blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: poëzie

Derek Walcott – Love after Love

The time will come
when, with elation
you will greet yourself arriving
at your own door, in your own mirror
and each will smile at the other’s welcome,
and say, sit here. Eat.
You will love again the stranger who was your self.
Give wine. Give bread. Give back your heart
to itself, to the stranger who has loved you
all your life, whom you ignored
for another, who knows you by heart.
Take down the love letters from the bookshelf,
the photographs, the desperate notes,
peel your own image from the mirror.
Sit. Feast on your life. read on…

Diana Lebacs – De Planter

(Opgedragen aan Frank Martinus Arion)

Hij liep rond in het onbewerkte land
en plantte woorden
een voor een in de rulle aarde.
De planter,
kwiek ter been. read on…

Astrid H. Roemer – Op Poes Steffi

1.
Miauw ik ben wakker en krijg ik
een kus. Niet op mijn tenen maar op mijn
slaapmuts. Ik heb je gemist. Je
was niet in mijn dromen. Je lag naast mij
in bed. Ik heb jou niet meegenomen. Maar jij bent
mijn maat en mijn betere helft. Ik wil voor je zorgen tot
in het uur dat je sterft. read on…

Thea Doelwijt – Hai gudu Sranan

Klopt, mi doro! Een jaar geleden ook, hoor. Maar dat was meer een vakantie… behalve een actie op het Kinderboekenfestival in Commewijne. Eigenlijk moet ik gewoon zeggen: ‘Wi doro’. ‘Juf’ Marijke van Geest is natuurlijk mee. Sinds 51 jaar… en zij ontmoet tientallen (honderden) oud-studenten… oud geworden, ja, maar ik bedoel van vroeger toen zij hier les gaf, van 1964 tot 1983. Boi, ik was hier al in 1961. Ik begon bij het oude dagblad Suriname. Ai Sranan, en nu… nu zegt iedereen (nou ja, bijna iedereen) dat ze mijn boeken hebben gelezen. read on…

Gesprek met Romeo Grot

door Sita Gajadien

Romeo Grot (55) heeft onlangs Fu a lobi gi Sranan, een bloemlezing van gedichten rond de onafhankelijkheidsgedachte, uitgegeven. Zijn oorspronkelijke bedoeling was om deze in verband met de viering van 40 jaar onafhankelijkheid uit te geven, maar door omstandigheden lukte dat niet. Hij schrijft zelf ook gedichten en publiceerde zijn eerste bundel in 1973. De rode draad in deze bundel is de liefde voor Suriname en zijn bevolking. Om wat meer te weten te komen, had ik een gesprek met hem. read on…

Ester Naomi Perquin – Hoe het was

Hoe het was

 

De soldaten aan de overzijde waren gek. Ze openden hun borstkas en borgen onze kogels erin op. Ze openden hun schedels
en hun bovenbenen. Ze legden onze stroppen
om hun nek en gingen eraan hangen. read on…

Bernardo Ashetu – Verweg

Verweg
in harde,
harde spelonken
groeit er ijs. read on…

Albert Helman, een reizend leven

door Tessa Leuwsha

 

Hoe wordt een mens wie hij is? En hoe is het mogelijk dat iemand gedurende zijn leven zo enorm productief is? Die vragen bekropen me bij het lezen van de biografie van Albert Helman door Michiel van Kempen. Helman was niet alleen uiterst actief op literair gebied. Hij produceerde in eenzelfde tempo boeken en andere geschriften, als dat hij vrienden vergaarde en vrouwen versleet. Zijn dadendrang doet denken aan V.S. Naipaul, nog zo’n grote Caribische schrijver. read on…

Albert Helman- Jagersliefde

Alle vogeltjes hebben hun nesten,
alleen jij en ik niet, wij vinden geen plek
om te slapen. Wij leven buiten,
slapen onder ’t vervallen afdak,
bewonen de wildernis. Maar dat geeft niet
want mijn liefde voor jou is groter
dan die van de papegaaien die
als een van het koppel wordt aangeschoten
zoals ze daar met elkander vliegen,
de tweede net zo lang in de lucht blijft
rondhangen, totdat de jager deze
ook neerschiet.

Albert Helman
Uit: Adyosi/Afscheid (1994)

 

papegaaienmunt

Simon Vestdijk – Epiloog

Vergeet het jaar dat u weemoedig maakt,
Vergeet het jaartal dat u heeft doen beven,
Vergeet de helden die voor ’t voetlicht sneven,
Vergeet het ziekbed waar gij hebt gewaakt. read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter