blog | werkgroep caraïbische letteren

De sterren boren gaten in mijn brein
als laserstralen branden ze een doorgang tot mijn denken
doorboord ben ik doorzeefd als een vergiet
zo een met grijze wolkjes die aan het keukenhaakje
thuis bij oma hing te wachten tot de natte sla
weer koelte brengen kwam
nu stromen door mijn hoofd de malse regenbuien
en hoor ik verre donder door de gaten
een bliksemschicht tracht zich een toegang te verschaffen
maar schampt de kanten scheef gemikt
maar als de avond valt komen
de glimwormpjes in grote zwermen en dansen zich een weg
door mijn geteisterd schedeldak, zie ik het licht, ben ik verlicht en weer
van zorgen vrij

[van de site Powemacat, de literaire site van Carry-Ann Tjong-Ayong]

Foto © Michiel van Kempen

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter