blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: column

Starting university and becoming the black girl all over again

by Ayanna van der Maten

I grew up in Hackney in East London in a mixed heritage family. I had always felt my race; I had always seen from tv, from the way teachers treated me, from the way old white ladies received my presence, that I was not quite right. I had always known since being a very young child that BLACK was not ideal in the eyes of society. It was not beautiful, it was not smart and it was generally not very pleasing. I had known this, I had internalised it, and I had eventually learned to overcome and stand above it. read on…

Dean Bowen – Dat kleine woordje

Mijn vriendin begint te grinniken.
Ik kijk haar verrast aan en vraag waar ze zo om moet lachen.
Ze zegt me dat ik haar zelden reden geef om stil te staan bij het gegeven dat ik onder andere een Surinaamse achtergrond heb. Dat ik dit slechts in een aspect van mijn spreken verraad.
Ik kijk verward als ze me vraagt of ik weet waarover ze het heeft en zeg haar dat ik werkelijk geen idee heb. read on…

Pijnlijk misverstand: identiteitsjournalistiek

door Tom-Jan Meeus

In het Brabantse dorp van mijn jeugd noemden ze mijn vader d’n hengstenboer. Hij toerde met een trekkertje en aanhanger door het platteland, vooral langs boeren, en liet zijn hengsten tegen betaling merries bevruchten. De rest van het jaar verbouwde hij wat graan en hield hij enkele koeien – en soms een varken. Hij had geen opleiding, hij had amper geld. Er waren twaalf kinderen. read on…

Ik schaamde me voor die Van Heemstra-steen op een bergtop in Suriname

door Marjolijn van Heemstra

Ooit bezocht ik de Volzberg in Suriname. Een zware tocht door de jungle en daarna in de brandende zon een klim naar de granieten top. Bovenop de berg ligt een plakkaat met mijn achternaam erop, daar neergelegd door een voorvader die gouverneur was van Suriname en een eeuw voor mij dezelfde weg aflegde. read on…

Dat waren de namen

door Paul Scheffer

De nieuwe directeur van kunstcentrum Witte de With heet Sofía Hernández Chong Cuy. Het is een fijne smeltkroes van invloeden, die de uit Mexico afkomstige curator ons met haar naam laat zien. Ondertussen gaat ze leiding geven aan een instituut dat gebukt gaat onder zijn eigen naamgeving. De zeventiende-eeuwse admiraal Witte Corneliszoon de With mag volgens de raad van toezicht niet langer worden geëerd. read on…

Het vijfde inzicht

 door Pim de la Parra

Toen ik twee weken geleden wakker werd wist ik opeens dat ik niet langer door moest gaan met het schrijven van deze column. Een poos daarvoor had dit besluit zich al aangekondigd: ik besefte dat ik de lezers eigenlijk niets meer te vertellen heb. Ook drong het tot me door dat ik met het schrijven en publiceren van deze column een subtiel ego-ik in stand houd en versterk. Wat me ervan weerhoudt om dieper af te dalen in de stilte van mezelf. Iets waar ik gezien mijn rijpe leeftijd toch wel aan toe ben. read on…

Een Surinaamse schrijver in Amsterdam

door Chris Polanen

Gedreven door een ernstige vorm van heimwee naar Suriname begon ik in 2011 met het schrijven van een Surinaamse roman. Ik schreef vier hoofdstukken vol heimwee, hunkering en spanning die speelden in een onder water gelopen Paramaribo, en stuurde ze naar een bevriende schrijver. Na enkele weken kwam zijn reactie: ‘Een paar grote uitgevers zijn geïnteresseerd in je!’ Een van hen stuurde mij direct een uitnodiging die ik met een mengeling van ongeloof en trots accepteerde. read on…

Sranantongo: aan ons zal het niet liggen

door Carry-Ann Tjong-Ayong

De oude vertrouwde watertoren torent hoog boven het plein. Sinds enige jaren staat er het standbeeld van een volksvrouw in pangi met een bak met spullen op haar hoofd. Poelepantje. Poeroe pangi. Doe je pangi, je omslagdoek uit. Dit was de plek waar de boslandcreolen hun omslagdoek verwisselden voor meer westerse kleren als zij naar de stad kwamen. Poelepantje werd het in de volksmond. William Kraanplein heet het officieel. Nu staat er een groot modern centrum met zalen waar de vrouwenbeweging workshops geeft. read on…

Energie en levenslust

door Ronny Lobo

Op 7 juli werd Renzo twee. We vierden dit twee dagen later, op de verjaardag van zijn oudste broer, met een geweldige splashparty in de tuin. In spanning wachtte de hele familie op het telefoontje uit Nederland waarmee de geboorte van mijn tweede kleinzoon zou worden aangekondigd, wat de volgende dag prompt gebeurde. Een mooi moment om over mijn tweede leg te mijmeren. Vele vrienden tonen een speciale belangstelling voor hoe het opvoeden van een kind mij op mijn leeftijd vergaat. read on…

Respect

door Pim de la Parra

Er is een tijd geweest waarin ik voor niemand meer enig respect kon opbrengen, zelfs niet voor mezelf. Als we geen respect meer hebben voor onszelf, hoe kunnen we dan respect voor iemand of iets anders hebben? Wanneer je jezelf respecteert, betekent dat dat je jezelf accepteert precies zoals je bent. En respect voor andere mensen houdt in dat je ook hen accepteert zoals ze zijn. read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter