blog | werkgroep caraïbische letteren

Bibi

door Tommy Wieringa

In Zomergasten liet de journaliste Step Vaessen vorige week een fragment zien waarin Indonesische moslims onder het aanroepen van hun god de lijken van tegenstanders vertrapten onder hun voeten. Met het islamitische geloof had dat niks te maken, betoogde de journaliste. De amokmakers waren betaald door lokale machthebbers, het geloof werd hier misbruikt voor persoonlijke doelen die met macht en geld te maken hadden.

Zoals er voor sommige mensen geen enkel verband bestaat tussen de woorden van Wilders en de moorden op Utøya, heeft de inhoud van de Koran niets te maken met misdaden die in naam van het geloof door moslims worden begaan.

Het zou een interessant onderwerp van studie zijn om het verband aan te tonen tussen geweld en mensen die woorden letterlijk opvatten – tussen misdaden en wat in taal wordt uitgedrukt.

Iedere moslim zal moeten accepteren dat het geloof dat hij aanhangt niet alleen oproept tot samenleven in vrede, maar ook tot het vernietigen van mensen die een ander geloof aanhangen. Het is een kwestie van persoonlijke smaak en humeur of de gelovige de gewelddadige geloofsartikelen letterlijk of figuurlijk opvat. De bewering ‘Islam is vrede’, zoals ik eens zag op een protestbord bij de herdenking van Theo van Gogh, is niet zozeer een leugen als wel een halve waarheid. Geen moslim kan de geloofsartikelen ontkennen die oproepen tot haat en het doden van christenen, homoseksuelen en overspelige vrouwen – dogma’s die op elk moment actief gemaakt kunnen worden om hun schadelijke inhoud te laten gelden. Islam is zowel vrede als oorlog, zowel liefde als haat. Het ligt een beetje aan de tijd en de omstandigheden hoe een geloof wordt opgevat. Daarin schuilt het wezenlijke, eeuwige gevaar van de monotheïstische godsdiensten.

Nathalie Righton schreef in de Volkskrant van maandag een knappe reportage over Aasia Bibi (foto links), een christelijke Pakistaanse vrouw die ter dood werd veroordeeld omdat ze de profeet zou hebben beledigd. Op de foto zien we drie vriendelijke, oude mannetjes uit hetzelfde dorp als Bibi; in een reisgids zou de foto ons aansporen een bezoek te brengen aan dit pittoreske Oost-Pakistaanse dorp met zijn gastvrije inwoners. Nu luidt het onderschrift: ‘Inwoners van streng islamistische gehucht Ittanwali in Oost-Pakistan vinden dat de christelijke Aasia Bibi ter dood gebracht moet worden. Mocht de staat het doodvonnis niet voltrekken, knopen ze haar persoonlijk op aan de hoogste boom’.

Dit zijn geen goede moslims, zullen sommigen zeggen. Dit zijn de zuiverste onder de moslims, zeggen weer anderen. Omdat het allebei waar is, verdient het geloof ons eeuwige wantrouwen. Betrand Russell schreef: ‘Ik beschouw de godsdienst als een ziekte, ontstaan uit vrees, en als een bron van enorme ellende voor het menselijk ras.’

Your comment please...

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter