blog | werkgroep caraïbische letteren
Categorie: Oraliteit & Folklore

Noord-Commewijne legt geschiedenis vast in verhalenhuis

door Audry Wajwakana

PARAMARIBO – Ooit bruiste Noord-Commewijne aan de rechteroever van de Commewijnerivier van leven. Doordat mensen naar Paramaribo, het buitenland of de overkant van de rivier (het vasteland) trekken, loopt dit gebied langzaamaan leeg. Van de dertigduizend bewoners die er toen woonden, zijn er nog amper drieduizend over.

lees verder…

Literatuur in de talen van Suriname en Curaçao

de Ware Tijd Literair, van 29 februari 2020

Van de redactie

Deze editie van de literaire pagina staat voornamelijk in het teken van de Internationale Dag van de Moedertaal. In Paramaribo waren enkele lezingen over diverse Surinaamse talen. Ook scholen hebben aandacht besteed aan deze dag.

lees verder…

Seú gaat niet door

door Dick Drayer

Het oogstfeest Seú gaat niet door. Traditioneel wordt die gevierd op op Paasmaandag. Dat valt dit jaar op 13 april.

lees verder…

Anansi en de ton met mogelijkheden

door Peter Meel

Anansi zat tot zijn nek in de schulden. Hij kon geen stap buiten de deur zetten of de andere dieren vroegen hem: ‘Zeg Anansi, wanneer krijg ik mijn geld terug?’ Steeds meer dieren begonnen ongeduldig te worden. Hoe vaak hadden ze hem al niet verzocht om zijn schulden af te lossen? Van welke kant je het ook bekeek, ze stonden in hun recht. Het was hun geld! Anansi diende zijn verplichtingen na te komen.

lees verder…

Anansi de spin en de gulzige tijger

Een nieuwe serie over de ondeugende spin uit de West-Afrikaanse, Surinaamse en Caribische volksverhalen, verteld door Iven Cudogham met illustraties van Moldybyrd Studio.

lees verder…

‘Grote appels… kleine appels…’

door Cobi Pengel

De Wachter van de mooie tuin waarin een zekere Adam en Eva mochten wonen, had al gauw een appeltje te schillen met het stoute vrouwtje Eva. Zij negeerde het verbod om een appel van de appelboom te plukken. Hierdoor moesten zowel zijzelf als Adam de mooie tuin verlaten, door de zure appel heenbijten en hun geluk elders gaan zoeken.

lees verder…

Klassieke sprookjes: ze mogen niet vergeten worden

door Cobi Pengel

Ik ben een van de mensen die vurig propageren dat onze Surinaamse kinderen Surinaaamse verhaaltjes lezen die zich afspelen in een wereld die ze herkennen. Maar tegelijkertijd heb ik me toch wel eens afgevraagd: moeten we ons daartoe strikt beperken of moet er ook ruimte zijn voor de oude, klassieke sprookjes als bijvoorbeeld Sneeuwwitje, Doornroosje, Roodkapje, Hans en Grietje…, alle ‘opgetekend’ door de gebroeders Grimm, maar in vele varianten ook door anderen herschreven.

lees verder…

“Pasa Palabra”, voor iedereen die Papiaments een warm hart toedraagt

De sectie Papiaments van Levende Talen organiseert op 7 maart “Pasa Palabra”.

lees verder…

Een moderne koto

door Alice Boots

Ter gelegenheid van de Kotomisi-tentoonstelling in het Amsterdamse Klederdrachtmuseum werd ontwerpers in Suriname en Nederland via een ‘open call’ gevraagd een nieuw hedendaags kotomisi te ontwerpen, waarin de codes en symbolen uit het verleden zichtbaar zijn. Het kostuum van Cheyenne Nelson werd uitgekozen als het winnend ontwerp en is daar nu te zien.

lees verder…

Kotomisi, de kracht van klederdracht

door Alice Boots

Ik vond ze altijd al prachtig, die oude foto’s van Afro-Surinaamse vrouwen in kotomisi. Steevast zijn ze frontaal gefotografeerd, rijzig in hun lange rokken bestaande uit vele meters bedrukte stof, het haar bedekt door kunstig gevouwen hoofddoeken, uitlopend in omhoog of naar achteren wijzende punten. Dat de bindwijze van die hoofddoeken boodschappen kon overbrengen, wist ik niet. Wel vroeg ik me keer op keer af of die vele meters stof niet warm waren voor het tropische Suriname waar de temperatuur overdag de 30 graden overstijgt.

lees verder…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter