blog | werkgroep caraïbische letteren
Categorie: Proza & Poëzie

Kopzorg van de Surinaamse auteur Edgar Cairo lag als een Doornroosje decennia te wachten om wakker gekust te worden

Volgens Edgar Cairo was de slavernij allesbepalend voor het leven in Suriname. Dat maakt Kopzorg (1988) tot een bijzonder actuele roman.

lees verder…

Giselle Ecury; Echte liefde

door Jeroen Heuvel

Giselle Marie Ecury heeft een Nederlands-Antilliaanse vader en een Nederlandse moeder. Je spreekt haar voornaam uit als de scheermesjes van Gillette. Zij is een nichtje van de dichteres Nydia Ecury en van Boy Ecury, die in de Tweede Wereldoorlog als verzetsheld in Nederland eind 1944 verraden en gefusilleerd is. In 1960 verhuisde het gezin naar Nederland. Ze heeft vanaf 1975 tien jaar gewerkt als docent handenarbeid, tekenen en gezondheidskunde. Daarnaast is ze fitnessinstructeur en buitengewoon ambtenaar burgerlijke stand (babs).

lees verder…

Myra Römer: De intensieve weg naar vrijheid

door Wim Rutgers

Myra Römer volgde op Curaçao de HBS op het toenmalige Peter Stuyvesant College, waarna ze op achttienjarige leeftijd in Tilburg ging studeren aan de Katholieke Academie voor Beeldende Kunsten. Vervolgens studeerde ze vanaf 1970 in Groningen kunstgeschiedenis en archeologie. Na deze twee opleidingen werkte ze tot haar pensionering als docente tekenen op een middelbare school in het nabij Groningen gelegen Leek en sinds 1988 ook als conrector.

lees verder…

Jorkatori

door Ismene Krishmadath

Na middernacht is het tijd voor jorka’s. Kinderen schuilen stiekem onder de oksels van volwassenen, bang, maar niet weg te slaan van het verhalenfront.

lees verder…

Over Cairo, Nankoe en Stolk

In de boekenrubriek van het Max Nieuwsweekend van 13 juli 2024 bespreekt Lidewijde Paris boeken van Edgar Cairo,, Lucia Nankoe en Maddy Stolk.

lees verder…

Germaine Jong Loy en Romeo Grot bij Schrijversgroep ’77

Schrijversgroep ’77 heeft weer een reguliere thema-avond en wel op woensdag 17 juli 2024.

lees verder…

Armada: eurocentrische blik op het Caraïbisch gebied

Bespreking van Armada, de vele stemmen van de Caraïben

door Jerry Dewnarain & Hilde Neus

Armada is een tijdschrift voor wereldliteratuur. Dit is jaargang 23, nr. 79 van het voorjaar 2024. Vroeger werd het als boekje uitgegeven, nu is het een krant geworden, wel jammer want die bewaar je niet zo gemakkelijk. Stichting De Nederlandse Boekengids is de overkoepelende uitgever. Voor dit speciale nummer is gastredacteur Thalia Ostendorf aangetrokken. Zij is Nederlands-Surinaams en studeerde literatuurwetenschappen in Utrecht, Californië, Napels en Schotland en is aan de UvA bezig met onderzoek naar Edgar Cairo. Verder is zij medeoprichter van Uitgeverij Chaos, een imprint van Das Mag. En zo zie je hoe zaken veranderen, voor ons een nog onbekende naam.

lees verder…

Bernardo Ashetu: Een dichter die blijft zingen

door Klaas de Groot

De dichter Bernardo Ashetu – geboren als Hendrik George (Henk) van Ommeren op 4 maart 1929 – lijkt voor de zee geboren. In zijn geboortestad Paramaribo komt de zee via de Surinamerivier vlakbij. Hij moet de brede en druk bevaren rivier in zijn jeugd ontelbare malen gezien hebben. De Hendrikschool die hij bezocht, ligt op korte afstand. Op de kade aan de stadskant van de rivier, die Waterkant heet, zijn de verre havens als het ware te ruiken. En die havens zal hij later zien. Aan boord van de schepen waarop hij vaart, moeten veel van zijn gedichten zijn ontstaan. De zee, de schepen en die gedichten geven hem de ruimte om te ademen.

lees verder…

Irma Accord verbaast zich over artikel Ruth San A Jong over De koningin van Paramaribo

Op de Literaire Pagina van de Ware Tijd mogen ook lezers soms hun mening geven over het literaire bedrijf. In dWTL van 17 mei 2024 reageert Irma Accord, zus van de in 2011 overleden Clark Accord, op een artikel dat Ruth San A Jong schreef over De koningin van Paramaribo voor literatuurgeschiedenis.org. Deze website wordt vooral door Nederlandse jongeren geraadpleegd. Maar ook Surinaamse middelbare scholieren surfen op deze site, op zoek naar Surinaamse schrijvers en boeken.

lees verder…

Julien Ignacio: Het spiegelpaleis van identiteiten

door Michiel van Kempen

Julien Ignacio, geboren in het Brabantse Boxtel, noemt zichzelf ‘een kind van de Caraïbische diaspora’. Zijn witte moeder is van Zeeuws-Friese afkomst, zijn zwarte vader is geboren op Curaçao, maar groeide op in Aruba en vertrok op 23-jarige leeftijd met een studiebeurs naar Nederland. In zijn Cola Debrot-lezing uit 2023, vertelt Julien Ignacio hoe zijn vader, geconfronteerd met racisme, daarover zweeg en koos voor sociale assimilatie. Er werden ‘scheuren en barsten in zijn zelfbeeld geslagen die zich niet makkelijk lieten repareren’, maar hij paste zich aan, hield zich gedeisd, sprak in zijn gezin alleen Nederlands.

lees verder…

Arthur Cairo overleden: “Dat het verhaal doorgaat”

Arthur Cairo is op vrijdag 5 juli 2024 in Amsterdam overleden na een kort ziekbed. Arthur, geboren op 2 maart 1942 in Paramaribo, was de oudere broer van schrijver, dichter en kunstenaar Edgar Cairo (1948-2000). Na het overlijden van zijn broer maakte hij er zijn levensinvulling van om het werk van zijn broer levend te houden, vooral met voordracht van zijn gedichten.

lees verder…

Edgar Cairo: Met de brede kant van zijn mond

Woord bij de presentatie van de herdruk van Kopzorg, OBA, 3 juli 2024.

door Michiel van Kempen

Edgar Cairo heeft nooit enige literaire prijs gehad. Daar zijn vier redenen voor aan te geven:

1. Het literaire establishment dat in de hoogtijdagen van Edgar Cairo’s literaire productie, de jaren ’70 en ’80, de literaire prijzen uitdeelde, had geen literaire affiniteit met zijn literaire werk; het had geen weet van de Surinaamse achtergrond ervan, het had geen weet van de Afrikaans-filosofische diepte ervan, het kon de vormentaal die in Nederland volstrekt nieuw was niet duiden.

lees verder…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter