blog | werkgroep caraïbische letteren
Posts tagged with: Amatmoekrim Karin

Kraak de canon

De Nederlandse canon is overweldigend wit – eeuwen van migratie en (de)kolonisatie ten spijt. Hoe is dat zo gekomen en waarom verandert er zo weinig? read on…

Read My World: Black USA Literature of Resistance

Gloria Wekker, Brittney Cooper, Morgan Parker, Darnell L. Moore, Christine Otten, Jeangu Macrooy, Karin Amatmoekrim, Murat Isik, Sylvana Simons en vele anderen… read on…

Brian Elstak met nieuw jeugdboek op Caraïbische Letterendag

Ook Brian Elstak zal meedoen aan de Caraïbische Letterendag OBA Junior die a.s. zondag, 1 oktober, losbarst in de hoofdvestiging van de Amsterdamse Openbare Bibliotheek. read on…

Documentaire over Amatmoekrim nr. 2 bij Beste Televisie

“Een broze relatie tussen ouder en kind vormt ook het onderwerp van De Jacht op Mijn Vader van regisseur Gülsah Dogan. Zij volgt romanschrijfster Karin Amatmoekrim die in Suriname haar vader bezoekt. Ze kent hem niet goed en ontmoette hem pas voor het eerst op haar 22ste, maar hij vormt wel het onderwerp van haar nieuwe boek. In Suriname kennen ze de levende legende Eric Lie maar al te goed, als taekwondogrootmeester en legendarisch jager, op groot wild en vrouwen. read on…

Djam boekoe: Amatmoekrim

De Surinaams-Nederlandse auteur Karin Amatmoekrim schrijft veel over haar familie. Deze kwam vanuit Java, Afrika en China naar Suriname en reisde soms door naar Nederland. read on…

De vloek van een jungle-Narcissus

De Jacht op Mijn Vader is een intense documentaire over schrijver Karin Amatmoekrim en haar legendarische vader, taekwondomeester Eric Lie.

door Hans Beerekamp

Toen Karin Amatmoekrim (Paramaribo, 1976) besloot haar zesde boek, Tenzij de Vader, te wijden aan de relatie tot haar vader (of de afwezigheid daarvan), overwoog ze dat taal misschien niet volledig recht zou doen aan zijn complexe verschijning. Dus nam ze het initiatief tot een documentaire, opgenomen terwijl ze de vader haar nog niet gepubliceerde boek voorleest. read on…

Vrouwen en kinderen

door Walter van der Kooi
.

De vriendinnen van journaliste Lennah Koster zijn Nedersurinaams. Op een feestje zien en horen we hun levensvreugde – van eten tot motoriek, van schaterlach tot Caribische ritmes. Witte Lennah is deel- en tegelijk waarnemer. Ze bewondert de kracht van deze hoofdpersonen in haar reportageachtige reeks Liefde op zijn Surinaams. Die leven alléén met hun kinderen, van één of meer vaders. Lennah is niet zeker dat haar donkere vriend altijd bij haar en hun kinderen zal blijven. Dat is uiteraard meer dan een kleurprobleem: ‘tot de dood ons scheidt’ blijkt achterhaalde frase in de meeste lagen en segmenten. read on…

Becoming More #1: On Experience and Choices

Iris Kensmil is de curator van de expositie Becoming More #1: On Experience and Choices in het Van Abbemuseum in Eindhoven. Op vrijdag 19 mei is er een dag met gesprekken, discussies en voordrachten. Sprekers zijn Gloria Wekker, Nancy Jouwe, Ernestine Comvalius, André Reeder, Mitchell Esajas, Jessica de Abreu, Karin Amatmoekrim, Sinan Cankaya, Paul Goodwin, Wayne Modest, Simone Zeefuik. read on…

Paramaribo Calling

Tilt goes Caribbean! Drie keer Surinaamse literatuur in één optreden in Tilburg

Veelschrijver en multitalent Michiel van Kempen (1957) is weliswaar keibrabander, maar heeft zijn hart verpand aan Suriname. Hij bloemleest, doet historisch onderzoek en vertelt in geuren en kleuren. Rihana Jamaludin (1959) is geboren in Paramaribo, ontdekt de kunsten in Nederland en beklimt in rap tempo de literaire ladder. Van De Zwarte Lord tot Kuis en Luchtdanser ademt haar werk haar Caraïbische wortels. Karin Amatmoekrim (1976) is een Javaans-Chinees-Creools-Indiaanse Surinaamse. Ze is letterkundige, debuteert spectaculair met Het knipperleven en bereikt literaire volwassenheid met Wanneer wij samen zijn. Drie welbespraakte gasten die Mama Sranan, Moedertje Suriname, in tropisch zonlicht zetten. Ga ook Caraïbisch. Paramaribo is calling! read on…

Karin Amatmoekrim – Lezing Jan Campert Prijs 2017

Den Haag, Versie 18 januari ’17

Ik ben gevraagd om de jaarlijkse beschouwing op de staat van de Nederlandse literatuur te schrijven, en ik weet ook wel waarom. Het is omdat ik me weleens heb uitgesproken over het schrikwekkend witte gezicht van de Nederlandse letteren, en het gebrek aan interesse voor dat wat net buiten het gezichtsveld plaats vindt. En als we het willen hebben over de staat van de literatuur anno 2017, dan kunnen we dit onderwerp nauwelijks buiten beschouwen laten. In onze tijd spelen thema’s als religie, kleur en etniciteit een grote rol, of we dat willen of niet. We hebben te maken met massamigraties en ons denken over onszelf zal steeds meer verschuiven naar wie we zijn in relatie tot de ander. read on…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter