Naast het herdenken van het begin van de strijd om vrijheid door Tula en de zijnen, markeert 17 augustus ook een mijlpaal voor het onderwijs in het Papiamentu. Dit staat te lezen in het onlangs verschenen boek ‘Kabes friu, kurason prufiá’.
Het Nationaal Instituut Nederlands Slavernijverleden en Erfenis (NiNsee) en de Universiteit van Amsterdam (UvA) zoeken een Bijzonder hoogleraar Nederlandse slavernijgeschiedenis en -erfgoed: herstel en maatschappelijke betrokkenheid.
Over Vergeten plekken, vergeten mensen van Leendert van der Valk
Hoe groot was het Nederlandse slavernijverleden werkelijk? Met die ogenschijnlijk eenvoudige vraag opent journalist Leendert van der Valk een ambitieus project. In Vergeten plekken, vergeten mensen wil hij aantonen dat het bekende verhaal, zo’n 600.000 tot slaaf gemaakte Afrikanen in de trans-Atlantische handel, slechts een fragment is van een veel mondiaal en complexer geheel. Het resultaat is een indrukwekkende verhalenatlas die de lezer meeneemt van Suriname naar Sri Lanka, van Curaçao naar Japan. Tegelijk roept het boek een belangrijke vraag op: hoe verhoudt deze noodzakelijke verbreding zich tot een slavernijverhaal dat pas recent en na lange strijd zichtbaar is geworden?
Ragna Indra Heidweiller geeft de Hindostaanse migratiegeschiedenis een gezicht
Met Wij zijn hier door jullie heeft journalist en schrijver Ragna Indra Heidweiller een ambitieus boek geschreven dat zich beweegt tussen memoir, familiegeschiedenis, reportage en koloniale analyse. Vanuit een persoonlijke zoektocht naar haar Hindostaanse voorouders reconstrueert zij de migratie van contractarbeiders vanuit Brits-Indië naar Suriname, en later naar Nederland. Daarmee voegt zij zich in een groeiende stroom publicaties die proberen de koloniale geschiedenis van Nederland vanuit meerdere perspectieven te bekijken.
De laatste jaren is de aandacht voor culinaire diaspora sterk toegenomen. Publicaties als Black Food van Bryant Terry en Code Noir van Laleini Lewis laten zien hoe voedselgeschiedenis onlosmakelijk verbonden is met migratie, identiteit en koloniale structuren. Tegen die achtergrond lijkt The Jollof Club van Nicolas Aquaa zich in een bekend veld te begeven. Toch onderscheidt dit boek zich door zijn uitgesproken persoonlijke invalshoek. Aquaa beschrijft zijn culinaire ontwikkeling als een zoektocht naar zijn West-Afrikaanse wortels: een reis die loopt van Friesland naar Nigeria en Ghana, en via Londen terug naar Nederland. Aquaa’s zoektocht begint daarbij niet bij een vanzelfsprekende verbondenheid met zijn afkomst, maar juist bij een periode van afwijzing, waarin hij afstand neemt van het eten en de cultuur van zijn ouders.
Met Het vervlechten van hoop presenteert de KB – de Koninklijke Bibliotheek, de nationale bibliotheek van Nederland – een bundel die zich nadrukkelijk mengt in een actueel debat. De KB verzamelt en bewaart alles wat in en over Nederland verschijnt en heeft daarmee invloed op welk verleden zichtbaar blijft. Juist daarom is deze uitgave relevant: ze maakt duidelijk dat Inheemse stemmen lange tijd nauwelijks deel uitmaakten van die nationale verzameling.
Deel 1 van Slavernij, van oudsher ook in de Oude Wereld dateert van januari 2026. Hierin werd bondig aandacht besteed aan: maatschappelijke ongelijkwaardigheid, de relatie tussen racisme en kolonialisme, de recente eenzijdige beeldvorming m.b.t. de slavernij in Suriname, herinneringen aan mijn vroegere geschiedenislessen in Paramaribo en de worteling van slavernij in belangrijke religieuze geschriften. In dit deel komen de volgende deelonderwerpen eveneens summier aan bod: recente vakantieherinneringen, vroegere slaven en huidige marrons in Magenta, voorts de blanke slavernij in de oude stadsstaat Athene, in het Romeinse Rijk en in Europa in de middeleeuwen.
Alkmaar en het slavernijverleden is een boek dat een stad dwingt opnieuw naar zichzelf te kijken. Fatah-Black en De Koning openen archieven waarvan lang werd aangenomen dat ze slechts randnotities bevatten bij een koloniale geschiedenis die zich elders afspeelde. Het tegendeel blijkt waar. In de resoluties, investeringsregisters en bestuurlijke notulen komt een stad naar voren die zich actief inliet met de opbouw van de VOC en WIC. Alkmaar zocht invloed, leverde schepen en manschappen, verstrekte subsidies en onderhandelde over posities binnen de compagnieën. In geen van deze documenten wordt slavernij moreel bevraagd; het verschijnt uitsluitend als een praktisch onderdeel van handel, oorlog en bestuur.
Wereldwijde studie, Atlantische lezing: Suriname, de eilanden en de lange nasleep van slavernijtheologie
In Suriname en op de Caribische eilanden is de relatie met de kerk nooit eenvoudig geweest. De Bijbel bood verhalen van troost en hoop, maar kerken waren ook verweven met het koloniale slavernijregime. Gods slaafgemaakten van Martijn Stoutjesdijk laat zien hoe deze dubbele erfenis is ontstaan. Het boek bestrijkt slavernijgeschiedenis in mondiale context, van de Bijbelse wereld tot Azië en de Amerika’s, maar deze recensie focust op het Atlantische perspectief, dat voor Suriname en de eilanden het meest herkenbaar is.
In Grenzend aan liefde laat Karin Amatmoekrim zien hoe het beeld van ‘de Ander’ eeuwenlang werd gevormd, en waarom juist meervoudige identiteiten een weg vooruit bieden. Een pleidooi voor complexiteit, nabijheid en verbeeldingskracht.
Drie reisverslagen, drie lenzen op een kolonie in wording. Bestemming Suriname voert de lezer naar de jaren 1670–1690, wanneer logistiek, bestuur en dagelijks overleven voortdurend botsen met oorlog, ziekte en toeval. Redacteuren Nettie Schwartz en Suze Zijlstra plaatsen de bronnen overtuigend in hun context en maken duidelijk dat koloniale expansie geen vanzelfsprekend traject was, maar een proces van onzekerheid, improvisatie en incidentele successen. Een onmisbare bijdrage voor wie maritieme en koloniale geschiedenis in samenhang wil begrijpen.
Deze website beoogt geen enkel winstoogmerk. Door middel van de website wil de Werkgroep het publiek kennis laten maken met nieuws uit en over de Caraïbische regio. De Werkgroep neemt daartoe onder meer berichten over van andere sites, zonder dat het ons altijd mogelijk is rechthebbenden vooraf te attenderen op de overname. Mocht iemand bezwaar hebben tegen overname van tekst- of beeldmateriaal, laat ons dit weten, dan verwijderen wij het materiaal.
Reacties op berichten worden alleen geplaatst indien voorzien van voor- en achternaam. Opinies op deze website komen voor rekening van de auteur(s) en zijn niet altijd de opinies van de Werkgroep.
RSS
Facebook
Twitter
