blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Broek Aart G.

De flonkering van het Papiamentu

De rubriek Herlezen vraagt aandacht voor boeken die langer geleden zijn verschenen en de moeite van het herlezen waard zijn. Suggesties? Laat het ons weten via ons emailadres.Vandaag een stuk over De kleur van mijn eiland van Aart G. Broek, Sidney M. Joubert en Lucille Berry-Haseth uit 2006.

 

door Michiel van Kempen

‘Voor degenen die de echte tambú gekend hebben, moet het een trieste zaak zijn de hedendaagse tambú te zien opvoeren door de jonge folkloristische groepen. Een tambú waar de man nu constant met opgeheven armen achter de vrouw aandanst totdat hij haar zo dicht nadert, dat zij hem een kontstoot geeft.’ Dat schreef de Curaçaose dichter Elis Juliana in 1983. Hij had het over de bekendste traditionele dans van de Nederlandse Antillen, maar het citaat geeft de hele ontwikkelingsproblematiek van de Antillen in een notendop: van de taal (het Papiamentu), van de cultuur in brede zin, van de hele samenlevingsvorm van de drie Benedenwindse eilanden Aruba, Bonaire en Curaçao. Waar komen wij vandaan? wat kennen wij van die traditie?, wat is ervan overgebleven?, wat geven we op als we als minuscule samenlevingen meegaan in de vaart der grote volkeren? Hoe verhoudt zich de eilandelijke cultuur tot de Nederlandstalige van het Koninkrijk der Nederlanden en de machtige Spaanstalige van het nabijgelegen Zuid-Amerikaanse continent? Het zijn altijd kernvragen geweest van de Benedenwinders en nu, anno 2006, op de drempel van nieuwe belangrijke staatkundige hervormingen, zijn die vragen niet minder klemmend dan ooit ervoor. read on…

Stephan Sanders gaf vijfde Cola Debrot-lezing

Op vrijdag 16 februari 2018 gaf schrijver, columnist en programmamaker Stephan Sanders op verzoek van de Werkgroep Caraïbische Letteren de vijfde Cola Debrot-lezing in het OBA-Theater aan het Amsterdamse Oosterdok. Het was een zeer persoonlijk verhaal kleur en er wel of niet bijhoren, over etniciteit en drie werelddelen, èn over het Caraïbische gebied waar het gemengde, de creoliteit de essentie van de samenleving uitmaakt, maar waar van de andere kant ook een heel fijnzinnig racisme voortwoekert, voor elk kleurtype wel één, waardoor het sprookje van het probleemloze multiculturele voorbeeld ook hevig wordt verstoord. Na zijn lezing (tekst volgt spoedig) werd Sanders geïnterviewd door Michiel van Kempen; daarna kreeg het publiek gelegenheid tot vragen stellen. Een fotoreportage.

Klik hier voor de tekst van de lezing.

read on…

Buste van Johan Maurits verbannen naar het depot: slavernijdebat gaf de doorslag

door Sander van Walsum

Tot september stond in de ontvangsthal van het naar hem genoemde Mauritshuis een borstbeeld van Johan Maurits. Nu is het verbannen naar het depot. Wat zit daarachter? read on…

Zo ziet de grootste supermarkt van Nederland zijn klanten

Albert Heijn leert medewerkers dat ‘budgetklant’ donker is en kroeshaar heeft

door Jochem van Staalduine

Albert Heijn leert nieuwe medewerkers dat ‘premium’-klanten blank en hoogopgeleid zijn en dat ‘budget’-klanten met een laag inkomen een donkere huid en kroeshaar hebben. De laatsten kopen veel telefoonkaarten, noedels en goedkope huismerken, terwijl de premiums verse sappen en biologische producten kopen. read on…

Feminisme als instrument van racisme: DTM en Boef

door Sandew Hira

Het is weer zover. De media gaan weer los op mensen van kleur. En daarbij gebruiken ze een oude techniek die we in Decolonizing The Mind (DTM) noemen “breng beschaving aan de barbaren” (civilizing the barbarian). read on…

Pad, ‘t Juffertje en witte privileges

“Geen neger of moslim te bekennen in zijn afscheidsconference – die Gloria Wekker zou wel ’s gelijk kunnen hebben. Zelfs cabaret is een wit privilege – als Youp niet de draak met je steekt, besta je niet.” read on…

Schaamte steekt overal de kop op

door Prediker [pseudoniem TM]

Broek is [in de bundel Schaamrood] op z’n sterkst wanneer hij verhaalt over zijn eerste liefde, de geschiedenis en literatuur van de Antillen. Het is een hoofdstuk in de Nederlandse geschiedenis dat bij vele Nederlanders nauwelijks bekend is. Ja, dat Frank Martinus Arion de auteur is van Dubbelspel, dat hebben sommigen van ons op de middelbare school nog wel geleerd. Maar over literatuur in het Papiamento weten de meesten van ons hoegenaamd niets. read on…

Papiamentstalige poëzie van de Kambio-generatie

door Henry Habibe

In de jaren zestig/zeventig van de vorige eeuw publiceerden verschillende Antilliaanse en Arubaanse auteurs gedichten in het Papiaments. Deze waren, vergeleken met de publicaties van hun voorgangers, vernieuwend. Een dichter als de Arubaan Federico Oduber had aanvankelijk een maatschappij-kritische visie en verwoordde dat in zijn werk. In dezelfde periode is een klein aantal Arubaanse dichters ongeveer dezelfde weg ingeslagen. In dit essay probeer ik na te gaan hoe de vernieuwing in de Papiamentstalige poëzie tot stand kwam.*) read on…

Doorpakken, minister Girigorie, er wachten vrouwen!

door Aart G. Broek

In 2015 landde dr. Katharina Joosen op Curaçao. Geruggensteund door het Nederlands Studiecentrum Criminaliteit en Rechtshandhaving en de Vrije Universiteit van Amsterdam wroette zij sindsdien naar factoren die vrouwen tot criminaliteit bewegen. Recentelijk kon Joosen haar bevindingen presenteren. Onverhoeds zweefden mijn gedachten naar tijden die ik alleen ken uit de geschiedschrijving. read on…

Waartoe zijn wij in het Koninkrijk?

door Aart G. Broek

Nadat het Nederland niet was gelukt om de Antilliaanse eilanden tot onafhankelijkheid te bewegen, zoals Suriname in 1975, veranderde in 1990 het beleid in het tegenovergestelde. Sinds deze beleidsommezwaai heeft Nederland in toenemende mate grip op de eilanden gekregen. Los van de traditionele moederlandse taken als de uitgifte van het Nederlandse paspoort, buitenlandse betrekkingen en defensie, geldt de toegenomen betrokkenheid – waaronder ‘toezicht’ – zeker in financieel, justitieel en politioneel opzicht. read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter