blog | werkgroep caraïbische letteren

Cándani – Gedicht

Hij wiens poëzie in het diepst van mijn hart zingt,
Jit Narain

Hij heeft gezegd wat in hem wemelde en borrelde
honingzoet zijn zijn woorden – een bij werd ik
niets behaagt beter dan de pijnen
die zijn woorden toevoegen aan mijn leven
weer is hij beladen – hij zal spreken
raken zal hij menig hart
en brengt vreugde in de zielen
of is hij toch wel uitgesproken?
dan wandelt hij weg
woorden laat hij vallen, toch nog!
aarde waarop hij loopt draagt zijn leed
niet zijn grootheid maar juist zijn eenvoud
doet hem in hemzelf leven
doet hem in mij en in anderen leven.

[eerder verschenen in De Ware Tijd Literair, zaterdag 22 juli 2000]

on 15.09.2020 at 9:04
Tags: /

Your comment please...

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter