blog | werkgroep caraïbische letteren

Speransa voor een nieuwe schouwburg

Ook de minister van Cultuur heeft het tijdens de première beaamd: er moet een nationale schouwburg komen, omdat elk volk dat zichzelf respecteert een theater heeft voor dans-, toneel- en muziekvoorstellingen. Curaçao heeft prachtige schouwburgen en theaterzalen gehad, Teatro Naar, bijvoorbeeld of Teatro Americano, Theater Brion, Theater Roxy en de best geoutilleerde van allemaal, Centro Pro Arte. Maar nu?Het auditorium van het World Trade Center is bij gebrek aan een echte schouwburg de plaats van deze voorstelling. Een bedroefd gevoel om in zo’n zaal naar een voorstelling te kijken over de teloorgang van, de herinnering aan, de ruïne van een nationale schouwburg. Maar we houden hoop.
Speransa. Aan het eind van elk schooljaar geven de verschillende dansscholen hun eindejaarsvoorstelling. Fina Dance Art School is veruit de beste dansopleiding van Curaçao en dat is vooral heel duidelijk te zien aan het niveau van de Simia Dance Company, het meest volwassen onderdeel van deze dansschool. Dansers van deze selectie maken kans op een vervolgopleiding voor professionele dans in het buitenland. Het ene jaar is er een show van de beste dansers van de dansschool en het andere jaar, dit jaar dus, moeten alle leerlingen, van alle leeftijden, meedoen, ruim 320 dit jaar, voor de ervaring die bij dansen hoort, het optreden voor een groot publiek, in een echte zaal.
Tim: ‘Ho, wacht even. 320 leerlingen?’
Djèri: ‘Verdeeld over twee groepen, er is een A groep en een B groep, dus per voorstelling doen er 160 leerlingen mee. De Simia groep, 11 dansers, doen aan elke voorstelling mee, net zoals de leerlingen van de vooropleiding.’
Tim: ‘Daarom duurt het af en toe wel te lang, als je al die matige dansers en al dat jonge grut moet laten optreden.’
Djèri: ‘Het is het gevolg van een weldoordachte keus.’
Tim: ‘Maar niet leuk voor betalend publiek.’
Djèri: ‘Voor de ouders is het natuurlijk enig om hun snoezige kruimels in een balletpakje te zien. En het is ‘hartverwarmend’ om te zien dat die dansertjes meer naar elkaar kijken dan de dans goed op te voeren. Het publiek weet dat ze niet naar een gewone voorstelling kijkt. En je moet betalen, als je weet dat de huur van de zaal, het licht, het geluid, de programmaboekjes, de props, en de dagelijkse lasten voor een dansschool anders niet te dragen valt.’

Speransa Movie Time

Een probleem met dit soort shows is de opeenvolging van de dansen, hoeveel tijd zit daar tussen en wat is de ‘logica’ van de volgorde? Petje af voor de onzichtbare organisatie back stage die ervoor zorgt dat de dansers op tijd aangekleed zijn, geschminkt, met het juiste hoedje, wandelstokje, thongetje, schoentje, op tijd klaarstaan om met de dans te beginnen. Moet na een dans het licht uit, zodat de dansers af kunnen en de volgende dansers in het donker klaar gaan staan? Of moeten de dansen als de scènes in een avondvullende film achter elkaar aan vloeien.
Tim: ‘Vervelend, er valt altijd een gat, waardoor de spanning en de concentratie wegvalt en de volgende dansers weer helemaal van 0 af aan de flow moeten opbouwen.’
Djèri: ‘Nee, fijn, net als de stilte tussen twee liedjes, je kunt even bijkomen. Nieuw dansje, nieuwe energie.’
Soms wordt een show aan elkaar gepraat, door een onzichtbare stem, of door zichtbare spelers die een verhaal uitbeelden, zoals in dit geval. Speransa is niet alleen de titel van de show en van de laatste dans, maar ook de naam van een danseres (gespeeld door Jelleke Praamsma) die veel in Centro Pro Arte heeft opgetreden, jaren in het buitenland heeft gewoond en nu weer terug is op Curaçao. Ze doolt door het verleden en komt in de ruïne (Crisèn Schorea) van de afgebrande schouwburg een jongetje (Margeon Boelbaai) tegen dat zijn basketbal per ongeluk in de ruïne heeft gegooid. Hij gaat zijn bal zoeken en vindt Speransa die over het verleden mijmert. Het verhaal laat dramatisch gezien te wensen over, en het spel en de regie hadden zinvoller kunnen zijn. De tekst is van Crisèn Schorea, die onlangs schitterde in de show waarin ze haar gedichten declameert en zingt, met een swingende band en backing up choir. Van haar was nu niet veel meer dan een schim te zien.

Speransa Speaking Walls

Een lust voor het oog waren de kostuums, hoofdtooien en rekwisieten, onder andere gemaakt door Joan van Leeuwen, Frida Phelipa en Wendell Elisabeth. De algehele regie had de dans Sevillanas moeten inkorten, de twee kinderen die het begin van deze dans voorbereidden zijn niet boeiend genoeg en de vele herhalingen in deze dans maakten het te langdradig in het bestek van een ruim drie uur durende show (dat is inclusief pauze, Tim: ‘Maar de bar was tijdens sommige pauzes niet open, hoe is het mogelijk?’). Zo’n flamenco zou veel beter tot zijn recht komen in een andere setting.
Tim: ‘Een tip voor de volgende keer is ook om het volume van de muziek niet stiekem steeds op te voeren. Na de pauze werd ik misselijk van de dreunen.’
Djèri: ‘Nee yu, lekker om de muziek tot in je darmen te voelen, anders komt het niet echt tot zijn recht.’
Er was heel veel om van te genieten, Movie Time, At the Theatre, de hiphoppers in de Last Quarter, Spera mi logr’é, All that jazz, Bounce Back, Requiem – a tribute to Centro Pro Arte, delen uit Swan Lake, Vagabondi en Speransa, om de mooiste dansen te noemen. Vuurwerk kwam als toegift, spetterende moves van de Simia. Mashá danki, Fina en Taiva, D’Angelo, Kandace, Zipporah, Maikel, Savanna, Denzelle-Mae, Liz-Ancelly, Aaron, Leanna en Juanita.

Speransa Het team, Fina in t midden met jeans

Tim: ‘Yu, moeten deze eindexamenkandidaten net in de zwaarste tijd van het jaar een dansvoorstelling voorbereiden. Killing!’
Djèri: ‘Het hele schooljaar is druk, anytime zou killing zijn. Weet je wat een idee zou zijn? Als je als regering echt van je jeugd houdt zou je ze moeten stimuleren om aan sport te doen en cultuur en sociale dienstplicht en dan zou je die leerlingen compenseren, of je geeft ze vrijstelling voor bepaalde onderdelen van vakken (bijvoorbeeld profielwerkstuk, cav, gym, asw) of je laat de gecertificeerde instanties waar ze ‘s middags sporten, dansen etcetera een cijfer geven voor dat onderdeel.’
Tim: ‘Stop, yu, laten we niet beginnen over hoe het leerprogramma veel gezonder wijs kan worden.’
Djèri: ‘En hoe het regeerprogramma voor Onderwijs en Wetenschap meegemaakt zou moeten worden door de deskundigen in het veld.’

verschenen in het Antilliaans Dagblad 21 juni 2017

 

FOTO’S: PITOPOLO

 

on 21.06.2017 at 21:58
Tags: /

Your comment please...

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter