blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: essay

Essay: 35 jaar decembermoorden

Vandaag heeft Uitgeverij Van Gennep de publicatie van Verzwegen werkelijkheid. De rechtsorde onder Bouterse, het nieuwe boek van Theo Para, aangekondigd. Het boek verschijnt in januari 2018. read on…

Papiamentstalige poëzie van de Kambio-generatie

door Henry Habibe

In de jaren zestig/zeventig van de vorige eeuw publiceerden verschillende Antilliaanse en Arubaanse auteurs gedichten in het Papiaments. Deze waren, vergeleken met de publicaties van hun voorgangers, vernieuwend. Een dichter als de Arubaan Federico Oduber had aanvankelijk een maatschappij-kritische visie en verwoordde dat in zijn werk. In dezelfde periode is een klein aantal Arubaanse dichters ongeveer dezelfde weg ingeslagen. In dit essay probeer ik na te gaan hoe de vernieuwing in de Papiamentstalige poëzie tot stand kwam.*) read on…

Nydia Ecury – een portret

door Zaza de Ridder

Biografie
“Nydia Ecury, ofwel volledig Nydia Maria Enrica Ecury, is op 2 februari 1926 geboren op Aruba als negende van dertien kinderen (Joubert 2013, 7). Haar vader, Segundo ‘Dundun’ Ecury, was ereconsul van Haïti en van Arubaanse afkomst, met voorouders in Afrika. Haar moeder, Shon Annie Ecury-Ernst, was een weeskind uit Curaçao van waarschijnlijk Duitse komaf, haar vrije tijd besteedde zij graag aan het maken van gebak. Nydia studeerde in Canada en schreef als journaliste stukken voor de Lago-raffinaderij op Aruba. In 1957 verhuisde zij naar Curaçao, waar ze Engelse les ging geven op onder andere de Nilda Pintoschool en ook privélessen gaf in Papiaments. In 1960 trouwde ze met de Nederlandse Wilhelm Eduard Isings. Zij kregen twee kinderen: Caresse Isings Ecury en Wilhelm Alexander Isings. In 1964 scheidde Nydia van Wilhelm Eduard, waarna ze in haar eentje de kinderen opvoedde. read on…

Aletta Beaujon – Ochtend

 

In de verse ochtend
zijn de blaren vochtig nog
al heeft het gister niet geregend
de dieren druilen
beslagen behaarde domme neuzen
snuiven de groene morgen
droevig in
en de hele lucht is wakker
boven de akkers
van mijn vader read on…

Over occidentofobie: haat tegen westerse cultuur

door Paul Cliteur

Een van de grote problemen van onze tijd, een probleem dat filosofen, politici, intellectuelen en geëngageerde schrijvers van onze tijd zou moeten bezighouden, is de haat jegens de westerse cultuur: de occidentofobie. read on…

Dag der vrijheden, Mansipasi of Keti Koti

door Bris(path) Mahabier

 

Masra, ju ati no mun bron
te m’ sa aksi f’a du kon
tak mi totro
na katibo
ben kan doro so wan ten,
…so wan pen!

Masra, ju ati no mu bron
Ma sortu sabi
Mi totro ben abi? read on…

Water naar de kraan dragen


Slavernij in eigen kring

Zaterdag 1 juli is Keti Koti, de nationale herdenking van de afschaffing van de slavernij. Afschaffing? Ellen Ombre zag in Afrika dat er nog een lange weg te gaan is.

door Ellen Ombre

 

Olaudah Equiano, een Afrikaanse jongen van elf, werd met zijn zus ontvoerd in het zuiden van het huidige Nigeria. Niet door Boko Haram, de wrede mensenroversbende die in Noord-Nigeria stelselmatig mannen vermoordt en meisjes tot slaven maakt en als ruilhandel inzet, maar door kidnappers, eeuwen geleden, in de bloeitijd van de trans-Atlantische slavenhandel. read on…

Het racisme van een witte man en een zwarte date

door Niels Posthumus

.

Essay ‘Regenboognatie’ Zuid-Afrika is 20 jaar na de apartheid nog niet kleurenblind, ziet correspondent Niels Posthumus. Zeker niet binnen de liefde. En hijzelf?

Lang dacht ik nauwelijks na over de kleur van mijn huid. En evenmin over die van de vrouwen op wie ik verliefd werd. Ik had een links-progressieve opvoeding genoten. Mijn kleurenblindheid sprak voor zich, toch? Tot ik in Zuid-Afrika ging wonen. read on…

Bevrijd nationale herdenking slavernijverleden van raciale ketenen

door Aart G. Broek

Op 1 juli 1863 maakte een proclamatie van koning Willem III formeel een einde aan slavernij in het Koninkrijk der Nederlanden. In Suriname en op de Nederlands-Caribische eilanden werden God, de koning en de gouverneur feestelijk geprezen. De slaveneigenaren werden financieel gecompenseerd. De slaven verloren de status van bezit en werden (potentieel) burgers. We worden inmiddels geacht de slavernij massaal te herdenken en de bevrijding uit die slavernij evenzo massaal te vieren; het liefst twee dagen achtereen. Daar valt wel wat op af te dingen. read on…

5 juni 2017: Apan ájá aur sab kalkatihan ke yád men

door Bris Mahabier

1. De kalkatihá’s emigreerden met de hoop op terugkeer

Kalkatiha’s, zo werden in Suriname de Brits-Indische contractarbeiders door hun kinderen, de Hindoestanen van de tweede en de derde generatie, genoemd. Immers, de emigranten waren uit de havenstad Calcutta vertrokken, vandaar deze benaming. 80% van de Hindoestaanse contactarbeiders kwam uit Uttar Pradesh. read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter