder…

Oude houten huizen – Leren van geschiedenis 105

door Hilde Neus

Momenteel is er discussie over de bouw van een vergaderzaal achter de Assemblée. Zoals bekend, staat de binnenstad van Paramaribo op de Unescolijst vanwege het unieke erfgoed. De stad is oud en van hout, en waardevol vanwege de bijzondere architectuur en witgeverfde panden met donkergroene detaillering. In het verleden zijn pokdalige elementen toegevoegd, zoals de conferentiehal op het Plein. Ik noem dat zo, omdat dit gebouw (en andere) afbreuk doen aan de uitstraling van de binnenstad.

lees verder…

Bestraffing van sodomie – Leren van geschiedenis 104

door Hilde Neus

Oktober is pride month, en in deze maand wordt er gestreden voor gelijke rechten van een groep mensen die niet ‘normale’, dus geen heteroseksuele gevoelens hebben. Inmiddels is die groep opgedeeld in een aantal met allen een specifieke naam, zodat de overall noemer nu LGBTQIA+ is. Er worden allerlei activiteiten georganiseerd, en ook in de pers verschijnen stukken over de feestelijkheden. Afgelopen zaterdag was de Literaire Pagina in de Ware Tijd gevuld met twee artikelen van Zerachiël van Mark, over de romans De Zwarte Lord van Rihana Jamaludin en Strafhok van Bea Vianen.

lees verder…

Een Kompas – Leren van geschiedenis 103

door Hilde Neus

Soms zijn we de weg kwijt, letterlijk of figuurlijk. En dan hebben we een kompas nodig, een richtingaanwijzer. Niet een die aangeeft of we links of rechts moeten afslaan, zoals in een auto. Maar een die aangeeft wat de juiste weg is. Iedereen op deze aarde heeft zich wel eens verloren gevoeld, en was op zoek naar de juiste weg. Denk maar aan verdwalen in het bos. De jungle is groen, en elke boom lijkt hetzelfde. Door de bomen zien we het bos niet meer. Als er geen pad is, weten we niet welke richting we uit moeten lopen. Vroeger oriënteerden we ons op de zon. Waar die opkomt en ondergaat kan ons wijzen waar het Oosten is, of het Westen.

lees verder…

Éen cent birambi op azijn van Paul Woei

door Peter Sanches

Het derde bijzondere boek dat ik uit Suriname meenam is Één cent birambi op azijn van Paul Woei. Het was in 2023 ook 170 jaar geleden dat de eerste Chinese contractanten voet aan wal zetten op Surinaamse bodem.

lees verder…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter