blog | werkgroep caraïbische letteren
Categorie: Proza & Poëzie

Charles Corsen – Slaapliedje

WAAAAAAAAAAAAAAA!
Slaapliedje

WAAAAAAAAAAAAAAA
Wat is dunner dan een kikkerpoot?

lees verder…

Jit Narain – bidesiyá

des aur palwár ke chor-chár
bhág aur bhagwán ke cherat
utarli jahán-jahán jaháj se
bhukh mitáwe ke khiyál
hamlogke pakarle raih ge

[Sarnámi]

lees verder…

Gharietje Choenni vliegt niet meer

Vanochtend, maandag 17 januari 2022 is na een lang ziekbed in Rotterdam overleden andragologe, feministe, schrijfster en dichter Gharietje Choenni. Zij werd 71 jaar.

lees verder…

Angela Roe – Zumbi

Het is te stil
Geen zeewind, geen geluid uit de wind chimes op de porch
De lucht hangt te stil over me heen vannacht,
Ik slaap niet

lees verder…

Meer diepgang dan een doorsnee misdaadroman

Recensie van Een jager verdween van Stanley Betterson

door Carlo Jadnanansing

Een jager verdween is het winnende verhaal van de tweede Donner/Self Reliance Schrijfwedstrijd 2020. Stanley Betterson heeft met dit verhaal beslag weten te leggen op de eerste prijs. Hij heeft reeds bekendheid verworven met zijn debuutroman: Haar drie werelden.

lees verder…

De negerwaan van het wit gezicht

door Luc Tournier

De duivel heeft een wit gezicht,
wij zoeken zijne kinderen;
en komt ons dat ten kwade bij het eeuwige gericht,
niemand kan het verhinderen.

lees verder…

De heremiet van Pannekoek

“Ja, maar wat ik doe is ziek. Een gezonde man werkt in het dok of de maïsvelden, die schrijft geen boeken.” (Tip Marugg)

door Ken Mangroelal

In 1957 debuteert de Curaçaose schrijver Tip Marugg met de roman Weekendpelgrimage; een boek dat aan frisheid niets heeft ingeboet. De ik-persoon is zoals de schrijver blank en geboren en getogen op het eiland. Ondanks het feit dat hij een landskind, een yu di tera is voelt hij zich geïsoleerd.

lees verder…

Ken Mangroelal – Als kosmisch gruis

Als monaden[1] zonder vensters
gaan zij door de straten,
het leven
alledag.

lees verder…

Na caminda – Ainda na caminda; Erfgoedstudie als nieuwe dynamiek

Afscheidsrede van prof. dr Wim Rutgers aan de University of Curaçao, uitgesproken op zaterdag 11 december 2021

Mijn afscheid begint met een bekentenis. Toen ik in 2017, na tien jaar hoogleraarschap, afscheid zou nemen van de toenmalige UNA, bereidde  ik een afscheidscollege voor, ‘Een cocolishi als metafoor’. Mijn aanstelling werd echter met een jaar verlengd en ik besloot de cocolishi op de in november van dat jaar gehouden Caran-conferentie op Aruba te presenteren.

lees verder…

Rudi Kross – Lamento voor Hugo Olijfveld

op 19 juni 1967

Waar je gezeten hebt en verdween
knipte het licht aan over de wachtzaaltegels
in de djebel van Sinaï *
op het verraderlijke drijfzand waar wij als vrienden
liepen, laveerden op weg naar ons land,
tussen rokende pantserwagens vol olie en schedels
tolt nu non‑stop de klapband van de wagen uit Amsterdam
waarmee je in dit slagveld bent blijven steken.

lees verder…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter