blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: column

De Werkgroep 18e Eeuw-lezing 2018: Slavernij in de vroegmoderne kunsten

Wat hebben een toneelstuk uit 1796, een tentoonstelling in het Rijksmuseum in 2020 en een avond in SPUI25 op 18 januari 2018 met elkaar gemeen? Ze gaan alle drie over de verbeelding van slavernij in de achttiende eeuw. De Werkgroep 18e Eeuw-lezing 2018 biedt een gevarieerd programma met korte lezingen, een gesprek, toneelspel en een column. read on…

Mi kumba blaka

door Pim de la Parra

Als witte Srananman kan ik me heel goed inleven in de gevoelens van de blanke Zuid-Afrikaanse dichteres Antjie Krog, die in de jaren tachtig van de vorige eeuw droomde van een pil, die haar net zo zwart zou maken als haar donkerkleurige landgenoten. read on…

Ik ben dood- en doodmoe van die huidskleurobsessie

door Sylvain Ephimenco

.
Wat mij betreft zou cabaretière Jetty Mathurin tot aan haar negentigste levensjaar moeten blijven optreden. Wat een fijn en talentvol mens! Begin deze eeuw ging ik naar haar voorstelling Welopgevoed en Jetty las mijn laatste boek. Vervolgens gingen we op Radio 1 elkaar recenseren. Wat ik me van die voorstelling kan herinneren, is het formidabele acteertalent van de Surinaamse cabaretière, die in staat was hilarische typetjes als Taante en neef Stanley neer te zetten. read on…

Een vliegtuig komt uit de lucht vallen

25 jaar Bijlmerramp

door Michiel van Kempen

Herinnering is een vale vogel die uit de lucht komt vallen, zijn vleugel schampt en tot gruis vervalt. Ergens in dat gruis schuilen wij, mensen, klein in het aangezicht van krachten die wij zelf ooit opgeroepen hebben maar niet langer beheersen.
Een vliegtuig kan uit de lucht vallen, we weten het, en sinds 4 oktober 1992 weten we dat dat ook kan in een dichtbevolkte wijk van een westerse stad, onze stad: Amsterdam, maar toch: die ramp heeft de stemmen nooit doen verstommen dat de capaciteit van Schiphol nog flink uitgebreid moet worden. read on…

Misbruik het verleden niet voor morele chantage

door Sander van Walsum

“Het geeft geen pas erop te wijzen dat Nederlandse slavenhandelaars werden bevoorraad door Arabieren en zelfs door Afrikanen. Dat de Nederlandse welvaart toch echt zijn origine vond in de handel met de landen rondom de Oostzee – de zogenoemde moedernegotie – en niet in de wingewesten. En dat slavernij en kolonialisme in de landen van de daders voortdurend ter discussie werden gesteld.”
read on…

Afscheidscadeau

door Sharda Ganga

Vorige week hebben wij Remie, mijn oudste broer, vaarwel gezegd. Hij was ooit een briljante jongeman, die zich gedwongen voelde zijn thuis en familie te verlaten in de nasleep van 8 december 1982 en zijn studie in Nederland te vervolgen. Zijn heengaan en afscheid hebben mij laten stilstaan bij wie we zijn als land, wat we onszelf aandoen en hoeveel onzichtbare slachtoffers onze recente geschiedenis heeft gemaakt. read on…

Het politieke links is kapot

door Rosanne Hertzberger

De linkerkant van het politieke spectrum is kapot. Niet zo’n beetje ook. Ze worden gegijzeld door puristen die zich bezighouden met taalzuiveringen en het bestormen van standbeelden. read on…

Wilhelmus zingen? Ammenooitniet!

door Mala Kishoendajal

Ik heb nooit, nooit het Wilhelmus meegezongen in de bijna vijftig jaar dat ik Nederlander ben, en zal het ook nooit, nooit zingen. Waarom? Ten eerste, omdat het een strijdlied is van blank Holland ten tijde van de Spaanse bezetting van de Nederlanden. Het is dus niet mijn strijd of bevrijding, want ik heb Indiase wortels. read on…

De witte identiteitspolitiek van alt-right is niets minder dan eeuwenoud racisme in een nieuw, hip jasje

door Harriët Duurvoort

Ik luister naar Billy Holidays prachtige, dichtgeknepen, bittere stem. Blood on the leaves and blood on the root/ Black bodies swinging in the Southern breeze/ Strange fruit hanging from the poplar trees.

Het is doodeng. Er valt niets te ontmaskeren aan de KKK of neo-nazi’s. Terreur, moord en marteling is altijd hun trotse handelsmerk geweest. Ze marcheren anno 2017 blakend van zelfvertrouwen terug uit de marge naar de mainstream, met rugdekking van president Trump. read on…

Michael Slory: Alsof men alles loslaat

door Michiel van Kempen

Het gestommel in het dichte huis aan de Rembrandtstraat in Paramaribo-Noord begint zodra ik aan het hek heb gerammeld. Dat is een goed teken. Daarna hoor ik zijn vertrouwde stem en nog wat later wordt het gordijn van zijn neutenwoning opzijgeschoven en gluurt hij van bovenaf naar beneden: Michael Slory, dichter. Hij lijkt me van achter zijn gordijn te woord te willen staan, maar als ik zeg dat ik iets voor hem heb meegebracht, scharrelt hij ergens zijn sleutels tevoorschijn en hoor ik hem de met golfplaten dichtgetimmerde trap afdalen. De benedendeur zwaait open en daar staat hij in een knalgele, glimmende damesregenjas. Waar heeft hij die nou weer vandaan gehaald? read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter