blog | werkgroep caraïbische letteren

Carlo Jadnanansing over Suriname en de democratie

Suriname behoort tot de “derde golf democratieën”

 door Carlo Jadnanansing

In het laatste nummer van het Surinaams Juristen Blad (SJB 2020 nr. 1) is een opmerkelijk artikel van de bekende Nederlandse hoogleraar prof.mr. Ybo Buruma gepubliceerd getiteld: “De taak van de rechter en de vooruitgang in Suriname”. Het artikel is de vastlegging van de lezing die de hoogleraar gehouden heeft op de conferentie: Democratie Rechtstaat en Rechtspleging, gehouden te Paramaribo op 15 en 16 november 2019.

Volgens prof. Buruma moet men verschillende vormen van bestuur onderscheiden. Hij maakt het onderscheid tussen landen waar de Rule of Law geldt en de landen waar de Rule by Law geldt. Vervolgens gaat hij in op de zogenoemde “derde golf” democratieën. Landen waar de Rule of Law geldt zijn bijv. Nederland en de Verenigde Staten van Amerika, terwijl tot landen die geregeerd worden volgens het principe van Rule by Law, China en Rusland behoren. Tot de derde golf democratieën behoren volgens de auteur sommige Oost-Europese en vele Zuid-Amerikaanse landen.

Rule by Law

In landen waar het regime van Rule by Law geldt bepaalt de machthebber wat het recht is en zijn ambtenaren passen dat recht toe, terwijl de burgers weten waar zij zich aan te houden hebben. In zo een systeem kunnen uitstekende rechters functioneren. De professor geeft aan dat hij Russische rechters heeft gesproken die het Europese verdrag voor de Rechten van de Mens beter kenden dan hij. Maar desondanks is het recht in het systeem van de Rule by Law niet meer dan een instrument van de machthebber. Dit komt bijvoorbeeld duidelijk tot uiting in China, waarbij de Chinese Communistische Partij corruptie onder meer met hi-tech middelen bestrijdt, omdat zij het belang van een goed functionerende rechtspraak erkent.

Rule of Law

Rule of Law onderscheidt zich van deze Rule by Law. Rule of Law hoort bij democratie, zoals het houden van vrije verkiezingen daarbij hoort. Rule of Law ziet het recht niet als een instrument van de machthebber, maar gaat uit van de heerschappij van het recht. Dat betekent dat een ieder gelijk wordt behandeld en niemand boven de wet staat, ook de regering niet. De professor complimenteert Suriname ermee dat ons land getoond heeft dat het recht ook voor de President geldt.

In een rechtstaat beperkt het recht de macht van de autoriteiten en de machthebbers en geeft het mensen rechten en erkent hun fundamentele vrijheden. Verder wijst de auteur erop dat het functioneren van de rechter onder de Rule of Law verschilt van de situatie van de Rule by Law. In het laatste systeem is het de President, de partij, of de regering die de wet uitlegt.

Derde golf democratieën en de rechtstaat

De hoogleraar wijst erop dat het recht altijd een product van de geografische omstandigheden en de sociale verhoudingen die in een land bestaan is geweest.

In principe geldt ook in deze democratieën de leer van de Trias Politica van Montesquieu, waarin wetgever bestuur en rechter onderscheidene taken hebben. Prof. Buruma wijst erop dat de historie van een land een belangrijke rol speelt. In Suriname is er een samenleving ontstaan waarbij connecties belangrijker zijn dan instituties. In informele netwerken doen mensen dingen voor elkaar: ze leveren diensten en banen, geven opdrachten aan bedrijven en ondersteunen soms ook financieel.

Politici verlenen voordelen aan ondernemers en personen van wie zij stemmen kunnen verwachten. De hoogleraar vindt dat niet goed, maar enigszins verklaarbaar.

Hij merkt wel op dat een dergelijke patronage politiek of cliëntelisme beschouwd moet worden als een hindernis voor economische ontwikkeling, aanjager van corruptie en obstakel voor het vermogen om beleidsprogramma te voeren. Als alleen banen gegeven worden aan politieke supporters raakt het algemeen belang uit beeld en voor jij het weet komen er teveel ambtenaren.

Prof. Buruma benadrukt dat indien een dergelijk patronagesysteem bestaat, de rol van de onafhankelijke rechter uiterst belangrijk is voor de opbouw van het land. Rechtspraak is volgens hem niet alleen om boeven te bestraffen en conflicten op te lossen, maar ook om de regering zich te laten verantwoorden en de gelijke toegang tot het recht (ook voor de zwakkeren) te garanderen.

Ik ga niet in op het gestelde door prof. Buruma, maar laat het aan de lezer over een oordeel te geven over de juistheid ervan. Dit artikel is primair bestemd als promoartikel voor het laatste nummer van het SJB en de belangstelling te prikkelen tot integrale lezing.

Paramaribo, 29 september 2020.


De golven van democratie

door Carlo Jadnanansing

Op mijn artikel van 29 september jl. getiteld: ‘Suriname behoort tot de “derde golf democratieën”’ – geschreven n.a.v. het artikel van prof.mr. Ybo Buruma in het SJB 2020 nr. 1: “De taak van de rechter en de vooruitgang in Suriname” – heb ik talrijke reacties ontvangen.

Verscheidene personen maakten de opmerking dat het begrip “derde golf democratie” voor hen niet duidelijk is. Raadpleging van het artikel van prof. Buruma leert dat hij dit begrip niet met zoveel woorden definieert, maar er blijkbaar van uitgaat dat de lezer reeds kennis moet hebben van de betekenis ervan.

Ik denk dat zulks voor vele juristen niet het geval zal zijn, aangezien het begrip derde golf democratie een politiekwetenschappelijke achtergrond heeft. Ik heb mij in vogelvlucht ingelezen over dit onderwerp, waarop ik mij zeker niet als expert beschouw, en zal voor de niet-ingewijden een korte explicatie proberen te geven.

De term golven van democratie wordt reeds in de 19e eeuw gebruikt, maar is gepopulariseerd door de Amerikaanse politicoloog, Samuel Huntington in zijn boek uit 1991: The Third Wave.

Hierin definieert hij een democratische golf als een groep overgangen van niet-democratische naar democratische regiems die plaatsvinden binnen een bepaalde tijdsperiode en die aanzienlijk meer zijn dan overgangen in tegengestelde richtingen gedurende die tijdsperiode.

Hij onderscheidt drie golven:

1. Eerste golf .

Deze begon in het begin van de 19e eeuw toen kiesrecht werd toegekend aan de meerderheid van de blanke mannen in de VS. Op zijn hoogtepunt in 1918 zag de eerste golf 29 democratieën in de wereld. Het dieptepunt van deze golf kwam in 1942 toen het aantal democratieën in de wereld daalde tot slechts 12.

2. Tweede golf.

Deze begon na de overwinning van de geallieerden in de Tweede Wereldoorlog en bereikte in 1962, 36 erkende democratieën in de wereld.

3. Derde golf.

Deze begon in 1974 met de Anjerrevolutie in Portugal en omvatte o.a. de democratische overgangen in Latijns-Amerika in de jaren 80, verscheidene landen in Azie van 1986 – 1988 en Oost-Europa na de ineenstorting van de Sovjet Unie.

Huntington is van mening dat landen die tijdens een golf een overgang naar democratie ondergaan of hebben ondergaan, onderhevig zijn aan een democratische achteruitgang.

De derde golf betreft veelal landen die vanuit een autocratisch regiem naar een democratische bestuursvorm overgaan. De vraag is in hoeverre dit voor Suriname geldt, aangezien ons land vóór 1975 weliswaar niet zelfstandig was, een overzees gebiedsdeel van Nederland, maar toch als democratisch kon worden beschouwd.

Sinds 1948 kenden wij het algemeen kiesrecht voor mannen en vrouwen en was er sprake van vrije verkiezingen. Maar Suriname heeft wel vele kenmerken gemeen met de landen die tot de derde golf worden gerekend. Deze kenmerken zijn door prof. Buruma in zijn artikel beschreven.

Vermeldenswaard is dat ook mr. Hans Lim A Po sr. in zijn rede op 12 juni 2019 bij de uitreiking van het eredoctoraat aan hem, met als titel: Achterwaartse democratisering, Suriname getypeerd heeft als een derde golf democratie.

Your comment please...

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter