blog | werkgroep caraïbische letteren
Categorie: Mens & Maatschappij

Kopie-kookboek moet shredder in

Amsterdam – De Rotterdamse uitgeverij Dubois moet alle illegale exemplaren van het Groot Surinaams kookboek uit de handel halen en laten vernietigen. lees verder…

How the 19th-century flow of indentured workers shapes the Caribbean

When Anthony Carmona, the president of Trinidad and Tobago, showed up in a Carnival parade last month wearing a head cloth, white shorts and beads like those worn by Hindu pandits, he was not expecting trouble. lees verder…

Carnaval geen Surinaams ding

door Charles Chang

Paramaribo – De mensen staan aan de kant terwijl ze foto’s maken met hun mobiel. Een enkele zwaait naar de stoet of heeft een cup in de hand. Carnaval is geen Surinaams ding. Zij die langs de route wonen of een bedrijf hebben komen naar buiten om te kijken, maar verder heeft het de optocht niet dezelfde impact als een Avondvierdaagse. lees verder…

The Question Chain

Vanaf 1 maart kan er gestemd worden op de Decade Innovation Award. De Verenigde Naties hebben met steun van Nederland de jaren 2015 tot 2024 uitgeroepen tot het Decennium voor Mensen van Afrikaanse Afkomst. Het kabinet wil deze jaren inzetten om de aanpak van racisme te versterken en de positie van mensen van Afrikaanse afkomst* verbeteren. Het Decennium kent drie pijlers: erkenning, rechtvaardigheid en ontwikkeling. Mariëlle van Sauers, Sasha Dees en Bouba Dola zonden the Question Chain in. lees verder…

Erfgoed Penards aanzet tot Kari’na cultuurbehoud

De informatie in de eeuwenoude manuscripten van de Penard-broers over de Kari’na Inheemsen is niet nieuw! “Omdat de informatie is vastgelegd, lijkt het nieuw”, zegt Kari’na cultuurkenner Ricardo Pané. Eeuwen na Columbus, hebben wij onze cultuur nog overleefd. Wij (be)leven die elke dag. We drinken pepre watra en dansen de sambura. En toch, de manuscripten zijn onbeschrijfelijk waardevol. “Die behoren allemaal tot het immaterieel erfgoed.” lees verder…

Made in Europe | De minirok en de vrije vrouw

De minirok anno 2017

Aansluitend op Made in Europe, de nieuwe documentairereeks van VPRO, die vanaf 12 februari 2017 te zien is op Canvas en NPO 2, organiseert deBuren een verdiepend podiumprogramma. De minirok als cultureel fenomeen? De swinging sixties! De bevrijding van de vrouw! Elegantie, sexiness en een frisse bries tussen vrouwenbenen! Rock&roll en subversiviteit! Maar hoe zit dat vandaag? De betekenis van vestimentaire culturele iconen verschuift met het verstrijken van de tijd én naargelang de lokale context. lees verder…

Parodie op Schooljaren (2)

door Ed Hart

Aan uitbreken hoefde je niet eens te denken want de poorten werden om acht uur hermetisch gesloten zodat laatkomers konden worden geregistreerd. Tijdens de pauze werden de poorten weer afgegrendeld als een kruitmagazijn en de leerkrachten veranderden in cipiers die alles en iedereen scherp in de gaten hielden. lees verder…

Pim de la Parra – Discipline

Van jongs af aan was ik behept met het talent om stil te zitten en niets te doen, alleen maar te kijken en te luisteren. Ik kon urenlang op het  bovenbalkon van mijn ouderlijk huis aan de Zwartenhovenbrugstraat staan of zitten en zonder te denken waarnemen wat er op straat was te zien. Om mijn vader voor de gek te houden had ik altijd wel een boek en een schrift bij de hand, om te kunnen doen alsof ik met mijn huiswerk bezig was. Op mijn AMS-rapporten regende het onvoldoendes, en tot de dag van vandaag ben ik de enige die alle drie klassen heeft gedoubleerd en zes jaar nodig had om het einddiploma te behalen. Het spreekt vanzelf dat mijn vader ernstig moest twijfelen aan mijn geschiktheid voor het burgerlijk bestaan, en zich geen raad meer met mij wist. Dat vond ik best, want iets in mij kon het niet laten tegen hem in verzet te komen, hoe veel ik ook van hem hield. lees verder…

Parodie op schooljaren (1)

door Ed Hart

In de vroege ochtend werden de koeien op boiti gemolken waarna ze hun stal uit mochten om de ganse dag ongehinderd te grazen en te herkauwen. Herkauwen met die minachtende blik waarmee ze uit hun koeienogen staarden. Zo van alsof ze het beter wisten of zich bewust van hoe belangrijk en nuttig ze wel waren.
Ook het lome loeien van tijd tot tijd hoorde erbij. Wat ze daarmee te kennen wilden geven mag Joost weten. Was er soms iets dat hen, verwende nesten als ze waren, niet aanstond?  Of was het zuiver een uiting van welbehagen?  Daar in die omheinde grote ruimte waar ze onbedreigd genoten van La Dolce Vita, het zalig niets doen. lees verder…

Wat ‘normaal’ is, is anders voor iedereen

door Marieke Visser

 

1996, Suriname – De vrouw van de kapitein van Semoisi kijkt me streng aan. Ze staat tegenover me, haar enorme blote borsten raken bijna mijn keurig bedekte boezem. Of ik getrouwd ben, vraagt ze me. Voor het gemak sla ik het verhaal van ‘getrouwd in mijn hart, geen ring voor nodig’ over en zeg ja. Waarom ik dan zo’n korte pangi aan heb. En waarom ik geen driehoekige doek erom heen gedaan heb. Weet ik niet hoe het hoort? Ik volg haar advies op en dat wordt met instemming begroet. Later die dag zeggen de andere vrouwen van het dorp dat ik op ze lijk. “I gers’ unu!” Ja, nu wel, met pangi tot over de knie en extra doek om mijn middel. We lachen samen. Dat voelt fijn. lees verder…

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter