blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: recensie

Taal en slavernij

door Marc van Oostendorp

“Deze mengtaal”, schreef John Stedman in 1790 over het Sranan, de taal van de meeste Surinamers, “is zo zoet en welluidend dat er zelfs in het beschaafdste Europese gezelschap niets anders gesproken wordt in Suriname; ze is ook uitzonderlijk expressief en rijk aan gevoel.”
Dat blanken aan het eind van de achttiende eeuw zo positief over het Sranan dachten is nieuws. Het nuanceert het beeld dat het in de koloniën een taal waarin de slaven, afkomstig uit verschillende Afrikaanse taalgebieden en gedwongen te communiceren met hun blanke slavendrijvers, onderling met misschien ook met de meesters, spraken. Het was een taal die ook de blanken gebruikten en zelfs apprecieerden. read on…

Slavernijverleden: De oma van Waldemar Nods was een slavin en heette Mimie

by Liliane Waanders

Waldemar Nods. Over hem wilde Annejet van der Zijl een boek schrijven. Ze kon het zich veroorloven na het succes van Anna: het leven van Annie M.G. Schmidt. En net als altijd ging ze grondig te werk. Ze reisde naar Suriname om daar de familiegeschiedenis van Waldemar Nods – die de bijnaam ‘Sonny Boy’ kreeg – uit te zoeken. Maar uiteindelijk paste die voorgeschiedenis niet in Sonny Boy. read on…

Henk Egbers: Priester tussen kruis en hakenkruis

De ondertitel luidt: Mozaïek van een leven tussen twee fascistische utopieën. “Wat was in de kern het verschil tussen een paus die de Una Sancta Catholica, een wereldkerk met het alleenrecht op de waarheid, verkondigde en een Hitler die oreerde: ‘Ein Volk, Ein Reich, Ein Führer’? read on…

Boekrecensie: De terugkeer van Ricardo Bonifacio

door Ko van Geemert

 

Het lijkt er sterk op dat de Curaçaose roman in de lift zit. De laatste jaren verschenen er in elk geval duidelijk meer dan in de jaren ervoor. Ik noem De supermarkt van Viera van Eric de Brabander en Bouwen op drijfzand van Ronny Lobo uit 2013, de vierde druk van Erich Zielinski’s De Engelenbron (2004), Schutkleur van Bernadette Heiligers, Maan en zon van Stefan Brijs, De lichtkamer van Henriette de Mezquita uit 2015 en Schaduwvrouw van Margarita Molina uit 2016. Stuk voor stuk romans en verhalen die de moeite waard zijn. En dit zijn slechts enkele voorbeelden. Niet toevallig uitgegeven door een en dezelfde (Nederlandse) uitgever, de op dit terrein meest actieve: In de Knipscheer. Nu is er dan deze debuutroman van Chesley Rach: De terugkeer van Ricardo Bonifacio. Rach is in 1952 geboren op Curaçao. Zijn vader kwam uit Suriname, zijn moeder uit Trinidad. read on…

Neruda: De lippen van de aarde

door André Oyen

De Chileense Nobelprijswinnaar Pablo Neruda staat nog altijd in de belangstelling hetzij door romans van anderen zoals En het vergeten zo lang, roman van Pauline Slot uit 2010 of Malva van Hagar Peeters uit 2016, of wel door publicatie van onuitgegeven werk zoals Je voeten raak ik in de schaduw en andere nooit eerder gepubliceerde gedichten uit 2015. Die niet tanende aandacht voor alles wat Neruda te maken heeft is zeker op zijn plaats als je de pas gepubliceerde vertaling van Honderd ‘Oden’ leest. De Belgische uitgeverij P en de Nederlandse uitgeverij In de Knipscheer werkten samen om deze prachtige tweetalige versie (Spaans-Nederlands) in een vertaling van Bart Vonck op de markt te brengen. read on…

Michiel van Kempen over Albert Helman, in De Literaire Hemel

Op vrijdag 10 maart 2017 is Michiel van Kempen te gast in De Literaire Hemel in het Drentse plaatsje Amen, vlak onder Assen. Tweemaal per maand wordt daar in café De Amer aandacht besteed aan literatuur. Op 10 maart zijn ook de Urugayaanse schrijfster Carolina Trujillo en de Groningse dichter Sacha Landskroon te gast. Presentatoren zijn Annette Timmer en Albert Haar. read on…

Albert Helman: Een geboren dwarsligger

door Norma Montulet

Een monumentale biografie, 863 pagina’s. Gebonden en met leeslint. Dit moet dus wel hét standaardwerk zijn over Albert Helman. Of liever gezegd over Lodewijk Alphonsus Maria Lichtveld, zoals Helman eigenlijk heet. En de moed zonk mij in de schoenen. Ik hou niet zo van monumentale biografieën. Een biografie moet gelezen worden als een leesboek of in ieder geval als een goed geschreven geschiedenisboek en bij een biografie van deze omvang denk je eerder aan een encyclopedie. Alsof de biograaf achter zijn laptop ging zitten, en dacht: ‘Alles wat ik weet over Albert Helman is dit!’ read on…

Openhartige gesprekken met tante Cynthia

door Hilde Neus

Al veel belangstelling kreeg het boek Het lot was mij gunstig gezind. Openhartige gesprekken met Cynthia Mc Leod van uitgeverij Conserve (2016), dat onlangs werd gepresenteerd bij boekhandel Faranaz op de nieuwe locatie. Niet verwonderlijk, gezien het feit dat zij onze meest geliefde schrijfster is. In het voorwoord noemt Jean van de Velde haar ‘the Grand Old Lady’ van de Surinaamse literatuur, en dat is heel toepasselijk. ‘Ze heeft de gewone mens in Nederland en Suriname aan het lezen gekregen, de geschiedenis via haar werk toegankelijk gemaakt.’ read on…

Frank Martinus Arion: een veelzijdig gedreven persoon

We besteden aandacht aan het Liber Amicorum (Vriendenboek) voor Frank Martinus Arion, die in 2015 overleed. Onze redacteur Jerry Dewnarain heeft hem ontmoet toen de schrijver van Curaçao in verband met een literatuurcongres hier was, een scholentoer deed en zo in Nickerie terechtkwam, waar Jerry toen les gaf. Dat was het begin van een avontuur, want hij besloot op het eiland les te gaan geven en wel op de school van Arion. Maar daarover later mee. Dewnarain bespreekt het Papiamento-gedeelte, en Hilde Neus kijkt naar het Nederlandstalige deel van het boek. Deze keer dus samen. [red. dWTL] read on…

Double Play: histrionic tone

Double Play: Rotterdam Review 27 January, 2017
Dir: Ernest Dickerson. 2017, US/Curaçao, 130 mins

by Jonathan Romney

The last place you might expect an internationally known director to turn up is in the Curaçaoan film industry, but that’s where versatile veteran Ernest Dickerson can be found with Double Play, a production from the Caribbean nation that in many ways pitches itself as an advert for the cultural vibrancy – and filming opportunities – of the island. Based on a novel by Kurasoleño writer Frank Martinus Arion, the film is clearly steeped in the spirit of place, has a strong international cast and is very handsomely mounted. read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter