blog | werkgroep caraïbische letteren

Nederland blijft Curacao maar aan het lijntje houden

door Aart G. Broek

‘Het is triest en doet veel pijn,’ zo brulde de Curaçaose politicus Menki Rojer enkele dagen terug met de nodige emotie, ‘om te zien dat Curaçaoënaars de kolonisator, de onderdrukker en slavendrijver uitnodigt om zich met onze zaken te komen bemoeien. Zeg maar […] om een vuurpeloton op ons af te sturen. Als we moeten sterven in deze strijd, zo zij het’.

Gouverneur van Curaçao, mevrouw Lucille George-Wout, hoogste vertegenwoordiger van Nederland in het ‘land’ Curaçao / foto © Aart G. Broek

Nadat het Nederland niet was gelukt om de Antilliaanse eilanden tot onafhankelijkheid te bewegen, zoals Suriname in 1975, veranderde in 1990 het beleid in het tegenovergestelde. Sinds deze beleidsommezwaai heeft Nederland in toenemende mate grip op de eilanden gekregen. Los van de traditionele moederlandse taken met betrekking tot paspoort, buitenlandse betrekkingen en defensie, geldt de toegenomen betrokkenheid zeker in financieel, justitieel en politioneel opzicht.

Lees hier de column in Nederlands Dagblad, 7 april 2017, of als pdf: Nederland blijft Curacao maar aan het lijntje houden I Aart G. Broek in ND 07.04.2017

 

on 07.04.2017 at 10:58
Tags: / /

1 Trackback/Ping

Your comment please...

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter