blog | werkgroep caraïbische letteren
Categorie: Talen

Moedertaal Papiaments

Dutch Caribbean Book Club organiseert in het kader van de Internationale Dag van de Moedertaal op vrijdag 21 februari 2020 een bijeenkomst op Curaçaohuis.

lees verder…

HEMA stopt met moorkop

Na honderden online scheldberichten en ongewenst bezoek heeft een bakker in Monster zijn zaak vandaag eerder moeten sluiten. Aanleiding is dat hij is gestopt met het gebruiken van de naam ‘moorkop’. Vandaag werd ook bekend dat winkelketen HEMA een andere naam heeft gekozen voor het chocoladegebak.

lees verder…

7 jaar Dutch Caribbean Book Club

Dutch Caribbean Book Club bestaat 7 jaar en organiseert op zaterdag 25 januari 2020 een feestelijke bijeenkomst in Theater de Vaillant. Ingrid M.A. Gumbs zal op deze middag een lezing geven over ‘Talentontwikkeling’.

lees verder…

Sarnāmi, óók een Surinaamse taal

door Bish Ganga

Met enige regelmaat kun je in Suriname en Nederland mensen horen zeggen dat ‘Suriname de ándere Verenigde Naties van de wereld is’. Ook de vreedzame Surinaamse samenleving wordt vaak geroemd. Dan wordt verwezen naar de synagoge die naast een moskee staat. Met deze kenmerken van Suriname is onlosmakelijk de cultuur- en taalsituatie van het land verbonden. Het land is immers rijk aan culturen en talen. Het Surinaams-Nederlands is weliswaar de voertaal, maar daarnaast worden er andere talen gesproken. Zo kun je op de Centrale Markt van Paramaribo het Sranan Tongo, het Sarnāmi, het Surinaams-Javaans en het Braziliaans (Portugees) horen, naast uiteraard de Indianen- en Marrontalen uit het binnenland.

lees verder…

‘Neger’ is (g)een gewoon Nederlands woord

‘Neger is een gewoon Nederlands woord. Het staat in de Dikke van Dale.” Aldus Arjen Dubbelaar van Groep de Mos afgelopen woensdag in de Haagse gemeenteraad. Hij viel zijn PVV-collega bij die in een debat over racisme en discriminatie meerdere malen het woord ‘neger’ had gebruikt.
door Zihni Özdil

lees verder…

De vergeten controversiële rol van H.D. Benjamins (1850-1933)

“Jij vernegerde beest jij, ellendeling, ga je mond wassen verdorie!”

door Kwasi Koorndijk

Op Facebook ontstond een levendige discussie voornamelijk tussen een FB-netwerker in Suriname, de journalist brada Luciën Karg en mij. De discussie nam vormen aan van een debat met argumenten pro en anti de heldenstatus van dr. H.D. Benjamins.

lees verder…

Op zoek naar Papa Koenders

door Roy Khemradj

Het Bijlmerpark Theater was een paar weken geleden tot de nok toe gevuld bij de presentatie van het boek Op zoek naar Papa Koenders – over een strijder voor emancipatie in het koloniale Suriname, geschreven door Jules Rijssen, Roy Wijks en André Reeder. De belangstellenden waren overwegend oudere Surinamers, onder wie enkele personen die Papa Koenders persoonlijk kenden, zoals Etturee Wijngaarde en de 86-jarige mevrouw Randy Kersout-Gunning. Ze werden op het podium in de spotlight geplaatst met hun herinneringen. Mevrouw Kersenhout droeg zelfs een verhaal voor en zong het lied – Jantje nyun bruku – geschreven door Papa Koenders. Ze deed dit met flair – de teksten zijn in het geheugen gegrift want zij had op vele Srananneti-avonden van Koenders opgetreden. Etturee Wijngaarde hielp Papa Koenders, zijn grootoom, het blad Foetoe-boi rond te brengen.

lees verder…

Het Nederlands in Suriname 1667-1876

De Nederlanders die zich vanaf 1667 in Suriname vestigden, ontwikkelden een eigen variant van het Nederlands, met veel woorden die in het moederland niet voorkwamen. Exotische leenwoorden, maar ook op-en-top Nederlandse neologismen, en termen die in het verre Suriname een andere betekenis kregen.

lees verder…

Edgar Cairo – m’e dede foe joe ede/ ik ga dood om je hoofd

Dit artikel heeft twee bedoelingen. De eerste is om diegenen die gewoonweg niets van het Sranan Tongo afweten, aan informatie te helpen. De tweede is om de mensen die het Sranan zelf spreken maar er niets van afweten, ‘een handje te geven’.

lees verder…

Tropisch Nederlands

Wie draait d’r tong?

door Jan Stroop


Surinamers spreken geen Poldernederlands. Dat constateer ik na de drie weken dat ik in Paramaribo geluisterd heb naar radio, tv, op straat en in de collegezaal (met alleen maar vrouwen!). Ik geef toe, ’t is maar een indruk, maar ik durf zo langzamerhand wel op m’n gehoor te vertrouwen.  
Door die afwezigheid van dat Poldernederlands lijkt Suriname wel wat op Vlaanderen, waar ook geen Poldernederlands gesproken wordt.

lees verder…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter