blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Wolfert Sinaya

Tafelberg and beyond

by Sinaya Wolfert

What do we know about the Tafelberg? Reminding us of a throne, the barely 1,200 ft high mountain is visible from many parts of Band’ariba and of course from the Spanish Water. read on…

Fotoboek over het verleden van Curaçao

In november verschijnt het nieuwste fotoboek van Sinaya Wolfert, getiteld Once upon a time in Curaçao. Wolfert heeft haar roots op Curaçao en dit is alweer haar zevende fotoboek dat een stuk van het culturele leven op het eiland vastlegt.  read on…

Músika Curaçao in Landhuis Bloemhof

Klik voor groter formaat

Caraïbisch vers in foto’s

Giselle Ecury en Eardly van der Geld

 

Op donderdag 28 november kon het publiek in de Centrale Openbare Bibliotheek Amsterdam Zuidoost kennismaken met de nieuwste Caraïbische boeken en hun schrijvers. Maar liefst acht schrijvers en een uitgever kwamen aan het woord in tafelgesprekken met Michiel van Kempen. Een foto-impressie.
Journaliste Jeannette van Ditzhuijzen opende de avond met een portret in woord en beeld van Músika Curaçao, een boek over Antilliaanse muziek met schitterend fotowerk van Sinaya Wolfert, waarvoor Jeannette de tekst schreef.

V.l.n.r. Michiel van Kempen, Leo Balai, Janny de Heer, Karin Amatmoekrim

 

De Antilliaans-Nederlandse schrijfster Giselle Ecury ging in op de familiebanden die aan haar romans binden, en dan met name aan haar nieuwe roman De rode appel. Eardly van der Geld schreef een roman over wat het slavernijverleden voor nu betekent: Curaçaos bloed; hij gaf een blik in de plannen die hij heeft om net nog met onderwerp door te gaan.

Janny de Heer
Karin Amatmoekrim bekende dat zij na alle commotie rond haar roman over Anton de Kom., De man van veel, het boek nog altijd exact zo zou schrijven. Historicus Leo Balai vertelde gepassioneerdieerd over het slavenschip Leusden en de moord op meer dan 650 slaven. Janny de Heer vertelde over de lange weg die zij ging om onderzoek te doen voor haar historische roman over het 19de-eeuwse Suriname Gentleman in slavernij.
Ricardo MacNack

 

In de laatste ronde spraken Ricardo MacNack en uitgever Franc Knipscheer. Ricardo MacNack vertelde levendig over zijn jaar in de DDR, waar hij ervaring op moest doen om een drukkerij op te zetten en hoe er tegen hem als vreemdeling werd aangekeken; Vervlogen dagen was daarvan het gevolg. Uitgever Franc Knipscheer van uitgeverij In de Knipscheer vertelde hoe de crisis ook voordelen kan bieden aan uitgeverijen die hun nek uitsteken.

Saxofoniste Sanne Landvreugd gaf een mooie muzikale sfeer met werk van onder meer de Braziliaan Jobim.

Eardly van der Geld
Karin Amatmoekrim
Jeannette van Ditzhuijzen, Giselle Ecury, Eardly van der Geld
Franc Knipscheer
Saxofoniste Sanne Landvreugd
Het publiek

Ronny Lobo in Curaçao

Ronny Lobo
door Jean Mentens
Architect en schrijver Ronny Lobo leidt ons langs de groten van de Nederlandse en Papiamentse literatuur op Curaçao. Ronny Lobo (59) is de jongste loot aan de Curaçaose literaire stam. Zijn debuutroman Bouwen op drijfzand (In de Knipscheer, euro 22,00) ligt net in de winkel. ‘Ik ben geboren en getogen op Curaçao, maar uit Surinaamse ouders’, zegt de schrijver.
‘Mijn literaire peetvader is Frank Martinus Arion. Hij heeft mijn manuscript gelezen. Frank heeft me hard aangepakt. Mijn boek is na zijn kritiek zo veel beter geworden. In mijn ogen is Arion onze grootste levende schrijver, en zijn roman Dubbelspel is nooit overtroffen.’Dubbelspel speelt zich af op Curaçao, in het fictieve gehucht Wakota. De meeste gebeurtenissen en dialogen spelen zich af in het huis van hoofdpersoon Boeboe Fiel, een kerkhof en Campo Alegre 1, het reuzenopenluchtbordeel in de buurt van de luchthaven Hato 2, dat al bijna 65 jaar echt bestaat.’Mijn boek is voor 80 procent autobiografisch’, zegt Lobo, ‘behalve de seks die erin voorkomt, die kon ik enkel dromen.’

Lobo is architect en heeft uit zijn ambacht geput voor zijn boek. ‘Ik merkte eens hoe een dominante man het voor mij niet kon verbergen dat zijn timide vrouw feitelijk de belangrijkste beslissingen nam. Er kwam ook eens een opdrachtgeefster te overlijden vlak voordat ze de sleutel van haar huis van de aannemer ontving.

‘Voor de presentatie van mijn boek zocht ik naar een symbolische plek en die heb ik gevonden bij de baai van Santa Martha 3.’

Dat is een van de mooiste plekken van Curaçao. De natuur is er ongeschonden en er heerst een 17de-eeuwse rust. Op een idyllische plek verrijzen plots spookachtige heipalen van een verlaten project voor een hotel. De bouw is gestaakt na de opstand van 30 mei 1969, die Willemstad in brand zette.

Curaçao Santa Martha

‘Zelf heb ik niets met het mislukte project te maken gehad, maar ik ben wel altijd geïntrigeerd geweest door de betonnen heipalen als stille getuigen van mislukking, in deze mooie omgeving.’

Niet ver van deze plek wordt een nieuw project ontwikkeld voor rijke mensen die bij hun geld willen komen wonen: ‘Investeer in een toekomst waarin de vraag naar locaties met een gunstig belastingklimaat toeneemt, terwijl het aanbod afneemt’, beveelt de ontwikkelaar aan op zijn website.

‘Laat ik je meenemen naar onze meest literaire begraafplaats’, zegt Lobo, ‘de dood is immers ook een thema in mijn boek.’

Parijs heeft Père Lachaise en Londen heeft Highgate. Curaçao heeft zijn eigen tropische Zorgvlied waar de dichtheid aan overleden politici, kunstenaars, schrijvers en dichters hoog is: de begraafplaats van Bottelier 4.

‘Hier liggen de monumenten van de Papiamentstalige poëzie’, zegt Lobo en houdt stil bij de graven van Pierre Lauffer en Elis Juliana. We wandelen verder onder ruisende bomen die nog amper op het eiland te vinden zijn, maar nog wel op deze begraafplaats: de appeldam, de mispel, de kenepa en de mahok.

RK begraafplaats Curacao. Foto @ Sinaya Wolfert

Bij een kleine nis in een wal waar de graven vijf hoog zijn gestapeld, stopt Lobo. ‘Hier ligt Boeli van Leeuwen’, zegt hij. ‘Van de grote drie van de Nederlandstalige literatuur op Curaçao is alleen Arion nog in leven.

‘Tip Marugg, de derde van de drie, ligt niet op Bottelier maar op de protestantse begraafplaats aan de Roodeweg in Otrobanda 5, maar die zit meestal op slot.’

Op het eiland wordt, behalve in Bottelier, haast nooit een graf gegraven in een groene omgeving. Meestal wordt een huisje gebouwd voor de overledene. De begraafplaats ziet eruit als een dodendorpje, zonder groen.

‘Weet je dat het huisjes bouwen voor de doden op de Franse Caribische eilanden Martinique en Guadeloupe nog veel verdergaat? Daar worden gebouwtjes neergezet met alles erop en eraan: ramen, deuren, pilaren, een portiekje voor het huis, helemaal compleet.’

[uit de Volkskrant, ‘Ask the local’, zaterdag 16 november 2012]

 

Músika Curaçao toont de ziel van Curaçaose muziekwereld

Scharloo. Foto © Sinaya Wolfert (niet uit onderstaand boek)
Pas verschenen: Músika Curaçao, een fotodocumentaire over Curaçaose musici. Het boek dringt in woord en beeld door tot de ziel van de Curaçaose muziekwereld. Van de invloeden van de slavernij tot hiphop, van jazz tot klassiek, van opera tot zangkoor.
Curaçao is een muzikaal eiland. Veel mensen bespelen een instrument, zingen of dansen mee op de tonen van muziek. Muziek is overal aanwezig. In Músika Curaçao portretteren fotografe Sinaya Wolfert en journaliste Jeannette van Ditzhuijzen een kleine vijftig musici die te beschouwen zijn als muzikale ambassadeurs van hun eiland. Die furore maken op internationale podia. Zoals operazangeres Tania Kross, de zangeressen Giovanca, Kris Berry en Izaline Calister, pianisten Randal Corsen en Harold Martina, percussionist Pernell Saturnino, zanger Junior Tecla, de dit jaar overleden klassieke gitarist Julian Coco of steelpannist Konkie Halmeyer.
Musici die tijdens hun carrière op het eiland zijn gebleven komen in dit sprankelende boek eveneens aan bod. Boy Dap bijvoorbeeld, de twaalfvoudige winnaar van het tumbafestival, dat onlosmakelijk is verbonden met het Curaçaose carnaval. Als knulletje van vier luisterde hij ’s avonds al stiekem naar de muziek van zijn vader.

 

Of neem de 91-jarige Serapio Pinedo die in een schuurtje bij zijn huis vol liefde ka’i òrgels maakt. Hij heeft zichzelf de kunst aangeleerd om deze draagbare orgeltjes te maken die onder meer de typisch Curaçaose walsjes laten horen. Walsen die vaak gecomponeerd zijn door een van de leden van de illustere en vooral muzikale familie Palm. Nog steeds spelen nazaten van deze familie een belangrijke rol in de muziekwereld op het eiland en daarbuiten.
Fotografe Sinaya Wolfert portretteerde de musici tijdens hun optredens, of soms tijdens een zeldzaam moment van rust. Jeannette van Ditzhuijzen sprak met hen over hun carrière en hun liefde voor de muziek.
Barry Hay, zanger van Golden Earring en woonachtig op Curaçao, is inmiddels ook gevallen voor de Curaçaose music scene. Van zijn hand is het voorwoord bij dit kleurrijke en muzikale boekwerk. Daarmee legt hij onwillekeurig een link met Nederland, waar Curaçaoënaars steeds vaker muzikale furore maken.
Sinaya Wolfert en Jeannette van Ditzhuijzen – Músika Curaçao. Met voorwoord van Barry Hay.
A4 staand, hard cover, genaaid gebonden, 216 pagina’s.
Te bestellen via sinaya.wolfert@gmail.com. 38 euro excl. verzendkosten.

Caraïbisch Vers!

Op donderdag 28 november 20.00 uur kan het publiek in de Bibliotheek Bijlmercentrum in  Amsterdam Zuidoost kennismaken met de nieuwste Caraïbische boeken en hun schrijvers. In een flitsend programma met beeld en geluid gaat Michiel van Kempen (bijzonder hoogleraar West-Indische Letteren aan de Universiteit van Amsterdam) in gesprek met maar liefst negen schrijvers:
* Karin Amatmoekrim: zij schreef een roman over een uiterst delicaat moment in het leven van de Surinaamse publicist, vrijheidsheld en geschiedschrijver Anton de Kom: De man van veel. Het boek deed al veel stof opwaaien: gaat het liggen of dwarrelt het door?
* Leo Balai baarde als historicus groot opzien met zijn proefschrift over het slavenschip Leusden, een wetenschappelijke studie waarvan inmiddels een editie voor het grote publiek is verschenen: het gruwelijke verhaal van de koelbloedige moord op een schip vol slaven.
* Jeannette van Ditzhuijsen is bekend van verschillende boeken over de Antillen, maar presenteert nu voor het publiek het schitterende fotoboek over de Antilliaanse muziek Músika Curaçao van Sinaya Wolfert, waarvoor Jeannette van Ditzhuijsen de tekst schreef.
* Giselle Ecury, Antilliaans evengoed als Nederlands, voegde een nioeuwe roman toe aan haar oeuvre: De rode appel, een roman over de morele, psychologische en seksuele groei van Elisabeth.

* Eardly van der Geld schreef een actuele roman over de gevolgen van het slavernijverleden: Curaçaos bloed.

Giselle Ecury

 

*  Janny de Heerschreef een forse roman over een Duitse immigrant in het 19de-eeuwse Suriname: Gentleman in slavernij. Voor het boek verrichtte zij uitgebreid historisch onderzoek in  tal van archieven, maar wat telt is het romanverhaal.
*  Ricardo MacNacktekende voor het boek Vervlogen dagen in de voormalige DDR, een van de vele curiosa uit de Surinaams-Nederlandse letterkunde: een dagboek van een stage tussen 1982 en 1983 in het socialistische Oost-Duitsland.
*  Frank Ong-Alok maakte een multimediaal prenten-, liedjes- en verhalenboek met cd voor kinderen van 0 tot 100 jaar, veertien liedjes en zes verhalen onder de titel Bloemies.
Stephan Sanders. Foto @ Jan van Breda
* Stephan Sanders, tv-journalist en columnist van Vrij Nederland, schreef een aangrijpend relaas van zijn moeizame vriendschap met Anil Ramdas, een uiterst persoonlijk In memoriam onder de titel: Iets meer dan een seizoen.
U kunt boeken aanschaffen in de boekenstands en de schrijvers zullen hun werk signeren.
De muzikale begeleiding wordt verzorgd door Sanne Landvreugd.
Sanne Landvreugd. Foto © Michiel van Kempen

 

Datum: donderdag 28 november
Aanvangstijd:  20.00 uur
Locatie: Bibliotheek Bijlmercentrum, Frankemaheerd 2, Amsterdam Zuidoost
Toegang gratis; reserveren gewenst via brc@oba.nl / 020-6979916
Organisatie: OBA en Werkgroep Caraïbische Letteren

Curaçaose cultuurgids en agenda

San Pedro. Foto © Sinaya Wolfert

Fotografe Sinaya Wolfert brengt dit jaar een Curaçao cultuurgids met agenda 2013 uit, voorzien van vele verhalen en foto’s. De herdenking van 150 jaar afschaffing van de slavernij staat centraal in deze eerste Curaçaose Cultuuragenda. In de gids naast een agendadeel veel interviews en verhalen plus informatie over de Curaçaose cultuur.

Wie na het jaar het agendadeel eruit haalt, houdt een fraai boekwerk over met 16 uitneembare prentbriefkaarten, boeiende interviews, achtergrondverhalen en veel foto’s. Wolfert brengt in deze cultuurgids het heden en de toekomst in beeld vanuit het verleden, omdat de historie bepaalt hoe het eiland nu is. Er zijn verhalen en foto’s over het oogstfeest (seú), de landhuizen, de opera Slaaf en Meester van operazangeres Tania Kross, de plannen van Izaline Calister voor de herdenking van 150 jaar slavernijverleden, de spinverhalen van Mister Anansi (Nanzi) Wijnand Stomp.
Vanaf de indianen tot alle bevolkingsgroepen die in de loop der eeuwen Curaçao hebben aangedaan, zij hebben allemaal hun sporen nagelaten in architectuur, muziek, dans en theater, gebruiken en tradities, taal en voeding. In de gids is ook een overzicht opgenomen van optredens van Curaçaose artiesten in Nederland.

Informatie: Curaçao Cultuurgids met agenda 2013
Verkrijgbaar in Nederland via sinaya.wolfert@gmail.com
Formaat: 16,5 cm bij 21,5 cm
Prijs in Nederland excl. verzendkosten, inclusief BTW € 18,00 / op Curaçao Nafl. 47,00 excl. O.B.

Nieuw fotoboek Sinaya Wolfert

Willemstad — Curaçao Celebrations, zo heet het nieuwe fotoboek van Sinaya Wolfert. Zoals de titel al zegt: vol met festiviteiten op ons eiland. Natuurlijk ontbreekt carnaval niet, maar Wolfert ging ook naar minder vanzelfsprekende feesten, zoals het hindoefeest Holi Phagwa en een Joodse bruiloft. In Nederland is dit fotoboek reeds leverbaar in een beperkte oplage. Op Curaçao is het boek volgens de huidige planning rond de derde week van november beschikbaar en gaat het 110 gulden kosten. In de weekendbijlage van het Financieel Dagblad van 22 oktober jongstleden is in Nederland een uitgebreide reportage verschenen over dit boek. De foto hiernaast maakte daar deel van uit.

[uit Amigoe, 4 november 2011]

Otrobanda, a timeless poem of Curaçao

Otrobanda, a timeless poem of Curaçao is een weergave van de diversiteit aan mens, cultuur en bedrijf in Otrobanda, Willemstad. Het geeft het resultaat weer van de inspanningen en investeringen die vanaf eind jaren tachtig zijn geleverd om dit unieke stukje Curaçao als monument in oude glorie te herstellen.

Sinaya Wolfert maakte een fotoserie over het hart van het leven in Otrobanda in en rondom de monumenten. Mens en bedrijf in Otrobanda staan hierin centraal, met alle tegenstellingen en contrasten in oude ambachten, tradities en nieuwe ontwikkelingen van de huidige tijd. De ondersteunende teksten van de Curaçaose kunstenaar en Otrobandista Philip Rademaker doen de foto’s en daarmee Otrobanda tot leven komen.

Uitgeverij: Sinaya Wolfert
Aantal bladzijden: 160
Taal: Engels
Uitvoering: genaaid gebonden met harde omslag
Formaat: 29,7 x 21 cm oblong
isbn: 978-90-810998-1-3
Prijs € 35.25

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter