blog | werkgroep caraïbische letteren
Categorie: Kunst en literatuur

Elis Juliana – Pijn

diep
verlangende
knagende pijn
in de linkerkamer
van mijn hart
waar jij slaapt
mijn Cayenne

mijn rechterhand
schiet naar mijn borst
mijn droge lippen
fluist’ren jouw naam
roze Cayenne
bloem van mijn naam

lees verder…

Waldy Simson, een autodidact in de kunst

door Jerry Dewnarain

Waldy Ricardo Simson is een veelzijdige kunstenaar met een indrukwekkende loopbaan (zie kader). Deze actieve kunstenaar, die nu op Tammenga woont, maakt muziek, keramische kunst, moderne vorm van glas in loodkunst (tiffany). Hij kan schilderen (onder meer portretten), graveren en heeft in zijn atelier prachtige mozaïek- en papiersnijwerkkunst. Deze kunstvormen heeft hij zich eigen gemaakt.

lees verder…

Het Open Boek van D’Angelo Trustfull – Scholier en auteur

door Chandra van Binnendijk

Wat ligt er momenteel naast je bed?

Het boek Alakondre van Shantanu Soei Len Tjon. Zij is ook een jonge schrijver uit Suriname.

Met welke schrijver zou je een avondje uit willen?

Ik denk met mevrouw Cynthia McLeod. Omdat ik haar boeken echt interessant vind. Ik zou haar dan kunnen vragen hoe zij haar boeken schrijft. Wat is haar proces met het schrijven, hoe komt zij aan haar karakters? Dat zou ik wel eens van een andere schrijver willen weten.

lees verder…

Workshops marronvertellingen

Makida Daniëls geeft op woensdag 10 augustus een workshop marronvertellingen, annex boekpresentatie van haar boek Surinaamse Marrons Vertellingen in Tori Oso, Paramaribo.

lees verder…

De Surinaamse monologen

door Jerry Dewnarain

Het lijkt wel alsof de literatuur zich tegenwoordig  afstandelijk houdt van de politiek. Hiermee bedoel ik dat er amper  schrijvers zijn onder politici. Als die er zijn, dan maken zij hun politieke discours of laat me liever zeggen hun politieke engagement liever niet openlijk kenbaar. Ze zijn liever stil. Hebben Surinaamse presidenten memoires achtergelaten?

lees verder…

‘Laat ze me mars eten’

Over Edgar Cairo’s Kollektieve schuld

door Rasit Elibol

Na het lezen van het werk van Edgar Cairo (1948-2000) kun je maar één ding concluderen: Nederland was nog niet klaar voor een schrijver als hij, met zijn eigen taal, zijn eigen woorden, zijn eigen vertelstructuren. Een Afro-Surinaamse man die vond dat de kolonisator geen alleenrecht had op de taal en dat de eigen taal niet onder mocht sneeuwen. In een interview zei hij: ‘Je ziet tegenwoordig veel mensen die een verwaterd Surinaams praten, met Nederlands als passe-partout. Ik kan daar niet goed tegen. Als je Surinaams praat, moet je het goed doen met de gedachte in je hoofd dat je vroeger je moedertaal niet mócht praten. Taal is niet zomaar taal.’

lees verder…

De Navorscher: over John Jea in Holland

In deze De Navorscher vraagt Jan Noordegraaf uw aandacht voor het volgende:

In zijn autobiografie The Life, History, and Unparallelled Sufferings of John Jea, the African Preacher vertelt de Afro-Amerikaanse prediker John Jea (1773–1817) hoe hij op zijn trans-atlantische reizen rond de eeuwwisseling ook enkele Nederlandse steden heeft bezocht.

lees verder…

Dorothy Wong Loi Sing – Gedicht

De druk van letters op papier
keur ik niet diep genoeg
om in te werken op jouw stramme rug.
De geprononceerde schreeuw van klanken
door een zelfbewuste microfoon
moet, ritmisch een patroon verklankend
zich rijgen aan een houten spit
in jouw doorkerfd evenwicht
en ter plekke de balans verstoren
zodat je hangt, en ligt, en zit
in onmogelijke standen.

lees verder…

Een verhaal als de stokjes van mikado

Over Irma; een mikado van boze goden van Kees Broere

door Michiel van Kempen

Het lag moeilijk: literatuur in de jaren ’70 en ’80. Die moest echt opnieuw uitgevonden worden als wapen in de klassenstrijd. Dat was zowat het eerste wat ik hoorde toen ik in het vuurrode Nijmegen ging studeren – datzelfde Nijmegen waarin mijn onwetende vader nog zijn laatste hoop stelde vanwege de katholieke universiteit, hij heeft het geweten.

lees verder…

Drive-thru

door Nina de la Parra

In 2017 zag ik een hilarisch toneelstuk in Thalia Theater: de Hilkia Lobman Show. Hier stond een comedienne van groot formaat en ik lag PLAT. Via Ann Hermelijn ontmoette ik Hilkia, en stond versteld van haar humor en intelligentie, ook offstage.

lees verder…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter