blog | werkgroep caraïbische letteren

We hebben 13 zoekresultaten voor je gevonden.

De Sociale en Culturele Dimensies van Hindoestaanse Contractarbeiders en de Diaspora

door Renuka Biharie

De Hindoestaanse contractanten zijn tussen 1873 en 1917 naar Suriname gebracht om de toenmalige leemte aan arbeiders die ontstond na de afschaffing van de slavernij op te vangen op de plantages. Dit boek geeft een helder beeld van hetgeen deze immigratie met zich heeft meegebracht: levensbeschrijvingen van vrouwen zowel voor als gedurende de contracttijd, de sociale vraagstukken en ervaringen van de hindoestanen in diaspora (Nederland), religie, kunst en identiteit en muzikale tradities. lees verder…

143 jaar Hindostaanse Immigratie: de 70/30 uitdaging in Theater de Vaillant

Zoals ieder jaar organiseert het Sarnámihuis een evenement om de Hindostaanse immigratie te herdenken en te vieren. Dit jaar staat de Immigratiedag in het teken van de 70/30 verhouding. Toen het eerste schip Lalla Rookh vanuit India op 5 juni 1873 aankwam in Suriname, was de verhouding mannen ten opzichte van vrouwen 70-30. Er was dus een groot tekort aan vrouwen. Wat betekende dit voor de omgang tussen mannen en vrouwen toen? En welke invloed hebben de omstandigheden van toen gehad op relaties van nu? Deze vragen staan centraal tijdens de Immigratieherdenking en -viering van 143 jaar Hindostaanse Immigratie. lees verder…

Radjesh – seks in een voorwaardelijke samenleving

door Anita Nanhoe

Radjesh en ik troffen elkaar op een bijeenkomst waar ik een kleine voordracht mocht houden. Tijdens de borrel sprak hij me aan. Een homo die me vroeg of ik mij wilde inzetten voor de homo-emancipatie onder Hindostanen. Ik had twee redenen om dat vooral niet te doen. De eerste en belangrijkste reden was dat daar mijn expertise destijds niet lag. Ik had me er nog niet beroepshalve mee bezig gehouden. En dat kwam vooral door mijn tweede reden. Namelijk dat ik vind dat iedereen zelf moet bepalen met wie hij of zij in bed wil liggen. Zo lang ik er niet tussen hoef te liggen en het niet om minderjarigen gaat, hoef ik er niets van te vinden. lees verder…

Hindostanen en seks – afl. 8: Lessen in de liefde door mister Singh

door Anita Nanhoe

Tijdens mijn laatste reis naar India leerde ik mister Singh kennen. Mister Singh is een charmante, Nepalees ogende heer uit Manipur, een deelstaat van India waar ik nog veel over moest leren. Mister Singh zou mij daarbij helpen. Deze charmeur was inmiddels voor de derde keer getrouwd. Toen hij me van dit feit informeerde vroeg ik hem met een nieuwsgierig gezicht vol medeleven of zijn eerdere vrouwen zijn overleden of van hem zijn gescheiden. Wat had deze man toch allemaal voor zijn kiezen gekregen? lees verder…

Hindostanen en seks – afl. 7: Zonder druppels, geen zee!

door Anita Nanhoe

Ik heb het vaker gezegd: de wereld bestaat uit machtsverhoudingen. Wil je aan deze verhoudingen sleutelen, dan zijn daarvoor verschillende soorten maatregelen nodig. De activisten strijden, de onderhandelaars onderhandelen, de schrijvers schrijven. Verschillende partijen vervullen een rol in de strijd om bestaande machtsverhoudingen te veranderen (of te behouden). Vaak bestaat er de misvatting dat alleen de machtsminderen een strijd voeren. Maar niets is minder waar. lees verder…

Hindostanen en seks – afl. 6: Bloemetjes en bijtjes

door Anita Nanhoe

Wij moeders hebben dagelijks te maken met opvoedingskwesties. Vaders trekken wel eens hun ogen dicht. Maar tja, als moeder ontkom je vaak niet aan de ingewikkeldere vraagstukken van het opvoeden. Seksuele voorlichting is er een van. We hebben genoeg verhaaltjes als handvaten meegekregen, over de ooievaar, de bloemetjes en de bijtjes, en nog meer metaforen waar kinderen geen bal van snappen. Dus met wat stotteren en haperen proberen wij onze kinderen verheldering te verschaffen over de hormonale ontwikkeling van de ooievaar. En wat zijn we opgelucht, diep opgelucht wanneer het kind alles al blijkt te weten via andere kanalen. lees verder…

Hindostanen en seks – afl. 5: Sex voor het huwelijk: een aanrader!

door Anita Nanhoe

Wat is dat toch, die zogenaamde kuisheidsnorm waar bijna niemand zich aan houdt? Niets meer of minder dan een nutteloze restrictie waarmee genderongelijkheid wordt gecreëerd en vrouwen onwetend gehouden worden. Was het voor een maatschappelijk nut, dan had het wel voor mannen gegolden! De kuisheidsnorm heeft bovendien weinig te maken met de werkelijkheid, het wordt overgebracht als een ideaalimago voor vrouwen, een normstelling die stevig bijdraagt aan een cultuurbrede façade. lees verder…

Hindostanen en seks – afl. 4: Godsgeschenken in een mensenwereld

door Anita Nanhoe

Pure liefde
Kinderen zijn Gods geschenken. Dat weet je wanneer je een kind krijgt. Het is liefde voor het leven, tot je laatste adem, en waarschijnlijk ook daarna. Zo lang er ook maar iets van je wezen resteert, zul je intens houden van je kind. Ik in ieder geval wel. Nog nooit in mijn leven, ben ik echt boos geweest op die donderstenen, nooit echt teleurgesteld. Angst daarentegen, heb ik wel gekend, diepe angst … en nog steeds. Dat is wat liefde met zich meebrengt: angst dat er dingen mis kunnen gaan met je kinderen. En hoop dat alles goed met ze zal gaan. lees verder…

Hindostanen en seks – afl. 3: Een zingend hart

door Anita Nanhoe

We kennen het wel: hij moet van respectabele huize komen, geen drugs gebruiken, niet drinken, dezelfde religieuze overtuiging hebben, een mokkakleurtje, minimaal een hbo-opleiding hebben en bij voorkeur maatpakken dragen. Verder kunnen ouders nog limieten stellen aan de haarlengte, de tatoes en de piercings. Zij moet eveneens aan deze criteria voldoen. Daarnaast moet zij een onberispelijk kuis imago genieten, de kookkunsten beheersen en overtuigend volgzaamheid uitstralen. Het helpt als zij in aanwezigheid van oudere generaties iets predikt over karma en dharma. Daar kun je gegarandeerd witte voetjes mee halen! Hoe grijzer de gesprekspartner, hoe witter de voetjes. lees verder…

Hindostanen en seks – afl. 2: Fabels en feiten over het formaat

door Anita Nanhoe

Het is alweer 15 jaar geleden dat ik mijn familie voorstelde aan mijn Kaapverdiaanse partner. Op zich ging dat relatief gemoedelijk: de meesten vonden hem een aardige man. Sommige familieleden vielen stilletjes uit mijn leven en vanzelfsprekend was er de enkeling die dramatische uiting gaf aan het vertrek. Maar ach, die stembanden waren dan ook weer geslepen. lees verder…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter