blog | werkgroep caraïbische letteren
Categorie: [Auto]biografie & egoducumenten

Voor een vrij Suriname

door Alice Boots en Rob Woortman


De Surinaamse schrijver en verzetsstrijder Anton de Kom bleef lang vergeten, tot hij werd opgenomen in de hernieuwde canon van de Nederlandse geschiedenis. Het was De Koms levensdoel om de Surinaamse bevolking te bevrijden van koloniale onderdrukking.

lees verder…

Het volle leven van Otmar Buyne

door Michiel van Kempen

Bokser, atleet, huisarts, kinderpsychiater, oprichter van verschillende gezondheidsorganisaties, adept van de Lionsclub, schrijver van vijftien kookboeken: het is een vol leven dat Otmar Buyne – inmiddels 91 jaar oud – geleid heeft. Roy Khemradj wijdde er een boek aan: Kan niet bestaat niet; Het kleurrijke leven van Otmar Buyne.

lees verder…

Antu Mahabier, mijn biologische ájá

Fragment 2 van mijn opa’s biografie

door Bris Mahabier

1 De eigen, bescheiden geschiedenis

aise                                  zo
sarke                                glijden
ákhri sabdwan                    de laatste woorden
angurian men se                uit de vingers
ant ke                               als een begroeting
swágat ner                        van het einde

(Uit de dichtbundel Ghunghru tut gail/
De rinkelband is gebroken,
Cándani, 1990)

Bij mij is er – helaas – geen sprake van ‘glijden’ van woorden, zoals in het bovenstaande poëziefragment van Cándani. Neen, de onderstaande tekst is het resultaat van moeizaam denkwerk, van het zorgvuldig aaneen smeden van oude en vage herinneringen van iemand die blijmoedig de tachtig nadert. Gelukkig laat mijn geheugen mij (nog) niet in de steek. Het zijn wel de ‘laatste woorden’, maar tegelijkertijd ook de eerste geschreven woorden over Antu Mahabier, onze ájá en náná (grootvader van vaders- en moederszijde). Meer informatie over deze opa heb ik niet en heeft misschien niemand.

lees verder…

Bodil de la Parra: Het verbrande huis

Op 18 juni verschijnt het boek Het verbrande huis van Bodil de la Parra. Het is een persoonlijk Surinaams familieverhaal van de Nederlandse actrice en toneelschrijfster.

lees verder…

Onbeschreven kleine verhalen van mijn ájá’s

Fragment 1 van mijn opa’s biografie

door Bris(path) Mahabier

1. Het verleden is voorbij, pluk de dag…

Op 5 juni herdenkt een kleine groep Hindoestanen (1) in Suriname en Nederland de Hindoestaanse immigratie in ons geboorteland en enkelen van hen herdenken ook – op hun eigen manier – de afschaffing van de Afro-slavernij op de Dag der vrijheden op 1 juli. Het leeuwendeel van de Hindoestaanse Surinamers herdenkt op geen enkele manier- thuis noch gezamenlijk in een openbare ruimte – de immigratie van de eigen groot- en overgrootouders. Dit jaar zullen er als gevolg van de Corona-maatregelen geen herdenkingsactiviteiten in Den Haag zijn.

lees verder…

Chinto Erasmus’ herinneringen

Herinneringen hebben en kiezen welke te schrijven. Voor wie zijn ze de moeite waard? Chinto Erasmus (1912-1998) had besloten zijn herinneringen – in het Papiamento van Aruba – op te schrijven voor zijn kinderen en kleinkinderen. Zijn dochter Etty heeft de volgeschreven bloknoten uitgetikt voor de andere familieleden. Toen enkele taalkundigen er lucht van kregen, hebben ze Etty kunnen overhalen om de inhoud voor een algemeen publiek beschikbaar te maken. Zo is de autobiografie Mi memorianan, Aruba di antaño segun Chinto Erasmus vorig jaar (2019) gepubliceerd bij uitgeverij Charuba.

lees verder…

Michelle Robinson Obama: Mijn verhaal (Becoming)

door Cobi Pengel

Niet lang geleden las ik in een krantenberichtje dat Michelle Obama (56) de prestigieuze award in de categorie ‘Best Spoken Word Album’ voor het audioboek van haar memoires Becoming heeft gewonnen. Dit was reden voor mij om opnieuw het boek te pakken waarover ik mij reeds lang had voorgenomen een artikel te schrijven.

lees verder…

Papa Koenders, een strijder voor het Sranan

Bespreking van Op zoek naar Papa Koenders

door Jerry Egger

Julius Gustaaf Arnout Koenders (1 maart 1886-17 november 1957) heeft een belangrijke rol gespeeld in het culturele leven van Suriname na de Tweede Wereldoorlog. Vooral op taalgebied was hij een strijder voor het behoud van het Sranan dat hij zag als een cruciaal aspect van het hele wezen van de nazaten van de slaafgemaakten.

lees verder…

‘Ik zie Joden en negers niet meer als bondgenoten in slachtofferschap’

Schrijver Ellen Ombre (71) veranderde van mening over slachtofferschap.

door Angela Wals

lees verder…

Van beleven naar overleven

Waarschijnlijk is dit de laatste J’aime Aimée die ik zelf kan uitgeven. Ik hoop toch op een wonder, dat ik veel langer kan blijven leven met deze dodelijke ziekte ALS. Weet je wel, zoals Stephen Hawking, de Britse natuurkundige die twintig jaar lang met ALS leefde. De wonderen zijn de wereld niet uit, dus wie weet. Mijn ziekte draaft maar door.

lees verder…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter