blog | werkgroep caraïbische letteren
Categorie: Album van de Caraïbische poëzie

De negerwaan van het wit gezicht

door Luc Tournier

De duivel heeft een wit gezicht,
wij zoeken zijne kinderen;
en komt ons dat ten kwade bij het eeuwige gericht,
niemand kan het verhinderen.

lees verder…

Ken Mangroelal – Als kosmisch gruis

Als monaden[1] zonder vensters
gaan zij door de straten,
het leven
alledag.

Hun blik op oneindig
niets en voorbijziend
aan jouw einder
blind en Oost-Indisch doof
splijt zich
de kloof.

Dicht als een oester
waarin hun hart
zich koestert
mint het
zonder jou.

Jij leeft
ja, voor hen
als niet bestaan
als iets
dat lichtjaren geleden
is vergaan

als een stofje
in hun blinde vlek.

Hooguit
als kosmisch gruis.

Vervlogen
alle geur
en schittering
dat je leeft.

[Uit: Ken Mangroelal, Ik waan mij hier slechts. Gedichten. Amsterdam: Lampros, 2020, p. 78.]


[1] Ondeelbaar bestanddeel der stof, eenheid in zichzelf

lees verder…

Rudi Kross – Lamento voor Hugo Olijfveld

op 19 juni 1967

Waar je gezeten hebt en verdween
knipte het licht aan over de wachtzaaltegels
in de djebel van Sinaï *
op het verraderlijke drijfzand waar wij als vrienden
liepen, laveerden op weg naar ons land,
tussen rokende pantserwagens vol olie en schedels
tolt nu non‑stop de klapband van de wagen uit Amsterdam
waarmee je in dit slagveld bent blijven steken.

lees verder…

Romeo Grot – Mi pikin sisa Sosi/Mijn kleine zusje Sosi

Mi pikin sisa Sosi

Mi pikin sisa Sosi
mi sisa
na tapu bere
fu mi mama

lees verder…

Raj Ramdas – Bacpan se pahile/Voor de kindertijd

Bacpan se pahile
jawáni bitge
ab ná puch hamse
din kate hai kaise
pardá se chánal anjor men
parcháhin ke channá men

lees verder…

Orlando Emanuels – Zielsverdriet

Zachtjes
zuchtte
de zee
om haar lied
dat brak
toen ik
langs
het strand
op haar
schelpen
trapte

lees verder…

Zand


door John Muller

Wij schreven dromen in het zand
de zee nam ze mee
en wij schreven verder

lees verder…

Sinceria – Hartelijke uitboezeming

Hartelijke uitboezeming over de aanstaande gemeenschappelijke vereniging van de twee Protestantse Evangelische Gemeenten te Curaçao en onderhorige eilanden

Ode aan de verdraagzaam-eensgezinde Godsverering

Zwakke zangster met schrome lust!
Wat adem doet uw zanglust roeren?
Wat huivring wekt uw stille rust?
Hoe! zou iets trefflijks u vervoeren?
Want geen bloemenkransje lacht u aan,
Of, vleiende gunst met laurierblaan;
Geen streelster zal uw lof doen horen;
Uw proeftijd snelt aan de avondstond,
Ziet reeds op het eindpaal schier ten grond;
Natuur kwijnt haast ter rust, – wat kan uw zangdrift sporen?

lees verder…

Carel de Haseth – Gedicht

Aan Chila

de zon heeft nog niet de stranden kunnen bereiken
smekend tussen de bergen een derdegraads wanhoop
vanaf de ravijnen naar omlaag wachten
proberen hier geen flats meer te bouwen
laat nog even de orchideeën bloeien voor een foto
straks zijn alle archieven vol
zo een natuurlijk ultimatum onder ons

lees verder…
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter