blog | werkgroep caraïbische letteren
Categorie: Proza & Poëzie

Niet de dood, het leven is vreemd

door Jerry Dewnarain

Cándani (betekent Maanlicht, geboren als Asha Radjkoemar), nam later de naam Saya Yasmine Amores aan, kreeg met de uitgave Zal ik terugkeren als je bruid (1999), samengesteld door Michiel van Kempen en Elisabeth Leijnse ter gelegenheid van Cándani’s huwelijk (22 oktober 1999) een permanente plek in de Surinaams-Hindostaanse literatuur. Het is een bundel met vijftien gedichten over het leven van Hindostaanse vrouwen, het droevige leven van vrouwelijke contractarbeiders, het harde bestaan tijdens de contracttijd en weer later op de vele plaatsen waar de contractarbeider zich is gaan vestigen.

lees verder…

Giselle Ecury – Glazenwasser

glazenwasser

vandaag is de lucht
als een raam zo doorzichtig
is de glazenwasser geweest?

lees verder…

Alfred Schaffer – Genade en gezag

Genade en gezag

Dit is niet wat je denkt. Het zonlicht prikkelt, stemt tot
vrolijkheid. Lucht en wolken als bij toverslag. Wetten.

Geen benul van deze schaalvergroting, de raadsels, wie
de verkeerde route wijst, het lachend op een lopen zet.

Het hart blijft kloppen. Regelmatig. De uren beklijven,
verstrijken, dienen als ijkpunt, als voorbereiding, lopen

vol, zoals bekend. Vergelijkbare vormen razen voorbij,
groots, talrijk, een straat kent hoeken, lijnen, een straat

is een verlenging, een openbaar gangpad — ten einde
voor je het weet. Doorgestoken kaart. Dagen achtereen.

lees verder…

Gharietje Choenni, a free and gentle flower growing wild

door Carla Bakboord

Het is 1981. Ik studeer aan de progressieve Sociaal Academie de CICSA in Amsterdam. Tijdens één van mijn vele mensenrechtenactiviteiten kom ik jou, Gharietje Choenni, tegen. Je maakte direct een enorme indruk op me. Wat was je strijdvaardig en moedig. Je deinsde voor niets terug.

lees verder…

Wine Fransen & Carel de Haseth

De aquarel ‘Kleine zeereis’ van Wine Fransen was twintig jaar zoek en kwam onverhoeds weer tevoorschijn. Het werk werd in 2000 tentoongesteld in het Curaçaosch Museum, Willemstad. Het verwerkt niet alleen het zeezicht vanaf Bonaire maar eveneens – letterlijk – de tekst van een gedicht uit de cyclus ‘Kleine zeereis’ van de Curaçaose auteur Carel de Haseth.

lees verder…

Herinneringen aan W.F. Hermans

door Carry-Ann Tjong-Ayong

Groningen.

“Dit moet je lezen,” zei De Dweil, (meneer Meijling), mijn leraar Nederlands op de Rijks-HBS. Hij overhandigde mij De donkere kamer van Damocles van Willem Frederik Hermans. Ik viel al meteen voor de titel en voor de naam van de schrijver. Mijn broer en mijn oom heten Willem Frederik Robert.

lees verder…

Say intentions

door Jerry Dewnarain

De poëzie van Antoine de Kom is niet eenvoudig. Toen De Kom in 2014 de VSB Poëzieprijs won voor zijn bundel Ritmisch zonder string meldde het juryrapport onder andere het volgende: ‘Knap weet De Kom uit het korset van de dichtregel te breken. Zijn voortdurende gevecht met de syntaxis geeft zijn taal spanning, vaart en energie. Soms klinkt die bijna als ‘rap’, als bedoeld om naar te luisteren. Voorbij de beeldtaal en het spel van de dichter gaat een echte realiteit schuil, een realiteit die soms hard is.’

lees verder…

Vertaalster van Amanda Gormans werk kreeg negatieve reacties op vertaalklus

Zaïre Krieger, die het door Amanda Gorman geschreven ‘inauguratiegedicht’ The Hill We Climb naar het Nederlands heeft vertaald, kreeg daar in haar mailbox diverse negatieve reacties op. De spokenwordartiest ontving onder meer berichten met de boodschap dat ze is gekozen omdat ze zwart is.

lees verder…

Nieuwe poëzie van Antoine de Kom

door Hilde Neus

De nieuwe poëziebundel van Antoine de Kom heet Demerararamen en is opgedeeld in 9 segmenten, die een grote geografische spreiding laten zien, van de pool naar Dorset in Engeland, het zijn ‘universel solutions’, universele oplossingen voor wereldproblemen. De Kom biedt echter niet zo zeer oplossingen, als wel observaties.

lees verder…

Isla dushi, nieuwe passantenliteratuur

Ge-roman-tiseerde herinneringen van een medicus
door Aart G. Broek

Onlangs verscheen de roman Isla dushi van Klaas Marck. In de jaren 1975-1977 was hij coassistent in het Sint Elisabeth Hospitaal. Daarop nam hij nog drie maanden de huisartsenpraktijk van C.D. ten Brink waar, die was gevestigd in De Castro Building in de Bakkerstraat, Punda, van Willemstad. In een digitale correspondentie verhaalt deze literaire passant, inmiddels gepensioneerd, over zijn verblijf op het eiland, over de fikse invloed die dit heeft gehad op hem en over herinneringen aan de schilder Hipólito Ocalia (1916-1984). Hij bleef buiten de roman die geen regulier ‘doktersromannetje’ blijkt te zijn.

lees verder…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter