blog | werkgroep caraïbische letteren
Categorie: Proza & Poëzie

Dat wij zongen

Twintig Caraïbische schrijvers om nooit te vergeten

door Jeroen Heuvel

Essays over en fragmenten van, vaak literaire, geschriften van aan aantal kernfiguren uit de Nederlands-Caraïbische literatuurgeschiedenis. Deze bundel is bij de tiende Caraïbische Letterendag van de Werkgroep Caraïbische Letteren, in oktober 2022, ten doop gehouden. De essayisten kregen de vraag voorgeschoteld: ‘Wie zijn de groten die mij voorgingen en op wier schouders heb ik kunnen worden wie ik ben?’

lees verder…

Ed Hart – Schorre vogels


Soms heft er een een treurlied aan
Verhalend hoe het hun is vergaan
Beroofd van hoop en het loflied
op de schoonheid van hun land.
Vervreemd van hun verkleumde
vleugels die niet meer dragen
Verstrikt in levensketens die hun
kleurloze dagen tot jaren vertragen.

lees verder…

Carry-Ann Tjong-Ayong – ik zag de foto van je graf

ik zag de foto van je graf
de letters toch nog duidelijk en leesbaar
maar gras en onkruid overwoekerden je tegelplaat
die ik mij niet herinner was het niet grijs en glad
toen ik na schooltijd op je steen te rusten zat?
het hele veld zag er onderkomen uit
alsof de dood hier niet meer werd gerespecteerd
is iedereen het rouwen dan verleerd?
mijn ouma rust nu meer dan 50 jaren in vrede
hier op de hof Nieuw Lina’s Rust
ik weet nog als de dag van gisteren dat ik je handen heb gekust
een meisje 13 jaren was ik toen
mijn ogen rood van lang vergoten tranen
mijn voeten sloften door het zand achter de baar
mijn ouma was niet meer, ik liet haar daar…

lees verder…

Luis Daal – Si nos alma skucha/ Als onze ziel luistert…

Si nos alma skucha…..
kwántu kos l’é n’ komprondé;
kwántu pensamentu tristu,
sin speransa i sin lus,
lo no para bira
fwente di legría, lus i fe
ku ta konsolá i duna bida.

lees verder…

Poëtische geschiedkunde: het Album van de Caraïbische poëzie

door Eric de Brabander

Onlangs kreeg ik het schitterend uitgegeven Album van de Caraïbische poëzie in handen. In eerste instantie dacht ik een fraaie dichtbundel te pakken te hebben. Het boek is echter veel meer dan dat. Het is een wandeling langs de geschiedenis van de voormalige Nederlandse koloniëen in de West: Curaçao, Aruba, Bonaire, Sint Maarten, Saba, Sint Eustatius en Suriname.

lees verder…

Paul François Roos – Schets van het plantaadjeleven

aan mijnen broeder Cornelis Sebille Roos.[1]

Mijn broeder, die uw tijd, in andre werelddelen,
Al schetsende, besteedt met verf en kunstpenselen!
Ontvang een dichttafreel van mij, die, ver van u,
Aan ‘t Commewijnse vocht,[2] het fortgewemel[3] schuw,
En ‘t land bebouwende, bemin het eenzaam leven,
Van welks vermaak mijn pen u tracht een schets te geven.

lees verder…

Mechtelly – Puwema gi yu/Gedicht voor jou

Seni wortu go na abrasei
meki den lepi ini son
alen sa was’ den
te den didon ini grasi

lees verder…

Robby Soekatma – Percaya/Vertrouwen


Percaya ‘ro awaku oh sayang,
Percaya ‘ro janjiku oh manis.
Ora bakal yen aku ningalaké awakmu,
Awakku mung kanggo ning awakmu.
Aja sok kowé nangis oh sayang,
Usapa ngo ngrimaté pipimu.
Entèn nana awakku, ‘ra suwé mesti aku,
Balik menèh cedak ning sandingmu.
Aja sok sumelang oh sayangku,
‘ra bakal aku golek sing liya.
Wis cukup siji waé, ‘ra butuh liya liyane,
Mung kowé panglipuré atiku.
Percaya ‘ro awaku oh sayang,
Percaya ‘ro janjiku oh manis.
‘ra bakal yen aku ningalaké awakmu,
Awakku mung kanggo ning awakmu.
Mung kowé panglipuré atiku.

lees verder…

Caribische Identiteiten: Bewustwording van het eigene in de Haïtiaanse poëzie

door Fred de Haas

Al jaren wordt er gesproken en geschreven over de inhoud van het begrip ‘Identiteit’. Ook in het Caraïbisch gebied waar het koloniale trauma nog steeds voelbaar is. Zelfs in de oudste onafhankelijke ‘zwarte’ Republiek Haïti speelt de culturele invloed van de vroegere kolonisator Frankrijk nog steeds een rol van gewicht. In bijgaand verhaal wil ik u meenemen naar de invloed en loslating van Frankrijk in de literatuur, met name in de Haïtiaanse poëzie.

lees verder…

Marjolijn van Heemstra – Excuses voor de slavernij

Hoe maak je excuses als de stilte zo lang
is aangestampt dat ze gesteente werd?
Dat vraagt precisiewerk. De spreker, de stand
van rug en benen, de dag, de taal, alles
doet ertoe – een massief zwijgen breken
lukt alleen als elk detail voluit meezingt.

lees verder…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter