blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Lachmising Karin

Karin Lachmising – Contact

Thuis heb ik heel lang op het terras gezeten,
ik keek naar de maan, alsof die knikte, zei,
dat het gaat zoals het gaat.
Ik dacht daar nog over na,
wat had ik gezegd, gedaan read on…

Noodzaak voor verder onderzoek van het Sarnámi

Verslag in woord en beeld van het Sárnami congres

 

Deze pagina is geheel gewijd aan de vorige week (5/6 mei 2017)  gehouden Sarnámi-conferentie, gehouden in het Universiteits guesthouse in Paramaribo. Moderatoren tijdens de discussies waren Indra Djwalapersad, Radjen Baldew, Bhola Narain en Maurits Hassankhan. Op deze literaire pagina zijn korte verslagen van de gepresenteerde lezingen opgenomen, gemaakt door Sita Patadien [SP] en Hilde Neus [HN]. Er was ook vertier. In de avonduren werden er baithak gana liederen ten gehore gebracht door Kries Ramkhelawan en zijn gezelschap. Op de tweede dag waren er diverse auteurs die voordroegen uit eigen werk. Ook presenteerde de toneelgroep Hasti Masti onder leiding van Shanti Matai een sketch die mooi aansloot bij het thema van de conferentie: grootouders die moeite hebben om te communiceren met hun kleinzoon, omdat die het Sarnámi niet spreekt. Vastlegging en overdracht is belangrijk bij het voortbestaan van een taal. Voor het Sarnámi is de prognose positief en deze conferentie draagt daar zeker aan bij. Alle foto’s: Michiel van Kempen. read on…

Ademhalen: Mogen meisjes en vrouwen zichzelf zijn?

Ondanks er wereldwijd stappen voorwaarts worden gemaakt over vrouwenrechten, is de situatie allesbehalve rooskleurig. Zowel mannen als vrouwen houden de ontwikkelingsmogelijkheden van meisjes en vrouwen tegen, vanuit hun aangeleerde opvattingen over genderverhoudingen. Meisjes en vrouwen kunnen daardoor niet zichzelf zijn. Er wordt anders naar hen gekeken wanneer ze nog geen kinderen hebben op een bepaalde leeftijd of als ze een mannenberoep uitoefenen. read on…

Eerste voorstelling Ademhalen op 8 maart in Nickerie

In opdracht van de Nederlandse ambassade heeft schrijfster Karin Lachmising in 2015 het theaterscript Ademhalen geschreven. Aan de basis van deze verhalen staan waargebeurde levensverhalen van vier vrouwen uit Nickerie. In de vorm van een theaterstuk worden thema’s over de beleving van vrouwenrechten in Suriname op kunstzinnige wijze belicht. De Nederlandse ambassade presenteert deze theatervoorstelling, op de Internationale Dag van de Vrouw (8 maart). De première van deze voorstelling vindt plaats in het Cultureel Centrum Nickerie (CCN) in Nieuw Nickerie. read on…

Ademhalen – een voorstelling over vrouw-zijn

Ademhalen van Karin Lachmising, is een voorstelling over vrouw-zijn, overmoedige keuzes, cultuur en tradities: “Hum log ke himmat, dekh!” Regie: Alida Neslo. read on…

Liefde in tijden van gebrek: Een verhaal, een personage en een donkere materie

door Karin Lachmising

 

Het is ‘s avonds laat wanneer ik het recensie-exemplaar ophaal bij een collega. In het donker staan we nog even te kletsen terwijl ik Liefde in tijden van gebrek vasthoud. Het 340 pagina’s tellende boek ligt zwaar in de hand, terwijl het in de schaduwtinten lijkt of Astrid Roemer vanaf de voorplaat mij afwachtend aankijkt. Schrijvers kunnen aan alles leven geven, zelfs aan de vlakke voorkant van een boek. read on…

Karin Lachmising – Mi gron 2

Als ik ben
een stip in de tijd,
mijn grond ontnomen,
ontgrond, lagen, in rood
zand, het leven braak leggen, read on…

Het Open Boek van Karin Lachmising – schrijfster

door Chandra van Binnendijk

Welk boek ligt er momenteel naast uw bed?
Zadie Smith, White Teeth. Daar ben ik net aan begonnen. Wat me gelijk aantrok in de recensie is dat het zoveel verschillende culturen beschrijft. Personages die vanuit verschillende werelden in Londen wonen. Die gelaagdheid wil ik weer terugvinden. En omdat ik altijd twee boeken tegelijk lees, ligt er ook Jij zegt het van Connie Palmen. Dat vind ik een heel vervelend boek. Ik lees het wel uit, want misschien ontdek ik het mooie nog erin. Soms moet je een boek eerst neerleggen om het geheel te kunnen overzien. read on…

Herinneringen aan Els Moor (III)

Ode aan een tranga uma
De Clark Accord Foundation (CAF) is bevoorrecht geweest met jouw literaire bijdrage, Els Moor. Een bijzonder mens was jij, je nam geen blad voor de mond …..ik mocht nooit switi Sranan van jou zeggen. Want dat vond je nonsens. ‘Laat die switi maar achterwege’, zei je dan vastberaden. Clark geloofde sterk in Gods hand. Hij had bewondering en respect voor sterke vrouwen. Winnie Mandela bewonderde hij om haar strijdvaardigheid, Maxilinder om haar non-conformisme, zijn moeder om haar onvoorwaardelijke liefde.
Lobi Els waar zal ik jou plaatsen? read on…

Multiculti of toerist in eigen land?

door Karin Lachmising

De slager is tegenwoordig een wonderlijke winkel van vreemdsoortig vlees en bijbehorende naambordjes. We zijn zó een sociale samenleving, dat we ons volledig hebben aangepast aan de – inmiddels niet meer zo heel nieuwe – Surinaams-Braziliaanse bevolking. Ik sta vertwijfeld te kijken naar de onbegrijpelijke namen en het even raadselachtige vlees in de vitrine, terwijl de Braziliaan doelgericht binnenstapt en in een voor mij onverstaanbare taal zijn bestelling opgeeft. Ik voel me toerist in eigen land. De integratie van deze ‘nieuwe Surinamers’ vlot aardig. read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter