blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: multiculturele samenleving

“Witte mensen zijn net verwende kinderen”

Een zonnige ochtend op een terras aan de rand van de Amsterdamse grachtengordel. Het boek Hallo witte mensen van Anousha Nzume, dat begin dit jaar uitkwam, zorgde voor veel verontwaardiging en boosheid. Een gesprek over racisme, discriminatie, witte superioriteit en fragiliteit. En wat bedoelt ze met culturele toe-eigening? read on…

Er waart een cultuurmarxistisch spook door ons diversiteitsdebat

, socioloog aan de Universiteit van Peking, moet bij termen als ‘wit privilege’ en ‘institutioneel racisme’ altijd aan de Culturele Revolutie onder Mao denken. „Zo politiseer je huidskleur en zet je groepen tegen elkaar op.” read on…

Mijn Wilhelmus / Zeg me hoe u het volkslied zingt

door Herman Vuijsje

“Juist van deze generatie, die in het verzet tegen ‘racisme en fascisme’ een belangrijk steunpunt vond voor haar eigen anti-autoritaire gezindheid, zou je verwachten dat ze zich door het Wilhelmus liet inspireren.” read on…

De beklemmende witheid van Zomergasten

door Sander Philipse

[fragment] Zo’n brede vorming ontbreekt bij een groot deel van hoogopgeleid wit Nederland. Niets James Baldwin, Gloria Wekker of Kimberlé Crenshaw, niets postkolonialisme, niets theoretische kennis van antiracisme, niets begrip van machtsverhoudingen en onderdrukking. We mogen al blij zijn als iemand drie zinnetjes uit de laatste populaire documentaire over een zwarte Amerikaan heeft onthouden. read on…

Halfweg – Muziektheater van Dichi Wit

In de energieke en meeslepende muziektheatervoorstelling Halfweg gaat actrice Dichi Wit op zoek naar haar multi-etnische achtergrond. Aan de hand van het levensverhaal van haar opa neemt ze haar publiek mee op een muzikale reis van Suriname naar Noord-Holland. read on…

Waarom het gebruik van het woord ‘neger’ ontzettend grof en allesbehalve grappig is

Twitter ontplofte vorige week zowat nadat een paar Twentse meiden een spandoek op Schiphol omhoog hielden met de woorden ‘neger’ en ‘chocoladekindje’ erop. read on…

Wilhelmus zingen? Ammenooitniet!

door Mala Kishoendajal

Ik heb nooit, nooit het Wilhelmus meegezongen in de bijna vijftig jaar dat ik Nederlander ben, en zal het ook nooit, nooit zingen. Waarom? Ten eerste, omdat het een strijdlied is van blank Holland ten tijde van de Spaanse bezetting van de Nederlanden. Het is dus niet mijn strijd of bevrijding, want ik heb Indiase wortels. read on…

Niks Bounty

door Walter van der Kooi

Het onderwerp ‘gemengde relaties’ lijkt presentator Iris van Lunenburg op het lijf geschreven: haar huidskleur donker, haar vriendjes steevast wit. Dat vond ze, als adoptiebaby uit Haïti, opgegroeid in melkwit Emmen, tamelijk vanzelfsprekend, tot ze besefte dat ze eigenlijk sowieso alleen maar op ‘wit’ viel. ‘Heb je wel eens met een zwarte jongen gezoend?’ vraagt een vrouwenstem (de regisseur?). ‘Nee, ik vind ze niet zo aantrekkelijk’, zegt aantrekkelijke Iris. Oei. En raar, vindt ze zelf, want ‘niks Bounty, ik houd veel van donker, van buiten en binnen’. read on…

Als je ziet wat wit over zwart zegt, dreig je alle geloof in de mensheid te verliezen

door Stevo Akkerman

Het was op de Centrale Markt van Paramaribo, waar ik duidelijk niet zwart was, dat een jongen me toesiste: ‘Hey, white monkey’. Ik kon daar wel om lachen, en het paste ook perfect bij de research die ik in Suriname aan het plegen was, dus mij hoorde je niet klagen. read on…

Colonizing children: ‘Verraaier, verraaier!’

“Ik liep maar met ze mee. Onmiddellijk werd ik weggeduwd, uitgescholden en uitgejouwd. De groep waar ik bij ging staan joeg mij honend weg, de andere groep schreeuwde: ‘Verraaier, verraaier!’
Ik had een foute keus gemaakt, was als Indo bij de Hollandse belanda’s gaan staan.” read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter